Tikje Anders - My Life, My Blog

  "Wanneer we onze schaduw ontvluchten, vluchten we onszelf. Het is niet allemaal licht daarbinnen, daar kunnen we zeker van zijn. En die schaduw die we met al onze macht gevlucht hebben, gaat niet weg. Het wacht om de volgende bocht om ons te struikelen en ons eraan te herinneren dat het gezien wil worden. Niet omdat het wil dat we lijden, maar omdat het wil dat we genezen. Omdat het wil dat we groeien. Onze schaduwen zijn niet de vijand. Ons verzet wel. ” — Jeff Brown [ Kunst • “Empress of Destruction” door Jenni Pasanen ]

  Neem initiatief Neem initiatief. Maak keuzes en stappen. Het maakt niet uit hoe groot of klein. Zolang jij zelf niets onderneemt, afwacht wat een ander doet, rondjes blijft draaien in je hoofd, zal er niets veranderen. De tijd van "broeden" is voorbij. Je hebt een tijd van opruimen gehad, je voelt waar je klem zit, weet wat niet meer past. Nu is het aan jou om het nieuwe vorm te geven. Dat wat beter bij je past, dat wat de druk vermindert, dat wat je blijer maakt, dat wat goed voor je voelt. Soms moet je dan eerst ergens doorheen, loop je tegen obstakels op, moet je iets leren of uitzoeken, is er angst of onzekerheid. Dit hoort gewoon bij het proces. Je kan niet blijven klagen en verwachten dat dingen veranderen zonder jouw bijdrage. Jij bent degene die zaken in beweging mag zetten wanneer iets je niet bevalt. Jij bent altijd de vormgever van je eigen leven. Lichtflits  

  Niemand heeft ons verteld dat er een beleidswijziging op komst was wat betreft onvoorwaardelijke liefde, en blijkbaar hebben we allemaal de algemene bijeenkomst gemist waar de nieuwe voorwaarden werden gepresenteerd. Want de meesten van ons begonnen aan het ouderschap in de veronderstelling dat liefde – de echte, diepe, blijvende soort – niet gepaard ging met een lijst van vreemde eisen, vervaldata of een clausule die luidde: "wijzigingen voorbehouden op basis van veranderende herinneringen, imperfecties in de opvoeding, stemgedrag en niet nader gespecificeerde overtredingen die op een later tijdstip kenbaar worden gemaakt." En toch staan ​​we hier nu: ouders met wie het contact is verbroken, die zich nog steeds houden aan een contract dat blijkbaar zonder onze wetenschap of instemming is herschreven. De onvoorwaardelijke liefde die we in de opvoeding van onze kinderen hebben gestoken, bleek voor sommigen van ons – toen die liefde weer bij ons terugkwam – toch behoorlijk wa...

  Ik dacht: "Ik wou dat ik mooi was" En een stemmetje in mij fluisterde: "Je bent". Ik dacht bij mezelf "Ik wou dat ik talent had" En een zachte stem in mij klonk terug "Jij bent." Ik dacht bij mezelf "Ik wil aardig zijn" En een rustige stem in mij antwoordde "Jij bent." En ik dacht bij mezelf "Ik wou dat ik speciaal was" En uit de grond van mijn ziel antwoordde een zachte stem "Jij bent. Jullie zijn altijd al die dingen geweest. Het enige wat nodig is, is dat je de blokkades en barrières weghaalt die je ervan weerhouden het te zien en alles wat je bent volledig binnendringt en omarmt. Woorden van Tahlia Hunter

Carrie is een Amerikaanse bovennatuurlijke horror - miniserie , ontwikkeld door Mike Flanagan en geproduceerd door Amazon MGM Studios voor Amazon Prime Video . Het is de eerste serie-adaptatie van de gelijknamige franchise en is gebaseerd op de roman uit 1974 van Stephen King. Carrie wordt beschreven als een hervertelling van het verhaal van de buitenbeentje Carrie White ( Summer H. Howell ), een middelbare scholier die haar leven lang afgezonderd heeft doorgebracht met haar dominante moeder ( Samantha Sloyan ). Na de plotselinge dood van haar vader moet Carrie de uitdagingen van het middelbareschoolleven het hoofd bieden, een pestschandaal meemaken en de opkomst van mysterieuze telekinetische krachten ontdekken. — Deadline Hollywood  Bron: WikiPedia _______________________ Review: Ik vond de serie echt geweldig. Carrie werd fantastisch neergezet en je leefde echt met haar mee. Ik werd echt boos toen ze gepest werd. Ik haatte Chris, maar dat is denk ik te danken aan de actrice, die haa...

  "Onthoud altijd, dat de woorden die je het liefst van anderen wilt horen zijn degenen die je het meest aan jezelf moet vertellen. Je bent mooi Je wordt geliefd Jij doet ertoe En je wordt gewaardeerd - Voor altijd en altijd. " Woorden van Tahlia Hunter Kunstwerk van Catrin Welz-Stein

  “Het is niet makkelijk om je ziel bloot te stellen aan een ander, om zo'n kwetsbaarheid te riskeren, in de hoop dat de ander je eigen irrationaliteit kan verdragen. Het kan ook moeilijk zijn, hoe ruimdenkend je ook bent, om ontvankelijk te zijn terwijl een ander haar ziel aan je onthult. Toch is deze wederzijdse kwetsbaarheid een van de grootste gaven van liefde: de ander voldoende emotionele ruimte geven om haar ziel te leven en uit te drukken, met zijn redelijke en onredelijke manieren, en dan het risico om je eigen ziel te onthullen, compleet met zijn eigen absurditeiten. ” — Thomas Moore Bron-Erotische Creators

  Soms moet de vlinder zijn vleugels laten rusten, licht landen, energie sparen en aandacht nemen van het moment, de schoonheid die in de stilte voorkomt tot het weer tijd is om te vliegen. Wij zijn hetzelfde. ~ Jody Doty  Annie Stegg  

"De ware gruwel van het bestaan ​​is niet de angst voor de dood, maar de angst voor het leven. Het is de angst om elke dag wakker te worden met dezelfde worstelingen, dezelfde teleurstellingen, dezelfde pijn. Het is de angst dat niets ooit zal gebeuren." verandering, dat je gevangen zit in een cyclus van lijden waaraan je niet kunt ontsnappen. En in die angst schuilt een wanhoop, een verlangen naar iets, wat dan ook, om de eentonigheid te doorbreken, om betekenis te geven aan de eindeloze herhaling van dagen. — Albert Camus, De herfst onbekend

  2 oktober - Beschermengeldag "- Het was een verhaal dat ze las - legde Amarguinha uit. Nu is ze op de engel raze. Ik ben niets! Branca protesteerde - ook jij zei dat engelen konden bestaan. Met vleugels en alles? vroeg Martinho, gewoon om te roeten En als ze dat wel doen? twerk Branca. Wat is er? - Geen - ingrijpen mama, de vredestichter. Wit heeft een punt. Iedereen heeft het recht om te geloven wat zijn hart hen vertelt. Er zijn veel mensen die geloven in engelen, met of zonder vleugels. Anderen geloven het niet Tiago de Rebel. In "Amarguinha: Het verhaal van de Beschermengel" Foto genomen van het internet

  “Veel keren in het leven, Elke persoon die ons leven betreedt, komt met een geschenk. Voor sommigen is het een geschenk van liefde. Voor anderen, een geschenk van genezing. En voor anderen, een geschenk van wijsheid. Welkom allemaal, en vertrouw erop dat hoewel je het misschien niet herkent in het heden op een dag als je terugkijkt op hoe je transformeerde om hen te ontmoeten, je zult het vinden, of je vindt het in hun afwezigheid. ” Woorden van Tahlia Hunter Kunstwerk van Lucy Campbell

  Het beste boek ter wereld! Elke pagina zit vol gelach, avontuur en gekke verhalen! “En toen leerde het leven me dat je altijd hoger moet vliegen. Hoger dan jaloezie, hoger dan pijn, hoger dan kwaadaardigheid. Hoger dan tranen, hoger dan oordelen. Je moet altijd hoger vliegen, waar bepaalde woorden je niet kunnen bereiken, waar sommige gebaren je geen pijn kunnen doen, waar bepaalde mensen je nooit kunnen bereiken”. Alda Merini

  Niet iedereen zal ontvankelijk zijn voor jouw licht Aangezien velen nog steeds vechten tegen hun eigen duisternis Niet iedereen zal je willen zien stralen Aangezien velen nog steeds onderdrukt blijven in de schaduwen Niet iedereen zal je wijsheid waarderen Aangezien velen liever onwetend blijven of niet resoneren met jouw boodschap en manier van kijken naar de wereld Niet iedereen zal je groei en evolutie steunen Omdat ze liever stilstaan ​​en geen vooruitgang boeken Niet iedereen zal je succes toejuichen Omdat ze jaloers op je zijn of er onwetend van zijn omdat ze meer gefocust zijn op zichzelf en hun eigen leven En niet iedereen zal willen zien dat je geneest Omdat ze nog steeds vastzitten in hun eigen trauma En gepreoccupeerd zijn met hun eigen problemen Maar het is niet jouw taak om ze te repareren, te veranderen, te redden of te genezen Maar gewoon om ze lief te hebben en te accepteren zoals ze zijn En ze te ondersteunen in het proces van zelfgenezing En hoewel niet iedereen...

  Deze week is de week van de eenzaamheid...... Gewone mensen, echte helden... Er zijn mensen die alleen zijn Eenzaam en verlaten Mensen met een echt verhaal maar niemand om mee te praten Er zijn mensen met een diepe traan Die iemand moeten missen Ze dragen elke dag die pijn die niet meer lijkt te wissen Mensen die je ziet op straat Onderweg naar weer een dag Met zorgen voor morgen Verborgen achter slechts een lach Een dun laagje vernis verhult een eigenlijke traan Het geeft ze net dat beetje kracht om toch nog even door te gaan Een vader die zijn zoon niet ziet en radeloos minuten telt Gescheiden door de leugen die mama elke dag vertelt Een moeder in de bijstand Die haar dochter moet vertellen Dat schoolkamp nu te duur is en haar kind teleur moet stellen Een moslima met hoofddoek Niet geheel geaccepteerd Die dagelijks de feiten van de vooroordelen leert Een oude man op leeftijd Afhankelijk van anderen Die met een rotgang alle normen en waarden ziet veranderen Een kind waarvan de p...

  De moeilijkste les waarmee ik als volwassene te maken heb gehad, is de eindeloze behoefte om te overleven, ongeacht hoe gebroken ik me vanbinnen voel. Het maakt niet uit of mijn hart pijn doet, of ik rouw om het verlies van iemand van wie ik hou, of dat ik te moe ben om zelfs maar uit bed te komen. Het leven wacht niet tot ik op adem kom. Het blijft vooruitgaan, onverschillig voor mijn pijn, en ik heb geen andere keus dan door te zetten, zelfs als elk deel van mij schreeuwt om een ​​moment van rust. Maar wat nog moeilijker is, is het besef dat niemand je hier echt op voorbereidt. We groeien op met het geloof in het comfort van een gelukkig einde, maar worden geconfronteerd met de harde realiteit dat overleven vaak betekent dat je moet doen alsof het goed met je gaat, terwijl dat niet zo is. En misschien is dat wel het moeilijkste deel: niet alleen maar overleven, maar dat in stilte doen, zonder het gewicht ervan te laten merken. Toch vinden we door dit alles kracht waarvan we nie...

  "Sommige mensen overleven en praten erover. Sommige mensen overleven en zwijgen. Sommige mensen overleven en creëren. Iedereen gaat op zijn eigen manier om met onvoorstelbare pijn, iedereen heeft daar recht op, zonder oordeel. Dus de volgende keer als je het niet wilt verdragen wat zij nu, op dit moment, doorstaan, terwijl ze zo stil voor je zitten en eruitzien als een kalme oceaan op een zonnige dag. Bedenk hoe uitgestrekt de grenzen van de oceaan zijn, het water is kalm op de ene plaats, op een andere plaats in dezelfde oceaan woedt een kolossale storm." - Nikita Gill

  Jouw verdriet is een woeste rivier En het overspoelt je van binnenuit De stroming is te sterk En je hebt moeite met zwemmen Je wilt stroomopwaarts gaan Omdat het daar is dat voelt als thuis En dus waad je door De diepste wateren helemaal alleen Maar ook al lijkt het geen zin te hebben Geef je over aan de stroom En laat de rivier je meenemen Waar hij weet dat je heen moet Laat het water je gewoon vasthouden Terwijl je dieper ademhaalt Want het gevecht tegen de stroom Dat betekent dat je lichaam rust nodig heeft En als je je er klaar voor voelt – Terwijl de rivier lijkt te vertragen Terwijl het water zachtjes stroomt En je voelt de vloer eronder Ga dan staan ​​en kijk om je heen En je zult merken dat je het hebt gehaald Je zult je realiseren dat het water Wist altijd wat het moest doen Ja, je zult de woeste rivier vinden Ik heb je geleerd hoe je moet zwemmen en ademen Want als we door verdriet heen moeten komen We moeten onszelf toestaan ​​te rouwen1 ~ Becky Hemsley 2023 Kunst Joan...