Tikje Anders - My Life, My Blog

  Ooit al gehoord van dia de los muertos? Misschien zag je ooit de tekenfilm COCO? Dia de los muertos of dag van de doden begint op 31 oktober om exact middernacht en eindigt op 2 november. Wat vieren ze op Día de los Muertos? Dia de los Muertos, ook wel Day of the Dead, is een van de bekendste feestdagen in Mexico. Het wordt gevierd om de doden te herenigen met hun familie. Ondanks de naam is het geen sombere gebeurtenis. Het is een feestelijke en kleurrijk festival waarbij het leven wordt gevierd van de overledenen. Het is vergelijkbaar met bij ons Allerheiligen en Allerzielen, waar ook wij onze doden herdenken. "COCO"- en Dag van de Doden-rituelen kunnen kinderen en families helpen omgaan met de dood en het verdriet. Volgens deskundigen nodigen dergelijke films en Día de los Muertos-rituelen ter ere van dierbaren kinderen en volwassenen uit om de dood niet met verdriet of angst tegemoet te treden, maar als een eerbetoon aan het leven zelf. Er zijn weinig onderwerpen die ...

  Songtekst van "Pijnstiller" Van Suzan en Freek De gordijnen niet geopend Je gaat maar weer een stukje lopen Maar vanbinnen, diep vanbinnen sta je stil Je bent zo goed in mensen troosten Maar nu heb jij iemand nodig Laat me binnen, laat me binnen als je wil Zal niet zeggen van: "Geef het een plekje" Maar geef het even aan mij Soms sta je op en is het een van die dagen Dat de grond onder je voeten verdwijnt Zie je jezelf niet meer door je tranen Laat niet los, kom dan even bij mij Dan maak ik de pijnstiller, dit is je pijnstiller Kom maar bij mij chillen, kom maar bij mij Soms sta je op en is het een van die dagen Dan maak ik de pijn stiller, dit is je pijnstiller Het ging vanmorgen even beter Omdat het heel even weer leek op Toen gewoon nog heel gewoon was En je hoofd nog vol met hoop zat Als ik je hart voor je kon helen Wat het kost kan me niet schelen Maar ik voel me nu zo fucking machteloos Zal niet zeggen van: "Geef het een plekje" Maar geef het even ...

  WIE Wie heeft de zon uit je gezicht gehaald Wie heeft het licht in jou gedoofd Wie heeft je rooie wangen bleek gemaakt Wie joeg de dromen uit je hoofd Wie brak jouw kleine hart Kleurde je ogen zwart Wie is niet nagekomen wat hij heeft beloofd Wie heeft het lachen in je keel gesmoord Heeft je vuisten zo gebald Wie heeft dat onbevangen kind vermoord Dat altijd opstaat als het valt Wie boog jouw rechte rug Trapte je speelgoed stuk Wie brak je vleugels in de vreugde van hun vlucht Wie is er zo aan jou voorbijgegaan Wie verraadt hier jouw geloof Wie houdt zich voor het kraaien van de haan Na de derde keer nog doof Wie is het die vergat Dat jij de toekomst had Wie heeft jou, net als ik, te weinig lief gehad tekst: Liselore Gerritsen origineel: La Craie Dans L'encrier van Catherine Lara muziek: Daniel Boublil repertoire: o.a. Herman van Veen, Adelheid Roosen  

  Dolly Parton (1946-2026) – Jolene Dolly Parton, iconische countryzangeres, tekstdichter, singer-songwriter, actrice en filantrope is op 80-jarige leeftijd overleden. Een van haar belangrijkste projecten was en is de Dolly Parton’s Imagination Library, geïnspireerd door haar vader die analfabeet was. Ieder kind dat hiervoor is aangemeld krijgt vanaf de geboorte tot haar/zijn vijfde jaar iedere maand gratis een boek toegestuurd. Tegenwoordig worden er daardoor in vijf landen ieder jaar miljoenen boeken naar kinderen verzonden. Hier een van haar bekendste songteksten. Hier te horen: https://www.youtube.com/watch?v=L0eeSoU35wM... Jolene, Jolene, Jolene, Jolene Oh, I'm begging of you please don't take my man Jolene, Jolene, Jolene, Jolene Please don't take him even though you can Your beauty is beyond compare With flaming locks of auburn hair With ivory skin and eyes of emerald green Your smile is like a breath of spring Your skin is soft like summer rain And I can not compet...

Dolly Rebecca Parton Dean ( geboren Parton ; 19 januari 1946 – 25 augustus 2026) Een icoon en prachtmens is heengegaan. Wat zij voor de muziek en voor haar medemens heeft betekend is onmeetbaar. Haar muziek sprak mij altijd al aan, maar nog meer sinds ik haar optreden op Glastonbury op televisie zag. Wat een energie straalde die vrouw uit. Jammer genoeg nooit live mogen meemaken. Haar muziek zal ik altijd blijven draaien en met kerst wordt haar fantastische kerstalbum met Kenny Rogers uiteraard weer grijs gedraaid. Ze was een geweldige persoonlijkheid, het maakte haar niet zoveel uit hoeveel gouden platen ze heeft gewonnen want ze bleef altijd haarzelf. Ze heeft nooit vergeten in welke armoede ze heeft geleefd en bleef trouw aan haar principes. Om dat te kunnen moet je heel sterk zijn. Ze was al een legende bij leven, en leeft nu voort in menig herinnering. Wat heeft zij ontzettend oprecht veel goeds gedaan voor de medemens. Dolly jij prachtige vrouw rust in vrede. Mijn lievelingsnum...

  𝙂𝙚𝙚𝙣 𝙠𝙞𝙣𝙙 𝙢𝙚𝙚𝙧... Je leeft je eigen leven, wat zij er ook van vindt Je bent allang geen kind meer, al blijf je ook haar kind Je wilt er over praten, maar niet op haar manier Je zult haar best verdriet doen, maar niet voor je plezier Wat moet je nog met haar en met haar ouderlijk gezag En dan opeens dan is 'ie er die dag De dag waarop je moeder sterft dat jij wordt los gelaten En al haar eigenschappen erft die jij zo in haar haatte De scherpe tong, de bokkenpruik, de zure schooljuffrouw Die zullen ze dan binnenkort herkennen gaan in jou. En hopelijk ook de andere kant, de aardige, de zachte Maar of je die hebt meegeërfd valt nog maar af te wachten De dag waarna de rest een kwestie wordt van tijd en pijn De dag waarna je nooit meer kind zult zijn Wat al die jaren fout ging komt dan niet meer terecht En wat je nog wou zeggen, blijft eeuwig ongezegd De machteloze frasen van je genegenheid En dat het niet haar schuld was en ook dat het je spijt De dingen die je lang niet z...

  Het Nijmeeg's Stedelied .  Je kunt ook meezingen: https://youtu.be/R2qvz2zUCgY Nijmeegs Stedelied: geschreven in 1929 door B. van Herwaarden, en op muziek gezet door A. Martens. Bron onbekend.

  Vandaag begraaf ik jou in mij, niet in de aarde, niet in die kist. Niet bij die bomen in de ochtendmist, daar ben jij niet. Jij bent veilig in mij. Vandaag begraaf ik jou in mij, niet bij die steen daar, die lange rij. Al die oude namen, daar hoor jij niet bij. Nee vandaag begraaf ik jou in mij. Dan kan ik met je praten en antwoord geven. Dan blijf jij leven in mijn leven. Hier neem mijn ogen en kijk met mij, neem mijn voeten en loop met mij. We gaan naar huis nu, wij allebei. Vanaf vandaag leef jij in mij. Vandaag begraaf ik jou in mij, 'k zal je niet zoeken, waar je niet bent. Blijf maar bij ons hier, waar je iedereen kent. Jouw plaats aan tafel hou ik voor je vrij. We zullen lachen en weer plannen maken. 'k zal met je slapen en met jou ontwaken. Hier neem mijn mond en lach met mij, hier neem men handen en voel met mij. Wat je nog doen wou, doe ik erbij. Vanaf vandaag leef jij in mij. Haal weg dat kruis en al die witte bloemen, verscheur de krant waarin ze jouw naam noemen....

  Vandaag, 16 juni, werd 89 jaar geleden de Waalbrug geopend na een bouwtijd van bijna vijf jaar. Mijn moeder heeft die opening als kind meegemaakt toen ze langs de Bijleveldsingel mochten staan. Daaromheen heb ik een (gedeeltelijk fictie) verhaal geschreven. De weersverwachting voor deze dinsdag 16 juni 1936 laat niets te wensen over. Het blijft droog en de temperatuur kan zelfs oplopen tot rond de twintig graden. Niet alleen het weer, maar vooral de op handen zijnde opening van de Waalbrug lokt duizenden mensen hun huis uit om getuige te zijn van deze belangrijke gebeurtenis voor Nijmegen. De schoolkinderen die aan beide zijden van de Bijleveldsingel staan, wapperen nu al met hun vlaggetjes en neuriën de twee liedjes, die ze veelvuldig hebben geoefend en die ze eindelijk vandaag mogen zingen. Tonny hing aan de lippen van de non toen die vorige week uitlegde hoe de opening in zijn werk zal gaan: ‘Vergezeld door prinses Juliana komt Koningin Wilhelmina aan. Zij krijgt op een kussen...