Tikje Anders - My Life, My Blog

De Tweeling is een Nederlandse speelfilm van Ben Sombogaart uit 2002, naar het gelijknamige boek van Tessa de Loo uit 1993. Na de dood van hun ouders groeien de tweelingzusjes Lotte en Anna Bamberg gescheiden op. Anna blijft in Duitsland en moet haar hele leven hard werken voor anderen. Lotte verhuist naar een Nederlandse familie die haar op het eerste gezicht alle kansen biedt. Aanvankelijk missen de zussen elkaar en proberen ze alles om weer bij elkaar te zijn. Omstandigheden en de tijd waarin ze leven zorgen echter voor obstakels die groter zijn dan de band die ze altijd voelen. Anna trouwt met een SS-officier die aan het einde van de oorlog sneuvelt. Lottes verloofde wordt vermoord in Auschwitz. Vijftig jaar na hun laatste, pijnlijke ontmoeting, komen ze elkaar weer tegen in een kuuroord. Lotte vlucht het bos in en wil dat Anna een andere kant op loopt. Ze krijgt toch spijt en loopt terug, waarna ze samen verder lopen en verdwalen. Eindelijk vergeeft Lotte Anna voor alles wat er i...

  Er is zoveel vrijheid als je niets persoonlijks neemt. Vind iemand je niet leuk? Oké. Veroordeelt iemand je? Dus wat? Wil iemand geen deel meer uitmaken van je leven? Tot ziens. Er wordt te veel tijd besteed aan het zorgen maken over wat anderen van ons denken, terwijl JIJ in werkelijkheid de schepper van je eigen leven bent. Bron Bella Rose Dimpy Sen

  Er is een stilte die volgt op verdriet, een stilte die de ruimte vult waar iemand was. Het is de lege stoel aan tafel, in de stilte van een lege kamer, in de ruimtes tussen de ademhalingen. Je blijft wachten tot het geluid terugkeert, op het vertrouwde geluid van gelach of stem, maar dat gebeurt nooit. Dus leef je in stilte, terwijl je het gewicht van hun afwezigheid als een steen in je borst draagt, terwijl je je afvraagt ​​of je je ooit weer heel zult voelen of dat je altijd een klein beetje gebroken zult zijn. ~ Lang Leav ~ Kunst van Joseph Cantanzaro

  De laatste tijd merk ik dat ik afdwaal van activiteiten en gesprekken die ooit mijn interesse hadden. Er is sprake van een groeiende vermoeidheid bij het omgaan met argumenten en conflicten die steeds zinlozer lijken. Het is alsof ik op zoek ben naar vrede en duidelijkheid, maar in plaats daarvan word ik geconfronteerd met negativiteit en verdeeldheid die mijn energie wegnemen. Ik ben begonnen prioriteit te geven aan mijn mentale welzijn en een stap terug te doen uit situaties die mij niet langer dienen of vreugde schenken. Deze verandering heeft mij in staat gesteld na te denken over wat werkelijk belangrijk voor mij is. Ik ben op zoek naar diepere verbindingen en ervaringen die resoneren op een betekenisvoller niveau. Terwijl ik afstand neem van triviale geschillen en oppervlakkige afspraken, ervaar ik een gevoel van bevrijding. Het is een reis om mezelf beter te begrijpen en te omarmen wat mij echt geluk brengt, in plaats van verstrikt te raken in het lawaai om me heen.  ...

  Ik loog en zei dat ik het druk had. Ik had het druk; maar niet op een manier die de meeste mensen begrijpen. Ik was bezig met dieper ademhalen. Ik was bezig irrationele gedachten het zwijgen op te leggen. Ik was bezig een kloppend hart te kalmeren. Ik was druk bezig tegen mezelf te zeggen dat het goed met me gaat. Soms is dit mijn bezige... en ik zal me er niet voor verontschuldigen.  Brittin Oakman Onk

  Rouwen om een kind dat nog leeft, is een verwoestend verdriet dat onmogelijk uit te leggen is aan iemand die het niet zelf heeft meegemaakt. Van buitenaf zien mensen namelijk een kind dat nog leeft en vragen ze zich af waarom je niet gewoon contact kunt opnemen en het kunt herstellen. Wat zij niet begrijpen, is dat het verdriet door vervreemding totaal niet voelt als een meningsverschil of een moeilijke periode. Het voelt als een overlijden. Het definitieve karakter ervan, de stilte, de leegte waar ooit een relatie was, het gemis van iemand die ergens op deze wereld nog ademt… Dit alles draagt hetzelfde verpletterende gewicht als het verlies door een overlijden en is in sommige opzichten zelfs nog moeilijker te verwerken. Bij een overlijden is er een vorm van afsluiting. Er zijn rituelen en er is een moment waarop de wereld jouw verdriet erkent en de mensen om je heen je steunen. Bij vervreemding is er vaak alleen de veroordeling door de maatschappij en een leegte die de mensen o...

  De moeilijkste les waarmee ik als volwassene te maken heb gehad, is de eindeloze behoefte om te overleven, ongeacht hoe gebroken ik me van binnen voel. Het maakt niet uit of mijn hart pijn doet, of ik rouw om het verlies van iemand van wie ik hou, of dat ik te moe ben om zelfs maar uit bed te komen. Het leven wacht niet tot ik op adem kom. Het blijft vooruitgaan, onverschillig voor mijn pijn, en ik heb geen andere keus dan door te zetten, zelfs als elk deel van mij schreeuwt om een ​​moment van rust. Maar wat nog moeilijker is, is het besef dat niemand je hier echt op voorbereidt. We groeien op met het vertrouwen in het comfort van een gelukkig einde, maar worden geconfronteerd met de harde realiteit dat overleven vaak betekent dat je moet doen alsof het goed met je gaat, terwijl dat niet zo is. En misschien is dat wel het moeilijkste deel: niet alleen maar overleven, maar dat in stilte doen, zonder het gewicht ervan te laten merken. Toch vinden we door dit alles kracht waarvan w...

  Verdriet, het kan nooit helemaal verdwijnen, het begroet mij bij elke nieuwe mijlpaal, het knaagt aan mijn hart bij elk gemist gesprek. Een leven lang 'Ik hou van jou' overvol en overweldigend. De knuffel waar ik naar verlang, het advies dat ik nodig had de littekens van die tijd kan gewoon niet glad worden. "Ik mis je" pulseert op de achtergrond van mijn dagen. Een frequentie die niet gehoord wordt door de meeste mensen om mij heen. Soms statisch en soms sterk en aandacht vragend het verdriet belt in en rijdt naar huis de pijn van een dergelijke duurzaamheid de pijn van zo’n afwezigheid. Maar zolang er verdriet is zal ik het verdragen omdat het betekent dat je hier was en dat het er toe deed. Zolang er verdriet is, zal ik het verdragen. Zolang er verdriet is, zullen wij het verdragen. ~ Liz Newman Writhler ~ Kunst via Pinterest  

  Als ik mijn leven over kon doen.. Ik zou minder hebben gepraat en meer hebben geluisterd. Ik zou vrienden hebben uitgenodigd voor een etentje, zelfs als het tapijt bevlekt was en de bank vervaagd. Ik zou de popcorn hebben opgegeten in de "GOEDE" woonkamer. En veel minder zorgen over het vuil als iemand een vuurtje in de open haard wilde aansteken. Ik zou de tijd hebben genomen om naar mijn grootvader te luisteren over zijn jeugd. Ik zou er nooit op hebben aangedrongen dat de autoruiten op een zomerdag open waren, omdat mijn haar net was gepest en gespoten. Ik zou de roze kaars, gebeeldhouwd als een roos, hebben verbrand voordat hij tijdens de opslag smolt. Ik zou met mijn kinderen op het grasveld hebben gezeten en me geen zorgen maken over grasvlekken. Ik zou minder hebben gehuild en gelachen terwijl ik televisie keek en meer terwijl ik naar het leven keek. Ik zou naar bed zijn gegaan als ik ziek was, in plaats van te doen alsof de aarde in een patroon terecht zou komen als...

  Er zijn woorden voor het verlies van een partner. Woorden voor het verlies van een ouder. Woorden voor het verlies van een kind door de dood. Maar hoe noem je het als je kind nog leeft, nog ergens in de wereld is, en toch geen deel meer uitmaakt van je leven? Je rouwt om iemand die je niet in de traditionele zin hebt verloren; je draagt ​​een verlies met je mee dat net zo pijnlijk kan zijn, maar zonder begrafenis, zonder definitief afscheid en vaak zonder verklaring. Misschien is 'beroofd' (of 'achtergebleven in gemis') wel het woord dat we zochten. Want soms komt het diepste verdriet voort uit het houden van iemand die nog leeft, maar niet meer in je leven is. En als jij je op dit moment in die situatie bevindt, onthoud dan dit: je mag rouwen om wat je hebt verloren, zonder het leven dat je nog hebt op te geven. Houd je hoofd omhoog en blijf kleine stapjes vooruit zetten. Er wacht nog vreugde op je, dat beloof ik.  - Anna Strand Definities van beroofd/achtergebleven ...

  Vergeet wandelen Een mijl In mijn schoenen Probeer het in plaats daarvan Een dag Binnen wonen Mijn hoofd Ervaring Mijn gedachten, Herinneringen En trauma's Alles heb ik meegemaakt De meesten zullen jou Snikkend op de vloer Vinden En schreeuwen Ik kan het niet aan Het is meer Ik wens je dood Dus ga je gang Ervaar mijn leven Door te onderzoeken Wat zit erin Mijn geest Voel mijn ziel Kijk hoe het bloedt Elke hartslag Pijn van verdriet Voel mijn pijn En ellende Voel mijn wil Om te overleven Ondanks alles Als je levend buiten komt Dan jij Kan mij labelen Hoe je ook zou willen Tot dan Niemand Heeft dat recht Geschreven door  Cheryl Engle geschreven in 2021 Gedachten van een gebroken ziel  

  De kracht van je gedachtes... In het diepst van je geest wordt een wereld gecreëerd. Een wereld van gedachten, van verbeelding, van dromen. Deze wereld is de blauwdruk voor het leven dat je zult leiden, de ervaringen die je zult hebben en de persoon die je zult worden. Elke gedachte is een penseelstreek op het doek van jouw werkelijkheid, die een beeld schetst van wat komen gaat. Kies je kleuren verstandig, want met elk voorbijgaand moment wordt het meesterwerk van je leven gecreëerd. -Etherische echo's Kunst: etherische echo's  

  And really, aren't we all survivors? Each of us is working through something, trying to overcome challenges, letting go of the past and moving forward with life. Let's celebrate our tenacity, our persistence, our courage, our willingness to keep going despite setbacks, sidetracks and tough times. Take a few moments in your day to honor and celebrate your victories, no matter how small they may seem. Keep moving. Keep growing. Keep surviving. Keep on keeping on. Upward and onward. ~ Jody Doty Kunst: Julia Arnt

  De kracht van imperfectie We leven in een wereld die gericht is op perfectie. Je wilt de perfecte selfie op facebook hebben staan en een passionele partner, die het beste in jou naar boven haalt. Je wilt een schitterend en betaalbaar huis op je favoriete plek met een interieur waar zelfs woonmagazines over willen publiceren. Je wilt een topbaan en een huis vol met vrienden die je inspireren en waarmee je kunt lachen. Je wilt een familie waar je altijd op kan terugvallen en waar je met z’n allen gezellig kerst aan een lange tafel mee kunt vieren. Misschien wil je zelfs wel beroemd zijn en genoeg geld verdienen om alles te kunnen doen wat je maar bedenkt. Kortom je wilt het perfecte leventje en je bent niet de enige in de wereld! Toch maakt niets je zo ongelukkig als het perfecte leven. Veel beroemdheden, waar we tegenop kijken, kunnen erover meepraten. Perfect is saai en daar ontbreekt het aan licht. De imperfectie maakt je mooier en authentieker. Je tekortkomingen zijn de basis o...

  Jij hebt ervoor gekozen om mij te laten gaan, Mijn behoeften negerend, mijn ziel negerend. Jouw daden spraken luider dan woorden, Ik heb geen andere keuze dan afstand te nemen en te genezen. Kom niet terugkruipen, Met spijtige tranen en verdrietige zuchten. Je kunt niet missen wat je niet waardeerde, Wat je achteloos hebt weggegooid, als een vervagend licht. Je hebt geen recht op mijn aanwezigheid, Nadat we onze verbinding hadden verbroken, bleef er alleen maar stilte over. Je kunt niet verlangen naar wat je kapot hebt gemaakt, Wat je verbrijzelde, waardoor mijn hart pijn deed. Jouw keuzes hadden gevolgen, Laat mij geen andere keus dan verder te gaan. Ik zal niet voor je gemak zijn, Je emotionele kruk, je vangnet is weg. Respecteer mijn grenzen, Laat mij genezen zonder jouw schuldgevoel. Je had je kans, Maar koos ervoor om mij te laten gaan, de nacht in. Ik ga vooruit, Het verleden verlaten, waar je zult blijven. Herinneringen vervagen, En ik zal niet achterom kijken. Ik heb mijn...

  De weg van de Inwijding is zeer lang en zeer moeilijk, maak jullie geen illusies. Zij die beweren dat men een helderziende, een magiër of een Ingewijde kan worden in drie maanden of een jaar, bedriegen zichzelf en de anderen. Zodra ze wat hebben opgestoken over enkele spirituele praktijken, denken velen dat ze Meesters zijn die anderen kunnen onderwijzen. Nee, dat is onmogelijk. Om in staat te zijn de anderen op de spirituele weg te begeleiden, moet men zeer lang studeren en oefenen, anders wordt het een regelrechte ramp, zowel voor zichzelf als voor de anderen. Men kan uiteraard, ongeacht het niveau dat men bereikt heeft, aan de anderen leren wat men reeds kent. Maar wat men nooit mag doen, is onderwijzen wat men niet kent en wat men zelf nog niet kan realiseren. Want een blinde, die andere blinden wil leiden, voert hen mee naar de afgrond. Dat heeft men al te vaak gezien. ☼ Omraam Mikhaël Aïvanhov

  "De ware verschrikking van het bestaan ​​is niet de angst voor de dood, maar de angst voor het leven. Het is de angst om elke dag wakker te worden en dezelfde worstelingen, dezelfde teleurstellingen, dezelfde pijn te moeten doorstaan. Het is de angst dat er nooit iets zal veranderen, dat je gevangen zit in een cyclus van lijden waar je niet aan kunt ontsnappen. En in die angst zit een wanhoop, een verlangen naar iets, wat dan ook, om de monotonie te doorbreken, om betekenis te geven aan de eindeloze herhaling van dagen." — Albert Camus, The Fall  

  Wanneer je een hoger bewustzijn hebt en je ziel is geëvolueerd, zul je niet langer vasthouden aan dingen die je niet dienen. Wat de massa waardeert zal voor jou geen waarde meer hebben. Je originele instructies van de bron zijn nu gemakkelijk toegankelijk vanuit je hart, en de meedogenloze conditionering waar je dagelijks aan bent blootgesteld, zal nu in je verdwijnen. Je zult nu je spirituele gaven gaan opmerken, en je zult ze gaan gebruiken om in grote dienst te zijn voor ander leven. Je begint de mensen te merken met wie je voor je spirituele ontwaken was, en nu heb je niets gemeen met en raak je langzaam van hen vervreemd. Je zult nu de zegeningen in de natuur zien en de kleine dingen die je nooit eerder hebt opgemerkt, en ze brengen je harmonie en vrede. Je zult niets leuk vinden wat scheiding ondersteunt, en je begint de goddelijke eenheid van de ziel te zien en te voelen, omdat je nu een zeer krachtige verbinding hebt met de bron van alle zielen. Je wordt gevoeliger voor n...

  Elke dag komt er ochtend; de zonsopgang faalt niet, noch de zonsondergang. Geef het tijd. Dat is alles wat nodig kan zijn. Geef het gewoon de tijd. Probeer de rivier niet te duwen. De cycli van het leven presenteren zich, spelen zich af en maken elke passage en elk terrein glad. Probeer niet verstrikt te raken in je verhaal van het moment. Kijk liever naar het lange verhaal. Daarin zal uw vrede gevonden worden. De cycli zullen dít moment verlossen, als je ze de kans geeft, en zelfs dát zal voorbijgaan... ~ Neale Donald Walsch ~ Kunst Meagan Lane