Tikje Anders - My Life, My Blog

  ~~ De toekomst omarmen ~~ Wat er in het leven verwacht wordt, wordt meestal gerealiseerd. Als je een geweldige, vreugdevolle, gezonde, welvarende toekomst verwacht, is de kans groter dat dit gebeurt dan wanneer je het ergste veronderstelt. Verwacht het beste; sta open voor alles. Stel je voor dat je leven gevuld is met geluk. Je wonderbaarlijke toekomst rust aan de horizon van je ziel, glinsterend en helder. Vandaag is de toekomst van gisteren en in elk moment creëer je je eigen toekomst. Als je geduldig wacht tot de toekomst je vreugde en tevredenheid brengt, komt het gewenste resultaat misschien nooit. Maar als je nu leert om geluk te creëren, zullen je dagen gevuld zijn met plezier en gelukzaligheid. Het is geweldig om een ​​droom te hebben; maar als je in de tussentijd niet leert om voldoening te vinden, zul je misschien niet merken wanneer je dromen uitkomen. Het doel van het leven gaat niet om het manifesteren van je verlangens - het gaat om het ontdekken van de innerlijke ...

  Deze energie biedt een krachtige boodschap van nieuwe mogelijkheden en creativiteit. De Dwaas vertegenwoordigt nieuwe beginnen, avontuur en onbevangenheid, terwijl De Keizerin staat voor vruchtbaarheid, overvloed en zorgzaamheid. Nieuwe beginnen: De Dwaas nodigt je uit om met een open geest en een speelse houding nieuwe paden te verkennen. Dit is een tijd om risico's te nemen en je hart te volgen. Laat je niet tegenhouden door twijfels of angst voor het onbekende. Creatieve groei: De Keizerin moedigt je aan om je creativiteit te omarmen. Dit kan zich uiten in kunst, projecten of zelfs in persoonlijke relaties. Het is een periode waarin je je ideeën kunt laten bloeien en je dromen kunt waarmaken. Balans tussen vrijheid en verantwoordelijkheid: Terwijl De Dwaas je aanmoedigt om vrijuit te leven, herinnert De Keizerin je eraan om ook verantwoordelijkheid te nemen voor wat je creëert. Vind de balans tussen het genieten van het moment en het zorgen voor de toekomst. Zorg voor jezelf e...

  "Charmed (1998–2006) was more than a tale of witches—it was a story about family, resilience, and the magic that binds us. Created by Constance M. Burge, the WB series cast its first spell in 1998 and ran for eight seasons and 178 episodes, earning a People’s Choice Award and a place in television history. Set against the misty backdrop of San Francisco, Charmed followed the Halliwell sisters as they battled demons and dark forces—but its truest power lay in their unwavering sisterhood. The Book of Shadows wasn’t just a tool for spellwork; it was a symbol of inherited wisdom, of love, loss, and legacy. From the very first episode, “Something Wicca This Way Comes,” the Power of Three became more than a chant—it became a mantra for strength in unity. Now streaming on Videoland in 2024, Charmed continues to enchant new generations. Fans gather on X to share artwork, theories, and reflections on its enduring feminist themes. The show’s unique blend of supernatural stakes and everyda...

  Here’s your long-form post and matching image idea. The silence has edges now… Sharp ones. They catch me in the middle of ordinary moments and suddenly I can’t breathe the same way anymore. Because this house used to sound like you. Your paws against the hallway floor. Your collar softly jingling in the dark. That little sleepy sigh before you curled up beside me every night. Now the quiet feels unnatural. Too still. Too empty. Sometimes I turn around so quickly because I swear I heard you behind me. And for one tiny, painful second… you’re alive again. Then reality settles back into the room like cold air. I think people underestimate what dogs leave behind. Not just memories. Routines. Comfort. Pieces of ourselves. You knew every version of me. The happy one. The broken one. The exhausted one that cried into your fur when nobody else noticed I was falling apart. And somehow… you loved me through all of it. That’s why grief feels so heavy. Because losing you didn’t just take awa...

  Wanneer een narcist van partner wisselt, betekent dat niet automatisch dat de onderliggende patronen ook veranderen. Zonder echte zelfreflectie en verantwoordelijkheid kunnen dezelfde relationele dynamieken zich opnieuw voordoen, alleen met een andere persoon. Denk aan patronen zoals idealisering, controle, manipulatie, schuldverschuiving, emotionele afstand en devaluatie. In het begin van een nieuwe relatie kan alles anders lijken. Er is vaak meer aandacht, enthousiasme en waardering, waardoor het voor buitenstaanders lijkt alsof de persoon een compleet nieuwe start heeft gemaakt. Voor een voormalige partner kan dat pijnlijk en verwarrend zijn. Je kunt je afvragen waarom de nieuwe persoon wel krijgt wat jij zo lang hebt gevraagd. Toch zegt het begin van een nieuwe relatie weinig over daadwerkelijke persoonlijke verandering. Verandering blijkt vooral uit consequent gedrag, het erkennen van fouten, respect voor grenzen en de bereidheid om eigen patronen onder ogen te zien. Daarom ...

  “De werkelijk creatieve geest op welk gebied dan ook is niet meer dan dit: een abnormaal geboren menselijk wezen, onmenselijk gevoelig. Voor hem... is een aanraking een klap, een geluid een geluid, een ongeluk een tragedie, een vreugde een extase, een vriend een minnaar, een minnaar een god en een mislukking de dood. Voeg aan dit wreed delicate organisme de overweldigende noodzaak toe om te creëren, te creëren, te creëren – zodat zonder het creëren van muziek of poëzie of boeken of gebouwen of iets van betekenis, zelfs zijn adem van hem wordt afgesneden. Hij moet scheppen, moet de schepping uitstorten. Door een vreemde, onbekende innerlijke drang leeft hij pas echt als hij aan het scheppen is.’ – Pearl S. Buck [ Kunst • “Innerlijke kindreactor” door Hiroko Shiina • C7 ]  

„We hebben allemaal onze eigen weg in het leven. Mijn manier is niet jouw manier; het is gewoon een andere manier. Het is niet aan mij om je te vertellen wat je reis moet zijn noch voor jou om me te vertellen wat de mijne moet zijn maar voor mij om het pad te eren dat je hebt gekozen net zoals je de mijne mag eren. Voor een tijdje mijn pad kan soms afwijken en omwegen bevatten, voor ieder van ons er bestaat meer dan één tijdlijn, en meer dan één manier om voldoening te vinden, en het bereiken van onze bestemming.” Woorden van Tahlia Hunter Kunstwerk van Catrin Welz-Stein

  WIL Expressie - assertiviteit-zelfbeheersing richting Terwijl u in de richting van de missie van uw hart gaat, stemt u zich af op het universum - waardoor uw hoogste weg zich voor u kan ontrollen VERHAAL VAN DE KAART Zandheuvels strekken zich uit tot diep in de nevel. Het is onmogelijk te zeggen van hoe ver de schildpad is gekomen, of hoe ver hij nog te gaan heeft. Geleid door oude kennis en een diep gevoel van innerlijke richting beweegt hij zich voort met gestage vastberadenheid. Hij verspilt geen energie met achteromkijken, maar hij kijkt ook niet te ver in de toekomst. Hij is intens toegewijd aan elke stap vooruit terwijl hij een pad voor zichzelf maakt. Hij weet dat hij precies zal aankomen waar hij moet zijn, op precies het juiste moment. BOODSCHAP VAN DE KAART Deze kaart gaat over de expressie en communicatie van onze wil. Hij gaat over onze meningen en gevoelens gemakkelijk een stem geven om trots te melden wie we zijn. Hij gaat over in staat zijn uw wil zo te doen gelden...

  I would choose you… in every lifetime, over and over again. Not just as a pet, but as the one who understood me without words, who stayed when I needed it most. Some connections don’t come around twice— and if I had the chance, I’d still choose you every single time. 

  "Tijdens de zwangerschap trekken sommige babycellen in de bloedbaan van de moeder en keren daarna terug naar het kind. Het heet "moeder-foetaal microchimerisme". 41 weken lang mengen en circuleren de cellen heen en weer, en na de geboorte van de baby blijven veel van deze cellen in het lichaam van de moeder, waardoor een permanente afdruk achterlaat op de weefsels, botten, hersenen en huid van de baby aan moeder, en ze blijven vaak hier al tientallen jaren. Elk ander kind dat een moeder binnenkort zal hebben zal een soortgelijke afdruk achterlaten op haar lichaam. Zelfs als een zwangerschap niet eindigt, of als je een abortus hebt, migreren deze cellen nog steeds in de bloedstroom. Onderzoek heeft uitgewezen dat als het hart van een moeder gewond raakt, foetalecellen zich naar de plaats van het verwonding zullen haasten, en veranderen in verschillende soorten cellen die gespecialiseerd zijn in hartreparatie. Het kind helpt de moeder repareren, terwijl de moeder het kin...

  „Wat is de vooringenomenheid voor zelfvrijstelling? Het is de overtuiging dat terwijl anderen vriendelijkheid, begrip en vergeving verdienen, jij dat op de een of andere manier niet bent. Dat je op de een of andere manier aan een veel hogere standaard wordt gehouden dan alle andere mensen die op deze planeet rondlopen en dat je perfect moet zijn om liefde en acceptatie waard te zijn. Hoe genees je ervan? Door je menselijkheid volledig te accepteren en te begrijpen dat fouten een onvermijdelijk onderdeel zijn van het mens-zijn. En door te leren om jezelf milder en barmhartiger te behandelen, zoals je je huidige of toekomstige kind of je beste vriend zou behandelen.” Woorden van Tahlia Hunter Kunstwerk door Christian Schloe Digital Artwork

De energie mag op dit moment nog wat chaotisch aanvoelen. We komen immers voor de meeste onder ons uit een drukke periode. We mogen echt terug wat balans gaan zoeken hierin. Wat me ook opvalt in de kaarten is dat er ook meestergetal 22 en 33 ligt. Meestergetal 22 staat voor het in evenwicht brengen van de spirituele en materiële wereld. Het meestergetal 33 nodigt je uit om je innerlijke wijsheid aan te boren, je gevoel van eigenwaarde te vergroten en een zinvolle bijdrage te leveren aan de wereld. Het mag nu allemaal nog wel wat chaotisch aanvoelen. (Zo voelt mijn boodschap vandaag ook aan) Je mag erop vertrouwen dat de energie weer meer tot rust gaat komen. Maak er een fijne (werk)dag van. En als het mogelijk is, las een rustmomentje in.....

  I still hear your steps… Especially at night. When the world becomes quiet enough for memories to grow louder than reality. Sometimes I’m lying in bed and suddenly I swear I hear you walking down the hallway again. That familiar slow rhythm of paws against the floor. The soft jingle of your collar following close behind. And every single time… my heart forgets for one tiny second. It forgets that goodbye already happened. I hold my breath and listen. Hoping. Wanting. Needing it to be real. But the hallway stays empty. And the silence afterward feels even heavier than before. Grief is cruel that way. It gives you little echoes of the life you lost. Tiny reminders of what home used to sound like. I never realized how much comfort lived inside your footsteps. How safe I felt simply knowing you were nearby. Even on my worst days… there you were. Following me into the kitchen. Waiting outside the bathroom door. Curling up near me like your whole purpose in life was just to make sure I...

  “LOSLATEN Loslaten wat je lief en dierbaar is, Loslaten naar wie je hart uitging, je doet het niet ineens. Het is als het gaan van een lange, lange weg. Een weg geplaveid met herinneringen, met beelden van weleer en met emoties, diep en scherp. Al gaande ga je stap voor stap zien, hoe het was, echt was. Je leert zien voorbij de buitenkant, je ziet het verborgen patroon, het hoe, waarom. Je ziet wat de ander toen bewoog, je ziet, wat je toen, in het verleden niet kon zien, omdat je er nog middenin stond, deel was van het geheel. Maar nu bij elke stap de afstand groeit, nu ga je zien, begrijpen, aanvaarden. Zo groeit het inzicht in wat was. En pas wanneer je alles hebt gezien, doorvoeld, wanneer je hebt begrepen hoe het was, echt was wanneer de tranen zijn gegaan, pas dan eindelijk dan, kun je de deur van het verleden sluiten en ben je vrij en open voor wat al zolang naar je toe wil komen: Een nieuwe toekomst. Hans Stolp”……..

  „De reis van het leven is als een cirkel. Elke stap die je zet, denk je, brengt je naar een andere bestemming, buiten jezelf. Maar aan het einde van de reis zul je je op dezelfde plek bevinden waar je begon. Want de reis was nooit een fysieke reis, maar een reis naar binnen; een reis van een verschuiving in energie en perspectief. En met deze wijsheid komt vrede in dit huidige moment, wetende dat je nergens anders heen kunt rennen dan in het heden.” Woorden van Tahlia Hunter Kunstwerk door Christian Schloe Digital Artwork