Tikje Anders - My Life, My Blog

  Een gebroken hart Mijn hart is in duizend stukken gebroken, en de scherven snijden vanbinnen zeer. Elke herinnering aan haar kleine hand, doet telkens weer pijn, steeds een beetje meer. Verdriet is als een zware, donkere mist, het ontneemt me het zicht op de dag. Ik probeer te lachen voor de buitenwereld, terwijl ik vanbinnen alleen maar huilen mag. Het is alsof ik een deel van mezelf ben verloren, een amputatie van mijn eigen ziel. Niets kan deze leegte zomaar vullen, sinds die deur zo keihard in het slot viel.

  De tranen in de nacht Wanneer de wereld stil is en gaat slapen, komt het verdriet pas echt heel dichtbij. Dan vallen alle maskers van mijn gezicht, en is er geen ontkomen meer aan voor mij. De tranen stromen om wat ik moet missen, om het kind dat ik zo vreselijk graag zie. Een deken van puur verdriet valt over me heen, en ik vraag me af: waarom en voor wie? Het is een pijn die diep in mijn botten zit, een constante, kwellende, kille kou. Omdat ik hier met zoveel liefde zit, die ik zo graag aan mijn kleindochter geven zou.

  Mijn stem is afgepakt Ik mag niets zeggen, ik mag niets zijn, mijn rol is simpelweg uitgewist. Met één pennenstreek of één besluit, ben ik als grootouder buitengesloten, gemist. Het is oneerlijk, het is gemeen, om bloedbanden zomaar door te snijden. Wie geeft hen het recht om te bepalen, dat wij hier allebei onder moeten lijden? Mijn woede brandt diep vanbinnen, omdat ik de waarheid niet spreken mag. Ik schreeuw het uit in de stilte, tegen dit onrecht, elke dag.

  Het gaat niet... om de grootte van het huis, maar om de liefde... die erin zit.  Ze had niet veel nodig,... ze wilde heel weinig. Een vriendelijk woord,... oprechtheid,... frisse lucht,... schoon water, een tuin.. kussen.. boeken om te lezen,.. armen die haar beschermen,.... een comfortabel bed, en lief te hebben.... en in ruil daarvoor.... geliefd te worden.  ~Starra Neely Blade

Liefde voorbij de tijd... Hoewel je er niet meer bent,... blijft je liefde, Een vlam die door eindeloze vlakten brandt. Ongezien,... maar toch gevoeld in elke ademhaling, Een ongebroken band,... tart de dood. Elke herinnering... een zaadje dat groeit, Door eindeloze nachten.... en stille ellende. Je aanraking,.. je stem,... een zacht refrein, Blijft echoën in mijn aderen. De afstand kan het vuur... niet dimmen, Noch stilte onderdrukken.... de wens van dit hart. Want liefde zoals de onze.... tart het graf, Een tijdloos getij,... een eindeloze golf. Bij elke traan.... zitten de wortels diep, In dromen ....waar we samen slapen. Hoewel je weg bent,... ben ik gekomen om te zien, Jouw liefde wordt sterker,... waardoor ik vrij word. Het tilt me op.! Ann Marie

  Er is een stil Licht in jou dat nooit dooft, zelfs wanneer de wereld lawaai maakt. ------------------------- There is a silent Light within you that never goes out, even when the world makes noise.

  “We moeten er niet onder lijden dat we ons anders voelen dan anderen, het is vaak een voorrecht. Het is een voorrecht om overal en in alles poëzie te lezen en te zoeken, het mooie te herkennen, te houden van musea, emoties, muziek, het vrije, het belangeloze, de zwier om te strijden voor kennis, voor studie boven alles, het pure plezier van studie zonder enige zorg om het vergaren of valideren van kennis. We hebben het nooit beter gedaan en we zullen het nooit beter doen. En ik heb het niet over een intellectueel of een geleerde zijn, ik heb het over je niet vervelen als je alleen bent. “ Anna Gavalda

  ~~Duimelijntje~~ Telkens wanneer iemand haar “Duimelijntje” noemt, houdt haar hart zijn adem in, valt de wereld stil, en in haar aderen ontwaakt een sluimerende pijn, een verdriet dat ooit diep en stil werd begraven. “Je bent mijn Duimelijntje,” fluisterde hij onverwacht, zijn woorden omhulden haar als een warme mantel. “Waarom Duimelijntje?” vroeg ze zacht, en hij antwoordde: “Omdat je zo klein en fijn bent, als een bloem die ik telkens opnieuw bewonder. Je onzekerheid raakte iets in mij. Jouw schoonheid wil ik voor mij alleen. Ik zal er altijd voor je zijn. Je pure, liefdevolle ziel zou ik willen verbergen voor de wereld, om je te beschermen tegen kwaad en pijn.” Haar hart, onervaren en kwetsbaar, schoof voorzichtig de muren opzij, vertrouwde op de warmte van zijn woorden, vond een schuilplaats in zijn stille blik, en liet zich troosten door zijn adem, als balsem op oude, onzichtbare wonden. Maar opeens voelde ze een pijnlijke steek in haar hart. Verward zocht ze ...

  Er zijn horizonten... die de ogen vullen, zonsondergangen die... de gedachten kleuren, stiltes die... de zintuigen betoveren. De natuur straalt sereniteit uit.., want als je voelt ...dat je er deel van uitmaakt, keert alles terug naar zijn plaats... en vindt de ziel rust. Zij zullen niet oud worden,... zoals wij die overblijven oud worden: Leeftijd zal hen niet vermoeien,... noch de jaren veroordelen. Bij het ondergaan van de zon... en in de ochtend.. We zullen ze herinneren .. Robert Laurence Binyon

  Ja,.. ik heb echt koffie nodig   "Als ik ooit vergeet wie ik ben... Kom en neem me mee... naar zee om me te smelten in je blauw... Vertel de volle maan... dat ik haar moet zien.. En aan de sterren die kijken,.... zet me niet buiten... Herinner me elke poging eraan... Om je eraan te herinneren dat ik in staat ben ...... Leer me over bergen,.. glimlachen.... en wolken.. En zeg me dat ze op me wachten.. Ik zal laag neuriën ....en mijn taille schommelen... zodat de muziek terugkeert... naar mijn longen.. Fluister een "ik hou van je" naar mij.. zodat mijn hart zich herinner... hoe het voelt om te kloppen... Vertel me dat dromen echter zijn.. dan realiteit en dat je daar op mij wacht.... om het te bewijzen.. Breng me regen en onweer.... zodat ik veilig thuis kan zijn.. Verzin fantasieën waar mijn huid van gaat rillen... Open deuren ...die mijn ziel nieuw leven zullen wekken en mijn geloof zullen herstellen.. Bind me vast in je armen.... en laat me niet ontsnappen.. Kijk in m...

  Avond memories... Op die dagen dat je iemand het meest mist, alsof je herinneringen scherp genoeg zijn om door huid en bot te snijden, herinner je hoe ze van je hielden. Onthoud hoe ze van je hielden en doe dat, voor jezelf. In hun naam, ter ere van hen. Hou van jezelf, zoals zij van jou hielden. Dat zouden ze leuk vinden. Op die dagen dat je iemand het meest mist, hou harder van jezelf .. Donna Ashworth

  "Charlie Chaplin is 26 jaar op deze foto... al 104 jaar geleden. Hij las dit gedicht op 16 april 1959, op zijn 70ste verjaardag. » "Toen ik van mezelf begon te houden Ik heb begrepen dat pijn en emotionele pijn signalen zijn die mij waarschuwen dat ik leef tegen mijn eigen waarheid. Vandaag weet ik dat het authenticiteit heet. Toen ik van mezelf begon te houden ik begreep hoe ik iemand kon beledigen door te proberen mijn wensen op te leggen terwijl ik wist dat het niet het juiste moment was en dat die persoon daar niet toe bereid was. Zelfs toen die persoon niemand anders was dan mezelf. Vandaag weet ik dat het Respect heet. Toen ik van mezelf begon te houden Ik droomde niet meer van een ander leven en ik zag dat alles om me heen me uitnodigde om op te groeien. Vandaag weet ik dat het volwassenheid heet. Toen ik van mezelf begon te houden ik besefte dat ik altijd op het juiste moment op de juiste plaats ben. En ik heb begrepen dat alles wat er gebeurt juist is. Vanaf dat mo...

  GENIETEN Ik heb duizenden verhalen En een overvolle rugzak Een paar bewaarde tranen weemoed in het zijvak Ik zou uren kunnen praten Van de klappen die ik ving Maar elke deur die ik gedicht heb Gaf een splinternieuwe opening Grote dromen maakten plaats Voor een momentje op een dag Voor het warm van een zonnestraal De schoonheid van een glimlach De diepte van een goed gesprek Een vriendschap voor het leven De steun van een paar woorden Die ik voor jou heb geschreven Naarmate dat ik ouder word Ben ik bewust geraakt Van al die kleine dingen Dat wat mij gelukkig maakt er is zoveel te beleven Elke dag biedt nieuwe kansen Het is de symfonie des levens En ik blijf nog even dansen Ik dans nu langs mijn nieuwe pad s’avonds, midden op het plein Ik voel bewust die energie Van eindelijk mijzelf zijn Weet je vriend, ik snap het nu Ik had dat dal dus nodig Hou vast aan wat er echt toe doet Laat los wat overbodig ergens aan de horizon Ver voorbij die rechte lijn Ver voorbij wat is geweest De wee...