Tikje Anders - My Life, My Blog

  Een onuitwisbare leegte  Je bent overal en nergens, zo voelt het vandaag, op elke herinnering rust een loodzware vraag. Hoe moet ik nu verder zonder jouw getrippel om mij heen? Met jouw vertrek voel ik me zo intens alleen. Ik mis je snoetje, je eigenwijze karakter, je kracht, en de warmte die je twaalf jaar lang in mijn leven bracht. De urn staat in de kamer, een baken in de kou, maar het gemis blijft schreeuwen om hoeveel ik van je hou.

  De sporen van jouw aanwezigheid Overal in huis zie ik nog jouw sporen staan, de herinnering aan hoe we samen door het leven zijn gegaan. Jouw mandje is leeg, je riempje hangt stil, en de kou die hier achterblijft is ijzig en kil. Ik mis hoe je warm tegen mij aan kwam liggen, hoe je met die grote ogen al mijn zorgen kon sussen. Zelfs toen je niet wilde gaan en mijn tranen weglikte, toonde je de moed die mij nu nog steeds aangrijpt. Dit gemis is zo groot omdat de liefde gigantisch was, een band die niet verdwijnt met het vullen van de as. Ik mis je, mijn dappere man, in alles wat ik doe.

  De leegte van de routine Ik loop door het huis en ik zoek naar jouw blik, maar de enige die hier ademt, dat ben ik. Ik mis het geluid van je nageltjes op het hout, het besef dat er niemand meer op mijn thuiskomst wacht. Twaalf jaar en acht maanden was jij er altijd, en nu ben ik die vertrouwde aanwezigheid kwijt. Bij elke stap die ik zet, voel ik de pijn, van de plek waar jij nu zo vreselijk hard hoort te zijn. Ik mis je als ik opsta, ik mis je in de nacht, ik mis de onvoorwaardelijke liefde die jij bracht. Het gemis is een schaduw die niet van mij wijkt, omdat mijn hart nog steeds naar jouw kleine lijfje reikt.

De Kruidwis De cirkel van het leven 15 augustus nadert , getuigend van een belofte die net zo oud is als de zon. Eén keer per jaar, in de stilte van de zomer, klinkt er een oproep die je niet met je oren hoort. Vrouwen voelen haar in hun bloed en dromen. Ze volgen de roep en begeven zich naar de randen van het veld om planten te plukken en herinneringen te verzamelen. Zo verbinden ze zich met een traditie die als een fluistering van generatie op generatie is doorgegeven, zo oud als de aarde, levend in hun handen, en kloppend in hun harten. Een reis door traditie, getallen en vrouwelijke wijsheid Het verhaal van de kruidwis is een verhaal van cycli, van zon en aarde, en van eeuwenoude wijsheid. Het begint niet op één specifieke dag, maar volgt de seizoenen, met twee cruciale momenten waarop de kruidwis wordt samengesteld: de mannelijke, zonnekrachtige energie van het Sint-Jansfeest rond 24 juni en de moederlijke, voedende kracht van Maria-Hemelvaart op 15 augustus. Een kruidwis is geen ...

  Brief aan mijn hond Terwijl ik hier naast je sta, mijn hart gevuld van verdriet, weet ik dat de tijd voor ons is gekomen om uit elkaar te gaan. De dagen die we samen doorbrachten waren gevuld met vreugde, liefde en talloze kostbare momenten die ik voor altijd zal koesteren. Van de speelse, zotte streken die mijn dagen tot lachen brachten, tot de rustige, geruststellende momenten die we deelden. je bent een bron van onwankelbare liefde en kameraadschap geweest. Ik wil dat je weet hoeveel je voor mij betekent. Je was niet zomaar een huisdier. Je was een loyale vriend, een vertrouweling en een geliefd lid van onze familie. Jouw aanwezigheid is een constant licht in mijn leven geweest en jouw vertrek laat een onbeschrijfelijke leegte achter. Als je de Regenboogbrug oversteekt, hoop ik dat je een plek vindt waar pijn en lijden niet langer bestaan, waar je vrij en gelukkig door de velden van de hemel kunt rennen. Ik geloof dat je op die prachtige plek omringd zult zijn door liefde en v...

  Het mysterie van de gele wachter: Sint-Janskruid Het Sint-Janskruid, in de volksmond liefkozend ‘Jaag de Duivel’ genoemd, is een plant die al eeuwenlang op het kruispunt ligt van wetenschap, magie en mythe. De geschiedenis van dit gele bloemetje begint precies wanneer de zon het hoogst staat: rond de zomerzonnewende en de naamdag van Johannes de Doper (24 juni). De wetenschappelijke naam Hypericum stamt van het Griekse hyper (boven) en eikon (beeld), door sommigen geïnterpreteerd als een directe verwijzing naar de zon: ‘een bloem die haar krachten van het hoogste licht krijgt’, precies op het moment dat de dagen weer beginnen te korten. Het bloed van licht en wrok De plant dankt zijn meest magische aura aan een eenvoudig, maar opvallend verschijnsel: de rode vloeistof die vrijkomt bij het kneuzen van de gele bloemknoppen. Dit is het resultaat van de stof hypericine. Volgens de legendes is dit rode sap geen gewone olie, maar het bloed van de plant zelf . Men vertelde dat de dui...