My Life , My Blog

  Midlife is geen crisis. Midlife is een ontrafeling. "Ik denk dat midlife is wanneer het Universum zachtjes haar handen op je schouders legt, je dichtbij trekt en in je oor fluistert: Ik maak geen grapjes. Het is tijd. Al dit doen alsof en presteren - deze omgangmechanismen die je hebt ontwikkeld om jezelf te beschermen tegen je onvoldoende voelen en gekwetst raken - moeten weg. Je harnas weerhoudt je ervan om te groeien in je gaven. Ik begrijp dat je deze bescherming nodig had toen je klein was. Ik begrijp dat je geloofde dat je harnas je kon helpen om alle dingen te veilig te stellen die je nodig had om je liefde waard te voelen en erbij te horen, maar je bent nog steeds op zoek en je bent meer verloren dan ooit. De tijd wort korter. Er liggen nog niet verkende avonturen voor je. Je kunt je niet de rest van je leven zorgen maken over wat andere mensen denken. Je bent geboren waardig van liefde en erbij te horen. Moed en durf gaan door je heen. Je bent gemaakt om te leven en lie...

  Grenzen zijn niet egoïstisch. Ze zijn niet overdreven of een bewijs dat je te gevoelig bent, en ze zijn geen zwakte. Grenzen zijn voorwaarden die je in staat stellen om voor jezelf te zorgen; voorwaarden die je de middelen geven om te overleven en niet te zinken. Het zijn omstandigheden die je behoeften respecteren en je gevoelens respecteren. Grenzen die JIJ mag bepalen; grenzen die inherent geldig zijn, ongeacht hoe ze zich verhouden tot die van iemand anders. Je verdient het om een ​​ruimte voor jezelf te creëren die veilig en ondersteunend voelt. Je verdient het om te bestaan ​​onder voorwaarden die je niet schaden; voorwaarden die je beste zelf naar voren laten komen. Zelfs als andere mensen je niet begrijpen; zelfs als het hen boos, afgewezen of verdrietig maakt — je grenzen zijn noodzakelijk en ze doen ertoe. Hun behoeften doen er ook toe, en het is niet verkeerd om veranderingen te willen aanbrengen om aan beide tegemoet te komen — maar de waarheid is dat je niet voor iem...

  Er is een geheime plek. Een stralend toevluchtsoord... Gebouwd van de puurste elementen. Overstromend met de tienduizend mooie dingen. Werelden binnen werelden. Bos, rivieren. Fluwelen dekjes over veerbedden gegooid, fonteinen die borrelen onder een hemel van sterren. Grote bossen, universele bibliotheken. Een wijnkelder die een dronkenschap biedt, zo lief dat je nooit meer nuchter zult zijn. Een duidelijkheid die zo compleet is dat je nooit meer zult vergeten. Dit prachtige toevluchtsoord zit in jou. Kom binnen. Verpletter de duisternis die de deuropening bedekt. Stap rond de giftige adders die aan je voeten glijden en proberen je van je koers te halen. Wees moedig. Wees bescheiden. Leg de wierook weg en vergeet de bezweringen die ze je geleerd hebben. Vraag geen toestemming van de autoriteiten. Glij weg. Sluit je ogen en volg je adem naar de stille plek die leidt naar het onzichtbare pad dat je naar huis leidt. Luister, luister. Zachtjes roept degene van wie je houdt. Luister, ...

  Sisterhood is het fenomeen dat optreedt wanneer vrouwen elkaar niet meer als spiegels of reflecties van zichzelf zien en elkaar als unieke kunstwerken beginnen te zien. Sisterhood gebeurt wanneer vrouwen elkaar zien als diepe bronnen van steun en inspiratie - als teamgenoten - in plaats van concurrenten. Sisterhood gebeurt tussen vrouwen die veilig genoeg zijn om niet meer bang voor elkaar te zijn; die niet vinden dat de verschillende levenskeuzes van een andere vrouw een oordeel zijn over haar eigen keuzes. Sisterhood gebeurt wanneer we nieuwsgierig worden in plaats van defensief naar onze verschillen. Sisterhood vereist niet dezelfde overtuigingen of gedachten of politieke partijen of kerken. Vrede gaat niet over hetzelfde worden; het gaat erom dat je oké wordt met anders zijn. Er is zoveel onbenutte kracht in het Zusterschap. ” ~ Glennon Doyle TarnEllisArt

  Bette Davis: "My favorite person to work with was Claude Rains." In her 1987 memoir, "This 'N That," Davis revealed that Rains (with whom she shared the screen four times in "Juarez" (1939), "Now, Voyager" (1942), "Mr. Skeffington" (1944, below), and "Deception" (1946)) was her favorite co-star. In an interview with Dick Cavett, Davis said about Rains, "Well, of course he petrified me, the first time I played with him was in ('Juarez'), and I had to make an entrance [into] the King of France's domain for a rehearsal and he's playing the King of France (Napoleon III) in rehearsal. As all of us '"other era people,' we don't just run through lines and say, 'Turn the camera"; we rehearse beforehand. Anyway, Claude and I couldn't and he was the King of France who loathed Carlotta and I was a kid and petrified of Mr. Rains, so I thought he hated me, I didn't know he was pl...

  Je mag nooit de kracht van een enkele traan vergeten Want binnenin ligt de kracht om een leven vol pijn te helen Want als je huilt, laat je niet alleen je eigen pijn los maar de pijn van allen die voor jou zijn gekomen over vele, vele levens heen. Maar in jouw momenten van verdriet, moet je deze twee wetten van het Universum onthouden: Geen enkele emotie duurt eeuwig, en alles wat je verliest zal aan jou worden teruggebracht, weliswaar soms op een andere manier. En dus mag je vertrouwen dat er een seconde van vreugde aan je leven zal worden toegevoegd, voor elke seconde van pijn. Woorden van Tahlia Hunter Kunstwerk van Duy Huynh Studio

Harlan Coben's The Five :    In 1995 zijn Mark, Danny, Slade en Pru twaalf als ze het bos in gaan met Jesse, het vijfjarige broertje van Mark. Jesse is een stuk jonger dan de rest van de groep, en ze doen gemeen tegen hem. Ze sturen hem terug naar huis, al weten ze niet dat het de laatste keer is dat ze hem zien. Twintig jaar later is Danny detective geworden en als hij een brute moord op een jonge vrouw onderzoekt, duikt het DNA van Jesse op de moordlocatie op. Hij deelt het nieuws met zijn oude vrienden en wil het tot de bodem uitzoeken. Wat deed de jongen op het plaats delict? En is er kans dat Jesse nog leeft? ______________________ Review: Uitstekende serie. Echt meeslepend, je denkt dat je weet wat er aan de hand is, maar dan blijkt het niet zo te zijn. Je blijft gissen en je raakt helemaal in de war terwijl je probeert te ontrafelen. Een van Harlen Cobens beste series, en dat heeft veel te maken met de cast, die echt goed acteert. Er gebeurt ontzettend veel in deze seri...

  Iedereen heeft zijn eigen individuele klok. Voor ieder van ons werkt deze klok op een ander moment. Sommigen vinden misschien al vroeg in het leven liefde of hun doel, terwijl dit voor anderen veel later kan komen. We kunnen ons pad vergelijken met het gevoel dat we achter lopen, of dat er iets is dat anderen hebben dat ontbreekt in ons leven, en we niet beseffen dat we perfect op lijn zijn met onze eigen klok. En dat het niet de bedoeling is om perfect samen met anderen te bewegen, want geen twee klokken zijn precies hetzelfde. Want hoewel we allemaal dezelfde bestemming hebben, is ieder van ons hier voor een andere reden. We zijn hier niet om dezelfde lessen op hetzelfde moment en op dezelfde manier te leren. En hoewel we misschien wensen dat de gebeurtenissen die we het meest wensen sneller zouden plaatsvinden, werkt elk van onze klokken binnen de grotere klok van het universum, wiens timing mysterieus is en niet aan ons is om te doorgronden. En dus kunnen we erop vertrouwen d...

  Een Ode aan het Nederlandse Spookverhaal Bron: Het Vrije Volk – Democratisch-Socialistisch Dagblad, 25 juli 1959. Waarde amice, Het zal u bekend zijn dat het spookverhaal in Nederland een bepaald armetierig bestaan leidt. Kijk eens in uw rijk voorziene boekenkast, en zeg mij met de hand op het hart: kunt u ook maar één ware spookverhalenschrijver noemen wiens wieg stond tussen Sappemeer en Sas van Gent, tussen Sint Annaparochie en Schin op Geul? Dat kunt u niet, waarde heer. En wel om de simpele reden: ze zijn er niet. De Engelsen, ja—die beschikken over een hele school van doorgewinterde griezelauteurs. Hoe heb ik dat volk benijd! Hoeveel avonden zat ik niet bij u aan het knapperend haardvuur, een glas punch in de ene hand en een kop slemp in de andere, terwijl u mij voorlas uit de geheimzinnige werken van dr. James, Algernon Blackwood, of de beminnelijke maar uiterst geladen Lady Cynthia Asquith? Hoe vaak, amice, joegen wij elkaar niet de griezels over de grazzels met het verha...

  Dit is voor de vrouw die .... Dit is voor de vrouw die geneest van het trauma waarvoor niemand zich verontschuldigde. Dit is voor de vrouw die ontslagen werd omdat ze voor de derde keer deze maand te laat was op haar werk, allemaal omdat ze dagenlang wakker was geweest met haar zieke kind. Dit is voor de alleenstaande moeder die niet weet hoe ze winterkleding voor haar kind gaat betalen omdat de vader van haar kind vertrok zodra hij erachter kwam dat ze zwanger was. Dit is voor de vrouw die meerdere miskramen heeft meegemaakt en het al jaren zonder succes heeft geprobeerd maar nog steeds opdaagt bij de babyshowers van haar vrienden. Dit is voor de vrouw die haar en haar kinderen in de gaten houdt terwijl ze haar welzijnskaart over de toonbank van de supermarkt schuift. Dit is voor de vrouw die de deur opent naar het nieuws dat haar man in het buitenland werd vermoord drie weken voordat hij naar huis zou terugkeren. Dit is voor de vrouw die elke dag aan haar familie geeft en gewoo...

  Zodra je jezelf accepteert... heb je geen verlangen naar de toekomst, noch spijt van het verleden. Het enige verlangen dat je hebt is voor dit moment. Dit is het geschenk van zelfacceptatie, dat alle ruimte en tijd overstijgt. Woorden van Tahlia Hunter Kunstwerk van Catrin Welz-Stein  

  VERTEL JE WAARHEID Ik heb wonderen zien gebeuren, als mensen gewoon de waarheid vertellen. Niet de 'leuke' waarheid. Niet de waarheid die probeert te behagen of te troosten. Maar de wilde waarheid. De ruwe, ruige waarheid. De ongemakkelijke waarheid. De ongetemde waarheid. De 'verdomde' waarheid. De waarheid die je bang bent om te vertellen. De vreselijke waarheid over jezelf. Dat je je verbergt om anderen te beschermen. Om te voorkomen dat je 'te veel' bent. Om te voorkomen dat je beschaamd en afgewezen wordt. Om te voorkomen dat je gezien wordt. De waarheid van je diepste gevoelens: De woede die je hebt verborgen. De verschrikkingen die je niet wilt spreken. De angst die je probeert te verdoven. De primaire verlangens die je niet kunt verdragen om te verwoorden. Ten slotte, breekt de verdediging, En 'onveilige' woorden persen zich naar buiten Van diep in het onbewuste. Je kunt het niet meer tegenhouden. Het beeld van de ' brave jongen ' of ...