Tikje Anders - My Life, My Blog

  Achter een zelfverzekerde of dominante houding kunnen bij sommige mensen gedragspatronen schuilgaan die een relatie bijzonder zwaar maken. Het gaat niet om één los gedrag, maar om terugkerende patronen die je kunt observeren: 1. Ze verdragen kritiek moeilijk en reageren defensief. 2. Ze schuiven verantwoordelijkheid voor hun fouten af op anderen. 3. Ze draaien conflicten om totdat jij ineens het probleem bent. 4. Ze kleineren anderen om zichzelf groter te voelen. 5. Ze respecteren persoonlijke grenzen niet consequent. 6. Ze hebben voortdurend behoefte aan aandacht of bevestiging. 7. Hun verhalen veranderen wanneer dat hen beter uitkomt. 8. Ze gebruiken stilte of afstand als middel om druk uit te oefenen. 9. Ze presenteren zichzelf vaak als slachtoffer. 10. Ze proberen mensen tegen elkaar uit te spelen. 11. Ze beloven verandering, maar hetzelfde gedrag keert steeds terug. 12. Ze verwachten begrip, terwijl ze zelf weinig verantwoordelijkheid nemen. Belangrijk: geen van deze signale...

  Deze week is de week van de eenzaamheid...... Gewone mensen, echte helden... Er zijn mensen die alleen zijn Eenzaam en verlaten Mensen met een echt verhaal maar niemand om mee te praten Er zijn mensen met een diepe traan Die iemand moeten missen Ze dragen elke dag die pijn die niet meer lijkt te wissen Mensen die je ziet op straat Onderweg naar weer een dag Met zorgen voor morgen Verborgen achter slechts een lach Een dun laagje vernis verhult een eigenlijke traan Het geeft ze net dat beetje kracht om toch nog even door te gaan Een vader die zijn zoon niet ziet en radeloos minuten telt Gescheiden door de leugen die mama elke dag vertelt Een moeder in de bijstand Die haar dochter moet vertellen Dat schoolkamp nu te duur is en haar kind teleur moet stellen Een moslima met hoofddoek Niet geheel geaccepteerd Die dagelijks de feiten van de vooroordelen leert Een oude man op leeftijd Afhankelijk van anderen Die met een rotgang alle normen en waarden ziet veranderen Een kind waarvan de p...

  WIE Wie heeft de zon uit je gezicht gehaald Wie heeft het licht in jou gedoofd Wie heeft je rooie wangen bleek gemaakt Wie joeg de dromen uit je hoofd Wie brak jouw kleine hart Kleurde je ogen zwart Wie is niet nagekomen wat hij heeft beloofd Wie heeft het lachen in je keel gesmoord Heeft je vuisten zo gebald Wie heeft dat onbevangen kind vermoord Dat altijd opstaat als het valt Wie boog jouw rechte rug Trapte je speelgoed stuk Wie brak je vleugels in de vreugde van hun vlucht Wie is er zo aan jou voorbijgegaan Wie verraadt hier jouw geloof Wie houdt zich voor het kraaien van de haan Na de derde keer nog doof Wie is het die vergat Dat jij de toekomst had Wie heeft jou, net als ik, te weinig lief gehad tekst: Liselore Gerritsen origineel: La Craie Dans L'encrier van Catherine Lara muziek: Daniel Boublil repertoire: o.a. Herman van Veen, Adelheid Roosen  

  Luisteren Als ik je vraag naar mij te luisteren En jij begint mij adviezen te geven, dan doe je niet wat ik van je vraag. Als ik je vraag naar mij te luisteren En jij begint mij te vertellen waarom ik Iets niet zo moet voelen als ik mij voel, Dan neem je mijn gevoelens niet serieus. Als ik je vraag naar mij te luisteren En jij denkt dat jij iets moet doen Om mijn problemen op te lossen, Dan laat je mij in de steek, hoe vreemd dat ook mag lijken. Alles wat ik wil is dat je naar me luistert! Niets zeggen, niets doen, alleen luisteren. Wanneer jij iets voor me doet, wat ik zelf zou hebben kunnen en moeten Doen, draag je bij aan mijn angst en zwakte. Accepteer dat ik me voel zoals ik me voel, Hoe vreemd dat ook mag lijken. Ik kan dan proberen te begrijpen wat de achtergrond van mijn gevoelens is. Als dat duidelijk is komen ook de antwoorden en heb ik geen raad nodig. Misschien is dat de reden waarom Voor sommige mensen bidden werkt. Omdat God niets terug zegt en hij Geen adviezen gee...

Wanneer iemand nee tegen je zegt, of je niet leuk vindt, of je gewoon negeert, onthoud dit:  Afwijzing laat het misschien voelen alsof er iets "fout" is met je, maar ik zou graag willen dat je het op een andere manier bedenkt. Er is niets mis met jou, dus het is geen afwijzing, het is een herleiding. Het betekent dat deze relatie gewoon niet voor jou is. Het is waarschijnlijk niet in jouw belang, dus ga verder. Neem nooit persoonlijk wat anderen zeggen en doen. Het is altijd een weerspiegeling van wat er in hen gebeurt. Waarom je leven leiden op basis van de mening van een ander? (Jezelf verwijderen van mensen en plaatsen waar je je niet gewaardeerd of gerespecteerd voelt is zelfzorg. )

  Probeer eens iets nieuws. Leer nee te zeggen Rusten in plaats van door te zetten. Volg de kookles, maak de soep of kies met wie je tijd wilt doorbrengen. Stop met elke beslissing te nemen met het comfort van een ander in gedachten. Stop de vervreemding in een doos of op een plank – in ieder geval voorlopig. En als dat gebeurt, zal niet iedereen het ermee eens zijn. Sommigen zullen een afwijzend gezicht trekken, zoals mijn man deed met de soep. Anderen zullen doen alsof ze gekwetst zijn, zeggen dat ze veranderd zijn en misschien zelfs niet meer langskomen. Sommige mensen gaven misschien de voorkeur aan de oude versie: makkelijker tevreden te stellen, makkelijker te overrulen of makkelijker te voorspellen. Leren wat nu past Naarmate ouders nieuwe doelen en betekenis vinden voor het tijdperk na de vervreemding, merken ze misschien dat, net als bij soep, sommige dingen moeten worden aangepast. Een nieuwe grens hoeft misschien minder nadrukkelijk te worden aangekondigd of met een zach...

  Als iemand constant dingen zegt waardoor je gaat geloven dat je een vreselijk persoon bent, dan is er iets fundamenteel mis met die persoon. Dat is geen liefde, dat is schade toebrengen, en het is ook een poging om controle uit te oefenen. Ze proberen je zelfbeeld te beïnvloeden, zodat je zo weinig zelfvertrouwen krijgt dat je hun giftige gedrag blijft tolereren. We hebben het over schade aan je zelfrespect en je gevoel van eigenwaarde, schade aan je zelfvertrouwen, schade aan je overtuigingen en schade aan hoe je over jezelf denkt. Je begint het gevoel te krijgen dat alles jouw schuld is, dat je te gevoelig, te reactief, te moeilijk bent, en dat elk probleem terug te voeren is op jou of iets wat je zogenaamd verkeerd hebt gedaan. Maar het gevaarlijkste is dat ze niet rechtstreeks zeggen dat je een vreselijk persoon bent, ze laten je dat geloven door subtiele woorden hier en daar, die echter krachtig genoeg zijn om je zelfbeeld te veranderen, en dat maakt ze gevaarlijk. Dat merk ...

  Aan al die mensen die iemand hebben geghost – je hebt je misschien niet gerealiseerd hoeveel gewicht stilte kan dragen. Verdwijnen zonder een woord te zeggen, doet de connectie niet verdwijnen; het laat vragen achter, open wonden waar afsluiting zou moeten zijn. Misschien dacht je dat het makkelijker, schoner of minder pijnlijk was, maar wat je op dat moment vermeed, verdiepte de verwarring voor iemand anders alleen maar. Het gaat niet om schuld – het gaat erom te onthouden dat zelfs stille uitwegen een echo achterlaten. Mensen verdienen eerlijkheid, zelfs als de waarheid ongemakkelijk is. Een bericht als "dit werkt niet" of "ik ben er nog niet klaar voor" kan pijnlijk zijn, maar het biedt waardigheid. Ghosting is geen vrijheid; het is onafgemaakte zaken vermomd als zelfbescherming. We hebben allemaal momenten waarop we niet weten wat we moeten zeggen – maar niets zeggen spreekt boekdelen. Als je iemand hebt geghost, is het misschien tijd om te reflecteren, te gro...

  « Aan mijn nutteloze vrienden, aan mijn ouders – moge de vloek op hen rusten –, het kwam onlangs in me op dat jullie allemaal een stelletje ellendelingen zijn... Laat het dan zo zijn: moge deze avond voor jullie vervloekt zijn, stelletje huichelaars. » — Fjodor Dostojevski, De Brieven

  Je hebt jarenlang jezelf kleiner gemaakt. Je verontschuldigde je voor het innemen van ruimte. Je wrong jezelf in onzinnige vormen om de vrede te bewaren. En toen veranderde er iets. Welkom in de Rubedo-fase. En nee, de verstoter in je leven zal hier absoluut niet blij mee zijn. ## Wacht, wat is Rubedo eigenlijk? Rubedo is een term uit de alchemie. Het beschrijft de laatste fase van een lang, pijnlijk transformatieproces. Het deel waarin ruw materiaal goud wordt. Voor een empath betekent het dit: je bent gebroken, opgebrand en tot het uiterste gedreven. En in plaats van te verdwijnen, ben je teruggekomen als iets waar de verstoter nooit rekening mee had gehouden. Jezelf. Volledig. Zonder excuses. En dat? Dat is angstaanjagend voor iemand die zijn hele operatie heeft gebouwd op jouw zelfvertwijfel. ## Je bent niet langer voorspelbaar Dit is wat verstoters zo aantrekkelijk vinden aan empaths: je bent doorgrondbaar. Je geeft diep om anderen, je reageert emotioneel en je bent er zeker...