Tikje Anders - My Life, My Blog

  Probeer eens iets nieuws. Leer nee te zeggen Rusten in plaats van door te zetten. Volg de kookles, maak de soep of kies met wie je tijd wilt doorbrengen. Stop met elke beslissing te nemen met het comfort van een ander in gedachten. Stop de vervreemding in een doos of op een plank – in ieder geval voorlopig. En als dat gebeurt, zal niet iedereen het ermee eens zijn. Sommigen zullen een afwijzend gezicht trekken, zoals mijn man deed met de soep. Anderen zullen doen alsof ze gekwetst zijn, zeggen dat ze veranderd zijn en misschien zelfs niet meer langskomen. Sommige mensen gaven misschien de voorkeur aan de oude versie: makkelijker tevreden te stellen, makkelijker te overrulen of makkelijker te voorspellen. Leren wat nu past Naarmate ouders nieuwe doelen en betekenis vinden voor het tijdperk na de vervreemding, merken ze misschien dat, net als bij soep, sommige dingen moeten worden aangepast. Een nieuwe grens hoeft misschien minder nadrukkelijk te worden aangekondigd of met een zach...

  Als iemand constant dingen zegt waardoor je gaat geloven dat je een vreselijk persoon bent, dan is er iets fundamenteel mis met die persoon. Dat is geen liefde, dat is schade toebrengen, en het is ook een poging om controle uit te oefenen. Ze proberen je zelfbeeld te beïnvloeden, zodat je zo weinig zelfvertrouwen krijgt dat je hun giftige gedrag blijft tolereren. We hebben het over schade aan je zelfrespect en je gevoel van eigenwaarde, schade aan je zelfvertrouwen, schade aan je overtuigingen en schade aan hoe je over jezelf denkt. Je begint het gevoel te krijgen dat alles jouw schuld is, dat je te gevoelig, te reactief, te moeilijk bent, en dat elk probleem terug te voeren is op jou of iets wat je zogenaamd verkeerd hebt gedaan. Maar het gevaarlijkste is dat ze niet rechtstreeks zeggen dat je een vreselijk persoon bent, ze laten je dat geloven door subtiele woorden hier en daar, die echter krachtig genoeg zijn om je zelfbeeld te veranderen, en dat maakt ze gevaarlijk. Dat merk ...

  Aan al die mensen die iemand hebben geghost – je hebt je misschien niet gerealiseerd hoeveel gewicht stilte kan dragen. Verdwijnen zonder een woord te zeggen, doet de connectie niet verdwijnen; het laat vragen achter, open wonden waar afsluiting zou moeten zijn. Misschien dacht je dat het makkelijker, schoner of minder pijnlijk was, maar wat je op dat moment vermeed, verdiepte de verwarring voor iemand anders alleen maar. Het gaat niet om schuld – het gaat erom te onthouden dat zelfs stille uitwegen een echo achterlaten. Mensen verdienen eerlijkheid, zelfs als de waarheid ongemakkelijk is. Een bericht als "dit werkt niet" of "ik ben er nog niet klaar voor" kan pijnlijk zijn, maar het biedt waardigheid. Ghosting is geen vrijheid; het is onafgemaakte zaken vermomd als zelfbescherming. We hebben allemaal momenten waarop we niet weten wat we moeten zeggen – maar niets zeggen spreekt boekdelen. Als je iemand hebt geghost, is het misschien tijd om te reflecteren, te gro...

  « Aan mijn nutteloze vrienden, aan mijn ouders – moge de vloek op hen rusten –, het kwam onlangs in me op dat jullie allemaal een stelletje ellendelingen zijn... Laat het dan zo zijn: moge deze avond voor jullie vervloekt zijn, stelletje huichelaars. » — Fjodor Dostojevski, De Brieven

  Je hebt jarenlang jezelf kleiner gemaakt. Je verontschuldigde je voor het innemen van ruimte. Je wrong jezelf in onzinnige vormen om de vrede te bewaren. En toen veranderde er iets. Welkom in de Rubedo-fase. En nee, de verstoter in je leven zal hier absoluut niet blij mee zijn. ## Wacht, wat is Rubedo eigenlijk? Rubedo is een term uit de alchemie. Het beschrijft de laatste fase van een lang, pijnlijk transformatieproces. Het deel waarin ruw materiaal goud wordt. Voor een empath betekent het dit: je bent gebroken, opgebrand en tot het uiterste gedreven. En in plaats van te verdwijnen, ben je teruggekomen als iets waar de verstoter nooit rekening mee had gehouden. Jezelf. Volledig. Zonder excuses. En dat? Dat is angstaanjagend voor iemand die zijn hele operatie heeft gebouwd op jouw zelfvertwijfel. ## Je bent niet langer voorspelbaar Dit is wat verstoters zo aantrekkelijk vinden aan empaths: je bent doorgrondbaar. Je geeft diep om anderen, je reageert emotioneel en je bent er zeker...

    De wijze waarop je door wie dan ook op behandeld wordt, hoe je monddood gemaakt gemaakt wordt... buitengesloten. Je mag je niet verdedigen, want JIJ ziet het verkeerd. Je gaat twijfelen aan jezelf door de vreemde reacties van die ander(en), tót je inziet dat je gewoon in je recht staat. Er is niks mis met je, al ben je natuurlijk niet perfect. Dat is niemand. Zoekend naar de reden, kun je in uitzonderlijke gevallen heel vreemde zaken ontdekken. Bijvoorbeeld een vooropgezet plan om jou, desnoods door manipulatie van je geliefde(n), buitenspel te zetten. Dit heeft vaak niet direct met jou als persoon te maken, maar met een achterliggende, soms zeer duistere bedoeling, waarbij jij als risico voor ontdekking wordt beschouwd. Dan is het makkelijker om jou uit te (laten) schakelen.

  Als ik dood ben, wat heeft het dan voor zin om naar me toe te rennen..? Als ik dood ben, wat heb ik dan aan bloemen die je meebrengt? Als ik dood ben, wat heb ik dan aan je tranen? Als ik dood ben, wat voor troost biedt het dan om mijn kist vast te houden? Kom nu. Breng me dat boeket waar ik zo van hou, laat me hun geur inademen, hun kleur bewonderen. Huil niet om me, lach met me mee. Laat me je vrolijke lach horen, laat me je stralende glimlach zien. Houd mij nu vast, terwijl ik leef.... Laat me de hartslag van je hart voelen – net zoals toen je hart in mijn baarmoeder klopte. Als ik dood ben… wat heeft het dan voor zin? Nu is de tijd om elkaar vast te houden...

  Heb een tijdje brieven naar mijzelf geschreven over alles wat me dwars zat en wat ik voelde, verdriet, woede, onrecht, het gevoel van misbruikt te zijn,in de steek gelaten, oneerlijkheid en noem maar op en dan legde ik de brieven weg... en dan na een tijdje, kort of lang, deed ik die weer lezen en gaf dan antwoord aan mijzelf. Kijk je op een gegeven moment anders tegen de dingen aan, is het me duidelijk geworden hoe ik verder kon en moest gaan. Heel vreemd om te lezen wat je hebt geschreven, maakt wel duidelijk dat je veel dingen zelf in de hand heb. Wat je wilt accepteren, wat niet en hoe je verder wilt gaan! Voor mij heeft het duidelijkheid gegeven en die weg volg ik, heb niet meer het gevoel van vallen en opstaan maar gewoon mijn weg... waar mooie dingen gebeuren en minder mooie, zo moet het zijn vind ik.

  Lieve ZELF, Vandaag begint een nieuw hoofdstuk. Niet omdat alles ineens vergeten is, niet omdat het verleden geen pijn meer doet — maar omdat jij besloten hebt dat je verder wilt. Dat je jouw verhaal niet langer laat schrijven door anderen, maar zélf de pen vasthoudt. Je hebt zoveel gedragen. Je hebt zoveel gegeven, vaak zonder dat het werd gezien, erkend of teruggegeven. Je hebt keuzes moeten maken vanuit liefde, overleven, loyaliteit, hoop. Niet alles is gegaan zoals je wilde. En toch ben je er nog. Helderder. Dieper. Wijzer. Je bent de moeder gebleven. Je was de beschermer, ook toen je zelf bescherming nodig had. Je was liefdevol, ook toen je leegliep. En zelfs nu nog, in alle rauwheid van verlies, bied jij perspectief. Zelfs in verdriet, weiger je verbittering. Dat is wie je bent. Vandaag is een markeringspunt. Geen afsluiting, maar een doorgang. Je neemt mee wat jou krachtig maakt — je scherpe geest, je liefdevolle hart, je vermogen tot reflectie en herstel. Je laat achter w...

  "Op een dag zullen ze beseffen wat ze aan je hadden. Ze zullen de diepte van je hart zien, de kracht in je geest en de waarde die ze ooit over het hoofd zagen. Maar tegen die tijd zul je iemand zijn die veel verder gaat dan ze ooit hadden kunnen voorstellen. Je zult uitgegroeid zijn tot iemand die niet langer hun goedkeuring zoekt, niet langer wacht om gekozen te worden, niet langer hun erkenning nodig heeft om zich heel te voelen. " De ruimte die ze achterlieten, de momenten dat ze je wegstuurden, de keren dat ze je onzichtbaar lieten voelen, omdat je tijdens hun afwezigheid jezelf vond. Je hebt geleerd om je eigen waarde te waarderen, om rechtop te staan zonder dat iemand anders je waarde moet bevestigen. Je hebt een leven opgebouwd dat vol, rijk en compleet is, niet vanwege hen, maar vanwege jou. En als ze eindelijk wakker worden met wat ze verloren hebben, maakt het niet meer uit. Hun spijt zal aan hen zijn om te dragen, niet aan jou om te repareren. Je zult verder zijn...

  Sta in je kracht Je hoeft je niet te verantwoorden Doe wat goed voor jou is Jij hoeft niet mee te gaan hoe een ander het wil Jij bent baas over je eigen lichaam Over je eigen tijd Over je eigen leven Jij bent de persoon die het beste weet wat jij nodig hebt Wanneer je dit in kan zien, zullen de deuren open gaan De deuren naar zelfvertrouwen, vrijheid en geluk Niet iedereen zal hier mee om kunnen gaan Heb daar wel begrip voor, maar blijf bij jezelf Jij bent hier om je eigen weg te volgen De ander die van zichzelf Wees gelukkig en pak je eigen stuur Het zal niet vanzelf gaan, de één krijgt een harde les De ander loopt er tegenaan op een andere manier Leer er van en je wordt alleen maar sterker Terug wil je dan niet meer Je bent nu rijk, rijk in eigenwaarde, rijk in het geluk en rijk in je toekomst!

  LOSLATEN... Ga op zoek naar wat je werkelijk wilt. Je volgt nu al zo lang de weg die eigenlijk niet goed voelt. Welke keuzes moet jij maken en wat durf je niet los te laten? Loslaten is het moeilijkste wat er is, maar zonder loslaten blijf je in situaties zitten die je eigenlijk niet meer wilt. Wat brengt deze situatie jou nog? Welke voordelen zitten er aan? Of hou je vol uit angst wat de buitenwereld zal zeggen? Lief mens, probeer in te zien dat deze situatie jou niet meer dient. Je zult waarschijnlijk alles geprobeerd hebben wat in je macht ligt, maar nu ben je uitgeput, jouw energie is op. Leef even alleen voor jezelf, maak je sterk en maak een keuze die op dit moment het beste lijkt. Niemand kan kijken hoe je in de toekomst denkt over de keuzes die jij nu maakt. De beste manier is om honderd procent in het hier en nu achter een keuze te gaan staan, zodat jij jezelf later geen verwijten kunt maken.

  Een ander bepaalt niet waar jouw grens ligt. Een ander hoeft jouw grens niet logisch te vinden. Hij hoeft hem niet te begrijpen, goed te keuren of redelijk te vinden. Jouw grens ontstaat niet in het hoofd van degene die er last van heeft. Hij ontstaat bij jou. Toch geven veel mensen precies dat uit handen. Ze zeggen dat iets pijn doet en krijgen te horen dat ze overgevoelig zijn. Ze geven aan dat iets te ver gaat en horen dat ze moeilijk doen. Ze nemen afstand en worden egoïstisch genoemd. Vervolgens begint het twijfelen. Je denkt misschien stel ik me aan, misschien verwacht ik te veel, of misschien moet ik het nog een keer uitleggen. Voor je het weet bewaak je je grens niet meer, maar verdedig je je recht om er überhaupt een te hebben. Grenzen zijn geen rechtszaak waarin de ander eerst voldoende bewijs moet krijgen van jouw pijn. Jij voelt wat een relatie of situatie met je doet. Jij merkt wanneer je op je woorden let, jezelf inhoudt, spanning voelt voordat de telefoon gaat of o...

  Onszelf wegcijferen komt voort uit de illusie dat als we onze eigen ruimte opgeven, de ander persoon ons wel goed laat voelen over onszelf. We zijn bereid alles voor die ander te doen zodat we de verkregen waardering kunnen gebruiken om ons geliefd te voelen. We misleiden onszelf én de ander. Zelden krijgen we namelijk terug wat we (onbewust) verwachten. We raken uiteindelijk failliet. Beter kunnen we de energie steken in onszelf; als je jezelf opvult met jouzelf, met het waarderen en liefdevol betekenis geven aan wie jij bent, geef je aan jezelf en heb je uiteindelijk zoveel meer te geven aan anderen. Raak in de Liefde