My Life , My Blog

  Lieve Dochter  Het gaat niet goed. Het gaat helemaal niet goed. Maar niemand heeft het door, ik kan het uitstekend verbergen. Toneelspelen is een koud kunstje. Niets is wat het lijkt. Keeping up appearances, ik kan zo door voor de Oscars. Dus lach ik als er gelachen moet worden, laat ik af en toe een traan als dat in het plaatje past en straal ik rust uit alsof er niets aan de hand is en mijn leven, ook zonder jou, tevreden voortkabbelt. Krampachtig probeer ik te achterhalen of er een aanleiding is. Ik graaf en graaf in mijn gedachten en opeens komt het als een schok binnen. Ik weet het. Ik weet wat de aanleiding is waardoor ik me de laatste tijd zo ontzettend ellendig voel. Waarom dat steentje in mijn maag, wat er al jaren zit, de laatste weken uitgegroeid is tot een loodzware kei die ik – dag in, dag uit – met mij meezeul. Je hebt het laatste lijntje doorgeknipt. Je hebt me, na mijn laatste bericht, geblokkeerd op FB. Dat laatste lijntje, die zwakke breekbare uiterst dunne...

Als Moos thuis de lift in stapt, staat de buurman ook in de lift en die zegt: "Goeiemorgen Moos, was die bonje bij jou gisteravond ? ". Moos antwoordt: "ja , hou op, ze ging weer tekeer tegen me van uh .........dat Facebook heeft onze hele relatie naar de knoppen geholpen....we communiceren helemaal niet meer met elkaar". Buurman: "ja dat hoorde ik en nu ?". Moos : "ik heb haar lekker geblokkeerd".

  Ik zie mijn dagkaarten overal op FB terecht komen. Zou je mijn blog dan willen vermelden ? Ik vind het ook fijn om bezoekers op mijn blog te krijgen. Alvast bedankt Xxx

Wat ben ik aan het doen, vraagt Facebook aan mij. Ik log ook weer eens in op Facebook... Nou een kwartier geleden zat ik met grote bewondering naar de regen buiten te kijken, denk dat we zo'n 5-6 weken geleden voor het laatst regen hebben gehad, je zou er bijna een regendans(je) bij gaan doen. En bij het kijken naar die regen denk ik natuurlijk ongetwijfeld ook aan mijn kleinkind, is ze al thuis of zit ze er middenin? Net zoals jullie weet ik dit ook niet, mag er geen deel meer van uitmaken, ben vanaf het middenpunt naar de zijlijn afgeserveerd. En net zoals jullie doet dit ontieglijk veel pijn. Enfin, tis zoals het is, je zou er bijna aan gaan wennen, niet dus, want het went nooit. Fijne avond

Beste dochter , Met deze brief wil ik mijn gedachten en gevoelens aan jou overdragen in de hoop dat je dit ooit zult lezen. Het is niet makkelijk maar ik probeer het toch te omschrijven wat ik voor je voel en hoeveel ik van je hou. De afgelopen jaren waren voor mij de zwaarste in mijn leven, ze zullen nog zwaarder worden als ik bedenk dat het misschien bij jou echt over is. Het lukt mij niet om te beschrijven, ik kan niet geloven dat het over is, naar jaren samen, hoe jij tot dit besluit kwam om eerst mij en daarna je zusje te verwijderen uit je leven. Ik 10 jaar geleden en je zusje 5 jaar geleden....alleen zij heeft helemaal geen reden van opgaaf gekregen waarom ze moest verdwijnen uit jullie levens.... Natuurlijk wil ik graag dat het weer goed komt. Ik wil niets liever. Ik wil vechten voor mijn dochters, de vraag is alleen: krijg ik een kans? Alleen jij weet het antwoord. Mijn warmte, geborgenheid en liefde heb ik je volop mogen geven tot je 23ste levensjaar , je was lief , soms keih...

  Gisterenmiddag kreeg ik een vriendschapsverzoek op mijn fb van een jonge man die ik helemaal niet ken. Ik had in mijn lijst ook geen gemeenschappelijke vrienden, dus ik besloot een kijkje op zijn profiel te nemen. Hij had leuke foto's van zijn hond en het zag er allemaal erg gezellig en leuk uit. Tot mijn grote verbazing was hij net 23 jaar Ik stuurde hem een privé berichtje en vroeg hem; waarom hij mij een vriendschapsverzoek had gestuurd. Kort daarop kreeg ik een berichtje terug waarin hij liet weten dat hij mijn profielfoto voorbij zag komen en dat hij mij een mooie uitstraling vond hebben en hij hoopte dat ik zijn verzoek niet brutaal of vervelend vond. Ik vertelde hem dat ik al 56 ben en dat ik bij wijze van spreken zijn moeder had kunnen zijn Hij stak zijn ongeloof over mijn leeftijd niet onder stoelen of banken. Ohhhh echt ?! 56 jaar Mijn eigen moeder is een stuk jonger maar ziet er lang niet zo jong uit als jij, volgens mij heb jij de bron van eeuwige jeugd of zo...echt....

Soms lijkt het alsof sociale netwerken vol lawaai zitten. Zoveel meningen, zoveel stemmen, zoveel beelden. Maar te midden van al dat geroezemoes fluistert er altijd een zachte stem: de Stem van de Liefde. We hoeven geen filters of perfecte plaatjes te tonen om gezien te worden. We zijn al gekend. We zijn al geliefd. Elk woord dat je schrijft, elke glimlach die je deelt, elke bemoediging die je stuurt—het draagt licht verder dan je zelf kunt zien. Sociale netwerken zijn niet enkel schermen en pixels. Het kan een kans zijn om een stukje hemel naar de aarde te brengen. Een plek waar je iemand herinnert dat hij waardevol is, dat zij gedragen wordt, dat we samen nooit alleen zijn.  Dus wanneer jij vandaag iets deelt, groot of klein… laat het een zaadje zijn. Een zaadje van geloof, hoop en liefde. Want wie weet: misschien is jouw bericht precies het antwoord waar iemand op wachtte.  Wees licht. Wees liefde. Wees echt.

  Weet je waarom zoveel mensen nostalgisch zijn naar de jaren 80? Omdat we elkaar op straat kenden door een bad te nemen en niet achter een pc, omdat we brieven schreven en geen sms'jes, omdat we elkaar in de ogen keken en niet via een videogesprek, omdat we je leuk vonden in je gezicht en niet achter een like op een foto, omdat wanneer je uitging niemand je sms'te of belde, vooral je ouders niet, omdat we in de bus, in bars, in restaurants met elkaar praatten en niet naar de Facebook-meldingen keken. Omdat er alleen contact was, niets virtueels. En nog veel meer dingen......  

  **VRIENDSCHAP, DE ECHTE…** Het zijn niet de **600 namen op Facebook**, noch de "vind-ik-leuks" onder je foto's. Het zijn **de 3 personen** die bleven toen alles misging, degenen die naar je stiltes luisterden, die je een hand reikten toen iedereen je vergeten was. Want uiteindelijk, zijn **3 echte vrienden** beter dan 600 schijnvertoningen.