Tikje Anders - My Life, My Blog

  Voordat de boom gaat spreken strekt hij zijn takken nog eenmaal verder uit. Zijn wortels dieper in de aarde. Hij vult geen longen met lucht maar zuigt zijn bladeren vol met water. De huidmonden gaan open. Aanschouw het wonder van het licht dat op mijn bladgroenkorrels valt. De glucose houdt ik bij mij daar groei ik namelijk van. De zuurstof geef ik aan de wereld. Dat spreekt vanzelf. Dat is wat bomen doen. Lucht geven aan de aarde.

  Laat niets achter voor later. Later wordt de koffie koud. Later verlies je je interesse. Later verandert de dag in nacht. Later worden mensen volwassen. Later worden mensen oud. Later gaat het leven voorbij. Later heb je er spijt van dat je iets niet hebt gedaan... Toen je de kans had. Het leven is een vluchtige dans, een delicaat evenwicht van momenten die zich voor ons ontvouwen en nooit meer op dezelfde manier terugkeren. Spijt is een bittere pil om te slikken, een last die op de ziel drukt met de last van gemiste kansen en onuitgesproken woorden. Laten we dus niets voor later overhouden. Laten we de momenten grijpen zoals ze komen, met een open hart en uitgestrekte armen om de mogelijkheden te omarmen die voor ons liggen. Want uiteindelijk zijn het niet de dingen die we hebben gedaan waar we spijt van hebben, maar de dingen die we ongedaan hebben gelaten, de woorden die we onuitgesproken hebben gelaten, de dromen die we niet hebben vervuld. -Toshikazu Kawaguchi

  Eenzaamheid is niet alleen de afwezigheid van mensen, hett is ook de afwezigheid van een doel, de afwezigheid van betekenis. Wanneer je jezelf in een wereld bevindt waar alles vervreemd en ver weg lijkt, waar elke verbinding oppervlakkig is en elke ontmoeting van begrip... met onverschilligheid wordt beantwoord, besef je dat echte eenzaamheid niet het alleen zijn is, maar het je alleen voelen in een wereld die niet langer zinvol is...

  A charming and rarely seen moment with Vivien Leigh during the filming of Gone with the Wind. At first glance it almost looks like a scene from the movie, but look closer. The young girl appears to be holding a book while Vivien leans toward her, as though she’s signing an autograph. Photos like this were sometimes taken when young visitors or fans were allowed onto the set during production. Moments like these captured the magic of meeting one of Hollywood’s brightest stars. Imagine being a child in 1939 and receiving an autograph from Scarlett O’Hara herself.  Have any of you seen this photo before? #oldhollywoodromance #vivienleigh #gonewiththewind

Er zijn tekenen in je omgeving die een specifieke richting aanwijzen. Je hebt een aangeboren vaardigheid voor waarzeggerij. De verantwoordelijkheid voor het creëren van je Lot is die van jou alleen. Het kan nooit door iemand anders opgelegd worden, aangezien jouw lot niet van iemand anders is. Hij hoort alleen bij jou.

  Soms ben je niet “te gevoelig”, “te moeilijk” of “te veel”. Je bent gewoon gestopt met jezelf wegcijferen voor anderen. Je stopt met iedereen tevreden houden. Je durft nee te zeggen zonder je eindeloos schuldig te voelen. Je stelt grenzen wanneer iets over jouw grens gaat. En je laat mensen los wanneer hun aanwezigheid je voortdurend uitput. En precies daar verandert er iets. Mensen die gewend waren aan jouw meegaandheid, kunnen ineens moeite hebben met jouw grenzen. Niet omdat je slechter bent geworden, maar omdat je niet meer doet wat ze van je gewend zijn. Je hoeft jezelf niet kleiner te maken om iemand anders comfortabel te houden. Wie jou alleen waardeert zolang je gehoorzaamt, waardeert niet werkelijk wie jij bent. Soms is persoonlijke groei simpelweg leren zeggen: “Ik kies nu ook voor mezelf.”

"My Soul came to me pure, drawn from the reservoir of the Holy. All the time it remains within me, I am thankful for its thirst for compassion and justice. Let my eyes behold the beauty of all creatures; let my hands know the privilege of righteous deeds. Mishkan T’filah Siddur Artwork - Shabbat Shalom! by Alex Levin Shabbat Shalom to one and all

Hohenzollern Castle (German: Burg Hohenzollern) is the ancestral seat of the imperial House of Hohenzollern. The third of three hilltop castles built on the site, it is located atop Mount Hohenzollern, above and south of Hechingen, on the edge of the Swabian Jura of central Baden-Württemberg, Germany. The first castle on the mountain was constructed in the early 11th century. Over the years the House of Hohenzollern split several times, but the castle remained in the Swabian branch, the dynastic seniors of the Franconian-Brandenburgian cadet branch that later acquired its own imperial throne. This castle was completely destroyed in 1423 after a ten-month siege by the free imperial cities of Swabia. The second castle, a larger and sturdier structure, was constructed from 1454 to 1461, and served as a refuge for the Catholic Swabian Hohenzollerns, including during the Thirty Years' War. By the end of the 18th century it was thought to have lost its strategic importance and gradually ...

  Als ze jou naar mij vragen en je merkt dat je op zo'n moment terugdenkt aan al onze gezamelijke herinneringen, hoop ik dat je spijt hebt en de pijn van het gemis voelt. Als de waarheid als een kogel bij je in slaat... hoop ik dat je naar waarheid zultantwoorden: ''Ze hield meer van mij dan van wie dan ook in de hele wereld en ik.... ik heb haar geprobeerd kapot te maken.''

  Pragser Wildsee or Lake Braies Italy Pragser Wildsee, also known as Lake Braies, is a stunning alpine lake located in the Dolomite mountains of South Tyrol, Italy. This picturesque lake is known for its emerald-green water, surrounded by towering mountains and lush forests. Visitors can take a leisurely walk around the lake, rent a boat to explore its tranquil waters, or simply sit back and enjoy the breathtaking scenery. The lake is also a popular starting point for hiking trails, including the famous Tre Cime di Lavaredo trail. In the winter, Pragser Wildsee transforms into a frozen wonderland, perfect for ice skating and snowshoeing. With its unique blend of natural beauty, outdoor recreation, and serene atmosphere, Pragser Wildsee is a must-visit destination for nature lovers and adventure seekers exploring the Dolomites. Note: Pragser Wildsee is a popular destination, especially during peak season, so it's recommended to visit early in the morning or later in the afternoon t...

  Wedding Etiquette in the World of Gone with the Wind The weddings in Gone with the Wind reflected many of the customs and expectations of the mid-1800s. Marriage wasn’t just about romance—it was also an important social event that represented family honor, status, and tradition. One interesting detail is that white wedding gowns were becoming fashionable, thanks in large part to Queen Victoria, who popularized the trend after wearing a white gown for her own wedding in 1840. By the time Gone with the Wind is set, many Southern brides from wealthy families hoped to wear white if circumstances allowed. Brides were also expected to be modest and composed, with weddings often held at home or in a church and followed by a family reception rather than the elaborate celebrations we often see today. Scarlett O’Hara’s marriages, however, were anything but traditional. She married Charles Hamilton impulsively, Frank Kennedy for financial security, and Rhett Butler for a complicated mix of ...

  Zomer De zomer begint met de langste dag, bij stralend weer er van genieten mag. Vakanties zijn in zicht, mensen zijn anders lopen met een blij gezicht. Zitten buiten op een terras, iedereen in hun sas. De zomer een mooie tijd van het jaar, iedereen ontspannen, veel lol geen gevaar...

  Lieve pijn, kalmeer. Ik heb niemand om te vertellen wat ik voel. Soms is het moeilijkste niet de pijn zelf, maar het gevoel dat je die helemaal alleen moet dragen. Je kunt glimlachen, doorgaan met je dagelijkse leven en voor anderen sterk lijken, terwijl er vanbinnen zoveel emoties schuilgaan die niemand ziet. Misschien ben je gewend om naar anderen te luisteren, hen te troosten en er voor hen te zijn. Maar wanneer jij het moeilijk hebt, weet je soms niet bij wie je terechtkunt. Je wilt je verhaal delen, zonder veroordeeld te worden, zonder alles te hoeven uitleggen en zonder het gevoel te krijgen dat je te veel bent. Toch hoef je niet altijd sterk te zijn. Je gevoelens verdienen ruimte en jouw pijn verdient aandacht. Je hoeft niet alles alleen op te lossen en je hoeft je niet te schamen om steun te zoeken. Soms begint herstel met één kleine stap: eerlijk erkennen wat je voelt en jezelf toestaan om hulp te ontvangen. Ook jij verdient het om gehoord en begrepen te worden.

Er is een spannende nieuwe kans in aantocht! De engelen geven je de raad deze nieuwe onderneming van harte te verwelkomen. Het kan een uitdaging lijken, maar je bent er klaar voor. Imponeer de mensen met je originaliteit en vernuft.

  De nieuwe cancelcultuur, het beschuldigen van je ouders en simpelweg op 'verwijderen' drukken, is helaas een blijvend fenomeen. Geen enkele ouder is perfect, en dat beweren we ook niet, maar we hebben ons best gedaan. Ik vind troost in het feit dat al mijn drie kinderen succesvolle volwassenen zijn, en dat bewijst dat ik mijn taak heb volbracht, ondanks het beeld dat ze van me hebben geschetst. Ik huil niet meer als ik de paar foto's zie die ik nog heb, want de meeste heb ik naar hen gestuurd. Ik koester geen hoop meer en zoek geen verzoening meer. Waarom? Voor mij is het al meer dan tien jaar geleden en ik ben veranderd, zij zijn veranderd. We zijn vreemden met een gedeelde bloedlijn. Ik heb mijn weg gevonden en een nieuw leven opgebouwd. Ik heb de onrust en het drama dat zo prominent aanwezig was in de donkerste dagen van de eerste jaren niet meer nodig. Ik heb vrede gevonden en geef hen niet langer de macht om me te verzwakken. Ik draag geen schuldgevoel meer met me me...

Plankenstein Castle is located in the town of Plankenstein, about 4 kilometers south-west of Texing in Lower Austria. The hilltop castle was first mentioned in a document in 1186 and was built by the Plankensteiners, vassals of the Counts of Peilstein. The family name is derived from the word blanc white) and means something like that of the white stone. Story In the 15th century, the Plankensteiners acquired important property. Pankraz von Plankenstein owned, among other things, Peilstein, Freienstein and Sassendorf, was a pawn of Weitra and the caretaker of Pöchlarn. He had the castle renewed in 1453, but did not live there. In the fraternal dispute between Emperor Friedrich III. and Duke Albrecht VI. Pankraz von Plankenstein stood by the emperor's side, which brought him further increases in power after the peace agreement. After many years of changing ownership, the Tinti family acquired the castle in 1713. Bartholomäus von Tinti, who had acquired the Schallaburg in 1763, died...