Tikje Anders - My Life, My Blog

De opbouw van het circus 'Piste' op een kale Korenmarkt. De Korenmarkt werd na en tijdens de afbraak van een deel van de Benedenstad gebruikt als tijdelijke parkeerplaats zoals zoveel plekken in die tijd. Een ideale plek om een circustent neer te zetten. Het geeft een mooie situatiefoto van hoe het er uitzag aan het eind van de jaren '70. We zien de achterzijde van de Waag, de nog steeds bestaande huizenrij aan de Kannenmarkt en natuurlijk de St. Stevenskerk. Wie kan ons ons meer vertellen over het circus dat hier stond? 

  Het leven gaat aan ons voorbij en we realiseren het ons pas als de trein van het leven aan ons voorbij is gegaan, belangrijke onze mooiste jaren, we hebben onze dromen niet gerealiseerd en ook niet echt geleefd. We waren tevreden met ons lot en lieten onze dromen achter in de lucht van hoop. We zeiden altijd, morgen zal mooier zijn, , maar toen we opgroeiden, realiseerden we ons dat de echte schoonheid gisteren was. Dit leven gaat voorbij als een wolk, belangrijk voor onvervulde dromen en momenten die we in afwachting hebben doorgebracht. Gezichten zijn veranderd, verdwenen in de tijd. Kon gisteren maar terugkomen, om het onmogelijke te bereiken en elke dag ten volle te leven. Haal het beste uit elke dag, de verloren uren komen nooit meer terug. Laat je hart alleen gehecht zijn aan herinneringen en zoek alleen de authenticiteit en eenvoud van het heden.

  “Het heeft me veel tijd gekost om vrij te zijn, en om een balans te vinden, om te begrijpen dat het heden genoeg is, om me goed te voelen over mijn leven, het kostte me veel tijd om te accepteren dat er niets te zoeken was, dat alles wat je moest doen was je ogen openen en jezelf langzaam gelukkig maken, Het kostte me veel tijd om niets te verwachten, om te stoppen met mezelf te verdedigen, tegen mijn fouten en misstappen, want perfect bestaat niet, het kostte me een lange tijd om niet te vragen, wat ik moest krijgen, door te lang te wachten vergat ik dat de geheimen in mij lagen, Ik wachtte zo lang op handen die ik vastmaakte aan mijn lot, de blikken waarvan ik dacht te houden, dat ik alleen mezelf wilde redden, ongetwijfeld de angst voor eenzaamheid me deed weglopen van mijn zelfstudie, en van anderen leerde ik dat je alleen je leven in handen kunt houden, dus liet ik de kettingen achter, en de porseleinen pop, om mezelf op te maken met kleuren, zonder kunstgrepen voor het hart...

  Sommige mensen veroorzaken zelf een conflict, overschrijden een grens of doen iets wat een ander pijn doet, maar zodra ze met de gevolgen worden geconfronteerd, nemen ze ineens de rol van slachtoffer aan. De aandacht verschuift dan van hun gedrag naar hun gevoelens, alsof jij verantwoordelijk bent voor de situatie die zij zelf hebben gecreëerd. Dat kan bijzonder verwarrend zijn. Je probeert uit te leggen waarom iets je heeft gekwetst, maar uiteindelijk ben jij degene die zich moet verdedigen. Misschien word je te gevoelig, boos, dramatisch of onredelijk genoemd, terwijl de oorspronkelijke oorzaak van het conflict steeds verder naar de achtergrond verdwijnt. Dit patroon kan ervoor zorgen dat je aan jezelf gaat twijfelen. Je vraagt je af of je anders had moeten reageren, terwijl je reactie misschien simpelweg het gevolg was van wat er voorafging. In een gezonde relatie is ruimte voor verantwoordelijkheid. Iedereen kan fouten maken, maar herstel begint wanneer iemand bereid is zijn ...

Je ziel draagt eeuwenoude wijsheid met zich mee. Omarm het, want je hebt de kennis om de mensen om je heen te helpen. Je staat op het punt om een spirituele reis te beginnen; maak een persoonlijk meditatieschema en houd je eraan; deel wat je weet met anderen; studeer bekende spirituele locaties zoals Stonehenge of de Piramiden van Gizeh.

SCHADUW Ik heb te zeer de liefde liefgehad daarom wellicht heeft zij me niet bemind. Zo doet de mooie minnaar met een zeer verliefde kind. Ik heb de zon te lief gehad en beu van beedlen aan de deuren van de dagen ben ik geworden als een varenblad dat liever in de lommer leeft dan zon te dragen. En daarom bouwt mijn kommer aan een huis waar lamp- en zonnelicht getemperd zijn voor de ogen en waar de soobre lijn van een gelaat en waar de vrede van een vriendschap staat lijk schaduw van een boom over mijn hoofd gebogen. Schrijver: Alice Nahon

  Als jij je verloren zielsdeel weer terug vindt En het wordt jou teruggegeven, Zal jij op een ander zielsniveau alles anders beleven. Een verloren stuk dat je door de jaren heen bent verloren, Een magisch cadeau als jij delen terugkrijgt die bij elkaar horen. Soms door de hobbels van het leven kan je nog weleens wat van jezelf verliezen, Je raakt jezelf soms even kwijt, Door alleen maar te vechten en door de te leveren strijd. Als iets kwijt is en jij krijgt het eindelijk weer terug, Kijk jij naar situaties die jou voorbij komen niet meer zo stug. In rust kan jij nu verder helen, Nu jij dit intens mooie cadeau hebt verkregen. Het zal jou anders door het leven laten bewegen. In volledige acceptatie ga jij nu overal doorheen, Omdat jij nu nog meer geheeld bent dan voorheen. Lief mens, vind jouw verloren delen terug en ontvang het met open armen, Het zal jouw ziel completer maken en intens verwarmen. Het maakt jou nog completer dan jij al bent, Een godsgeschenk dat het universum jou ...

  Hallo mooie wereld ...en hallo mensheid.!! ...Een zacht ontwaken... ...Een normale reactie ...Ik stap opzij als de plek waar ik ben niet met me resoneert. ...Ik stap opzij als ik me afgewezen voel, ongeliefd...een beetje te veel. ...Ik verdwijn waar respectloosheid heerst... ...waar mensen elkaar verscheuren... elkaar neerhalen... elkaar haten. ...Ik blijf nooit waar niemand de waarde kent van een “Ik hou van je”, ...waar harten zwart zijn... waar zielen weigeren zich te verenigen ...en in harmonie te leven. ...waar mijn zwakheden vertrapt worden met vuile voeten. ...Waar mijn stiltes en afwezigheden niet worden gerespecteerd.!

Wat je unieke perspectief ook gevormd heeft, het is gevormd. Je bestaat; je denkt; je neemt waar; je vraagt - en je wordt beantwoord. En alles dat er is profiteert van jouw bestaan en van jouw mening.

Deze historisch zeer interessante foto toont ons de Van Welderenstraat in oorlogstijd, gezien vanaf de hoek met de Arksteestraat. Op de achtergrond zien we het door oorlogshandelingen verwoeste winkelpand van Hofbontwerkerij Theo A. Hendriksen, op de hoek van de Bisschop Hamerstraat/In de Betouwstraat. In september 1944 begon de bevrijding van Nijmegen. Vervaardiger: Huybers, Anna Auteursrecht: CC-BY-SA Regionaal Archief Nijmegen

  Als je aan het einde van jouw leven komt, Jij jouw leven vol overgave hebt doorleefd, Weet jij dat jij alleen maar ervaringen doorgeeft. Het besef een einde te naderen, Het aardse zal stoppen met stromen door jouw aderen. Hier zal jij herrijzen naar een geboorte, Vol lessen die jij meeneemt, Een overgave die alleen jij op dat moment beleeft. Het is de acceptatie van wat is geweest, Het licht dat komen gaat en jou weer een andere bestemming geeft. Leer wat er te leren valt, Doe het met vallen en opstaan, Het herrijzen na een val zal jou helpen op jouw pad verder te gaan. Vol belevenissen door naar een volgende ronde, Met alle liefde en zonder zonde. Er is geen haat, Daar waar ieder heen gaat, Alleen maar licht liefde en serene rust, Waarin jij vol overgave jouw ziel in volledige rust kust.

  **"Vandaag op het werk vroeg deze oudere dame me of ik iemand met haar naar haar auto kon laten lopen. Ik zei haar dat ik zou helpen. ** Ze greep meteen mijn arm vast. Ze kon niet snel lopen en na elke paar stapjes moest ze een kleine pauze nemen. Ze praatte met me en had het over muziek. Ik zei tegen haar dat ik naar school ging voor muziek en ze begon met mij over Tschaikovsky en andere componisten te praten. Onze hele wandeling duurde in totaal ongeveer 10 minuten. Ze vertelde me dat ze niet veel met mensen kan praten en dat het fijn was om met iemand in gesprek te kunnen gaan. Ze was zo opgewonden en haar gezicht lichtte van vreugde. Toen we haar auto bereikten bedankte ze me enorm. Je weet nooit hoe zo'n klein gebaar zo simpel als praten iemands dag kan maken. "

  "Een oude man zat op een bankje, een jonge man kwam naar hem toe en vroeg hem: - Kent u mij nog, professor? de oude man antwoordt: NEE! De jongeman vertelde hem dat hij zijn oud-student was. - De oude leraar: Ah! Wat is er van jou geworden? Wat doe je nu voor de kost? De jongeman antwoordde: Nou, ik ben ook leraar geworden. - Ah, wat is het goed om te weten, net als ik, zei de oude man. - Ja, net als jij! Sterker nog, ik ben leraar geworden, dankzij jou heb je mij geïnspireerd om te zijn zoals jij. De oude man vraagt ​​nieuwsgierig aan de jonge professor wanneer hij besloot leraar te worden. De jongeman vertelt hem het volgende verhaal: - Op een dag kwam een ​​van mijn vrienden, ook een middelbare scholier, in de klas met een prachtig, gloednieuw horloge. Ik wilde dit horloge en besloot het te stelen. Kort daarna merkte mijn vriend dat zijn horloge ontbrak en klaagde onmiddellijk bij u. Je vertelde ons: - Er is vandaag tijdens mijn les een horloge gestolen. Wie het gestolen heef...

  Up here, I see it — a circle of souls bound by love, each carrying a story that began with a wag and ended with a whisper. You think you’re alone in your pain, but you’re not. When one heart breaks, another nearby feels it and reaches out. That’s how the circle forms — from the pieces of grief that find each other and become light. Each candle you light, each name you say aloud, sends a glow that travels farther than you think. It reaches me, and all the others who crossed before you. We sit in the Meadow, tails wagging, watching your love ripple through that circle — a reminder that sorrow and beauty often share the same heartbeat. You’ve built a home for healing out of pain. And that’s what love does — it keeps connecting, even after breath ends. So when you gather, when you share stories or whisper names, know this: we are part of that circle too. It stretches from Heaven to Earth, from your hands to our paws — unbroken, unending, a circle of love that never stops shining....

  Als vriendschap tot een einde komt door ruzie of door nijd geen woord meer gesproken wordt vanuit zijn eerlijkheid Als men zo makkelijk kan vergeten wat er eerder is beleefd men niet de fouten van de ander eerlijk en oprecht vergeeft Als men zich afsluit voor de ander afscheid neemt zonder een traan dan heeft er ook in het verleden niet echt een vriendschap bestaan

Als bondgenoot brengt de Lady of Lightning krachtige veranderingen in je leven. Ze zegt dat je een plotselinge verschuiving in je omstandigheden kunt verwachten. Misschien komt er een situatie aan die u niet verwachtte en deze biedt u de kans van uw leven. Of een reeks "Aha!" -Momenten culmineert in een cruciale flits van inzicht, waardoor alles "zomaar" verandert. Misschien komt iemand je leven binnen en duwt je naar nieuwe hoogten. Misschien heb je een briljant idee dat je als de bliksem raakt. Wees voorbereid; verandering staat voor de deur, en er kan een totale paradigma verschuiving op komst zijn. Weersta de veranderingen niet, want dit soort bliksem is niet iets dat je wilt bestrijden. Er gebeuren geweldige dingen als de Vrouwe van Bliksem verschijnt.

De geschiedenis van de zeepfabriek Dobbelman gaat terug tot 1733, toen de Nijmeegse magistraat de gebroeders Abraham en Jacob de Mist toestemming gaf om een zeepziederij op te richten aan de Lange Brouwerstraat. Een van hun opvolgers plaatste hier in 1845 de eerste Nijmeegse stoommachine. In 1854 kocht de Duitse immigrant Johann Peter Dobbelmann de zeepfabriek voor zijn zoons Theodoor en Louis. Het bedrijf zou 114 jaar in de familie blijven. Drie generaties Dobbelmann brachten hun onderneming tot bloei. Nadat de fabriek in de benedenstad in 1895 door brand was verwoest, zette de familie het bedrijf voort in een voormalige margarinefabriek nabij de Graafseweg. Het personeelsbestand groeide fors: in 1854 telde de fabriek nog maar zeven werknemers, rond 1900 passeerde men de honderd, omstreeks 1960 had het bedrijf bijna 500 medewerkers. Onder vele tientallen merknamen leverde de fabriek tal van zeepproducten, zoals toiletzeep, scheerzeep, babyzeep, waspoeder en tandpasta. Met merken als C...

  Met liefde gegeven. Zeven engelen, nodigen jou uit. Zeven engelen, zingen luid. De eerste engel, brengt jou een bede. Deze engel, schenkt jou vrede. De tweede engel, spaart jou griefde. Deze engel, brengt jou liefde. De derde engel, neemt een juk. Deze engel, geeft je geluk. De vierde engel, is voor de eeuwigheid. Deze engel, schenkt jou gezondheid. De vijfde engel, brengt jou iets wat telt. Deze engel, gunt jou geld. De zesde engel, is heel knap. Deze engel, zorgt voor vriendschap. De zevende engel, laat aan jou de grens. Deze engel, geeft je een wens. Zeven engelen, op een rij, Deze engelen, krijg je van mij.

  Teruggaan naar de plek die jou leeggezogen heeft, Naar een plek waar jij geen geluk meer beleeft. Jij alle voors en tegens hebt afgewogen, Maar diep in jou blijft het verborgen, Heb jij überhaupt wél nagedacht en jouw vrijheid overwogen? Durf jij buiten het vertrouwde en jouw comfortzone te treden? Of blijf jij toch maar in jouw veiligheid bewegen? Een focus op waar jij heen wilt, En niet zo zwaar aan de gevoelde onbalans tilt. Je mag namelijk eerst even wankelen en bang zijn voor een ander pad, Je kiest niet voor niets dit pad richting jouw verborgen schat. Het is nieuw, gek, spannend en nog leeg, Het uitzicht dat jij nog niet hebt brengt nog geen ideeën teweeg. Ideeën komen voort uit dromen, Ga voelen hoe alles eruit mag zien voor jou en bij jou kan komen. Lief mens, focus op jouw doel, Doe dit met alle liefde en gevoel. Wat jij zoekt, zoekt jou ook, Vroeg of laat zal het er zijn, Met alle liefde gevonden met jouw eigen jij.

  Leven is al een overwinning... Vooral als je ziet hoe het leven graag met je zenuwen speelt. Tussen wekkers die niet afgaan, rekeningen die zich opstapelen en sokken die op mysterieuze wijze in de wasmachine verdwijnen, is het genoeg om je af te vragen of het allemaal wel de moeite waard is. En toch, te midden van alle problemen zijn er die kleine magische momenten: een onbedwingbare giechel, een muntje dat op de grond wordt gevonden of een vriend die zonder reden een kopje koffie aanbiedt. Het is waar dat het leven niet altijd aardig is. Soms geeft het je een flinke klap in je gezicht, gewoon voor de lol. Maar je kunt er altijd voor kiezen om te reageren met een glimlach of op zijn minst een gelaten zucht. Aardig zijn is als een plant water geven: het kost niet veel, maar het kan iets moois laten groeien... behalve als het een cactus is..., dan prikt het.