Tikje Anders - My Life, My Blog

  Lieve Verdriet, Je zit nog altijd naast me. Soms heel stil, bijna onmerkbaar, en dan ineens weer rauw en levend, alsof het gisteren was. Al die jaren zijn voorbijgegaan, maar jij niet. Je hebt me nooit echt verlaten. Ik dacht dat tijd je kleiner zou maken, dat de scherpe randen zouden slijten. Maar wat ik nu begrijp, is dat jij niet verdwijnt, je verandert alleen van vorm. Je zit in mijn lijf als ik aan hem denk, in mijn hand die nog altijd weet hoe de zijne voelde. In al de kleine bewegingen van herinnering, waar liefde en pijn elkaar niet meer loslaten. Ik zie ons nog, in die laatste omhelzing. Hoe de stilte alles zei wat woorden niet konden. Ik heb losgelaten omdat ik moest, niet omdat ik wilde. En sinds die dag loop jij met me mee, als een schaduw met een hartslag. Soms ben ik boos op je. Ik wil ruimte, licht, adem. Maar dan herinner ik me: jij bent er omdat hij er wás. Omdat liefde niet ophoudt, ook niet als iemand weg is. Je bent het spoor dat overbleef, het bewijs dat het ...

  Before humans die, they write their last will & testament, give their home and all they have to those they leave behind. If, with my paws, I could do the same, this is what I'd ask...... To a poor and lonely stray I'd give my happy home; my bowl and cozy bed; soft pillow and all my toys; the lap which I loved so much; the hand that stroked my fur; and the sweet voice that spoke my name. I'd will to the sad, scared shelter dog the place I had in my human's loving heart, of which there seemed no bounds. So, when I die, please do not say, "I will never have a pet again, for the loss and pain is more than I can stand." Instead, go find an unloved dog, one whose life has held no joy or hope, and give my place to him. This is the only thing I can give.... The love I left behind. (CTTO) Credit: Una Mc Connell  

  Wie over het Singel loopt op de hoogte van de Krijtbergkerk ziet het pand met de wapenschilden aan de overzijde Het stadswapen werd aangebracht in 1723, toen de gevel zijn huidige uiterlijk kreeg. Er was toen in het gebouw een beroemd logement gevestigd: het hotel Garnalendoelen. De kleinere wapentjes zijn die van de vier 'overlieden' van de Handboogdoelen in 1651, namelijk Frans Banning Cocq, Jan van de Poll, Albert Dircksz. Pater en Jan Willemsz. Blaeu.met in het midden het wapen van het handboogschuttersgilde. Grote delen van het doelengebouw, dat dateert van omstreeks 1517, bleven onder pleisterwerk en behangsels behouden. In 1968 kwamen bij de restauratie ten behoeve van de bibliotheek in het interieur verschillende onderdelen van het oude doelengebouw tevoorschijn. De grote zaal op de eerste verdieping had nog een oorspronkelijk balkenplafond; in de muren zaten resten van gotische vensters en van de grote schouwen, die konden worden gereconstrueerd. Op de begane grond k...

  Een gebed van bescherming, genezing en moed voor degenen die voorbij de illusie hebben gezien. Grote Geest, Bron van alle schepping, Hoor onze roep, terwijl we samenkomen in heilige eenheid, In de stilte van het hart, reiken we naar U, Voor degenen die de sluier hebben doorboord en getuige zijn geweest van de wereld zoals die werkelijk is. Voor de dappere zielen die het gordijn hebben opgelicht, Die wandelen in de helderheid van de waarheid, niet langer beïnvloed door schaduwen, Vragen we om Uw grenzeloze bescherming om hen te omhullen, Als een machtig schild gesmeed uit het Licht van de kosmos zelf. Stuur Uw beschermengelen, Legioenen van licht uit de rijken buiten ons zicht, Om naast hen te lopen, achter hen, voor hen, Hun stappen te beschermen tegen de valstrikken van de illusie, En hun harten te beschermen tegen de wapens van angst en twijfel. Wij vragen dat Uw goddelijke helende balsem Hun vermoeide geesten aanraakt, kracht herstelt waar vermoeidheid is, Vrede brengt waar on...

  Om een ​​gezonde relatie met een ander persoon te creëren - een relatie die geworteld is in waarheid, respect, loyaliteit, vrijheid en onvoorwaardelijke liefde - moet je deze waarden in jezelf cultiveren. Het begint met een diepe, onwrikbare toewijding aan je welzijn en een felle eerlijkheid in hoe je jezelf behandelt. Hoe kun je verwachten een fundament van waarheid te bouwen met iemand anders als je wegschrikt van je eigen waarheden en je verbergt voor de delen van jezelf die aandacht en genezing nodig hebben? Je kunt niet geven wat je nog niet bezit. Respect begint in de spiegel, in hoe je je grenzen eert, naar je behoeften luistert en jezelf verantwoordelijk houdt. Loyaliteit vloeit voort uit de beloften die je aan je ziel nakomt - het nakomen van de dromen, de doelen en de verplichtingen die het belangrijkst voor je zijn. En dan is er vrijheid - de vrijheid om onbeschaamd jezelf te zijn, om te leven in overeenstemming met je innerlijke kompas, zonder jezelf te buigen of te v...

  Ik weet dat er momenten in je leven zijn geweest dat je stopte met dansen, stopte met zingen, stopte met jezelf te zijn omdat iemand naar je keek. En je bent niet de enige die zich zo voelt. Maar ik kan het niet helpen te denken dat we het helemaal verkeerd hebben. Ons is geleerd dat we alleen onszelf moeten zijn als het anderen uitkomt. We moeten alleen zingen als het voor degenen die luisteren aangenaam klinkt. We moeten alleen dansen als het er goed uitziet voor toeschouwers. Maar we hebben het zo mis. De vogels zingen - niet omdat we misschien luisteren - maar gewoon met de vreugde van het leven. En de bomen dansen in de wind - niet omdat het er goed uitziet voor ons - maar omdat ze leven. Leven in het moment. Wat het moment ook brengt. Dus zing zo hard als je wilt en dans zoveel je wilt. Je bestaat niet voor het plezier van anderen. Je bestaat om te leven. Goed, volledig, prachtig levend Becky Hemsley kunstLucy Almey Bird Art  

  Moeder. - Sim. Waarom regent het? Regen is hoe wolken huilen. En waarom huilen ze? Wolken zijn zoals wij. Als je gelukkig bent, ben je wit en glij je over de blauwe lucht en voel je licht. Als ze verdrietig zijn, worden ze donker en belast en huilen ze om het gewicht van het verdriet te verlichten. Dus het hart is een geladen wolk, mam? Tranen zijn de regen van het hart. Elisabeth Barbara, in lado.a.lado Illustrator. Pascal Campion

  "There are times when the entire world denies the truth you know within. There are times you must be a lion. Times to be an eagle. But now you must be a rock. Now you must not flinch, not in any way even acknowledge the existence of the mighty waves that come crashing down upon you, conspiring to grind you to sand, to sweep you away to join them in the vast ocean. You must be the hard, unmoving rock that lies at the essence of your soul, the voice from beyond all this ephemeral reality, from beyond all time and space, that says, “They are nothing. There is none else but He.” It begins with you. And then it happens in your world: The outer crust of facade begins to crack, the essential reality is revealed, the storm dissipates as though it never were, and all things begin to say, “I am not a thing. In truth, there is none else but He.” Rabbi Tzvi Freeman Artwork - The Israeli Lion

  JOUW BERICHT In een wereld die meer waarheid nodig heeft, is een van de grootste geschenken die we kunnen brengen het bezitten van onze waarheid. Wanneer we ons inhouden om te spreken, creëren we een schild van energie dat kan voorkomen dat we volledig gezien, begrepen en ondersteund worden. We zijn en leven niet ons meest authentieke zelf. Vandaag herinnert het universum je eraan dat eerlijkheid het beste beleid is. Als er iets is dat je van je borst moet krijgen, is het tijd om te spreken en gehoord te worden. De vrijheid die dat met zich meebrengt, zal kansen creëren om vooruit te komen. Wanneer je eerlijk bent, creëer je een energie waarin het universum je kan vasthouden. Wanneer je de eerste stap zet door te delen, zal het universum de volgende stap presenteren door kansen. Wanneer je met eerlijkheid en zekerheid spreekt, zullen alle deuren die gesloten voelden, zich beginnen te openen en zal het licht van je meest ware zelf aan de wereld worden onthuld. Als je je zorgen maa...

  “Wat niemand me vertelde over rouw, is hoe eenzaam het is. Hoe dan ook wie er bovendien rouwt, je zit in je eigen kleine cel. Zelfs als mensen proberen je te troosten, besef je dat er nu een barrière tussen jou en hen is — gemaakt door het vreselijke dat is gebeurd — die je geïsoleerd houdt.” Bron: de tekst oorspronkelijk uit het boek Grief Day By Day: Simple Practices and Daily Guidance for Living with Loss van Jan Warner. - Kunstenaar Onbekend

  Het grootste geschenk dat je ooit iemand zult geven is veel kostbaarder dan alles wat in lint verpakt is of met rijkdom gekocht wordt. Het is de stille toestemming die je hen geeft om zich veilig in hun vel te voelen, om te ademen zonder angst en om hun ware essentie te omarmen zonder te hoeven krimpen of zich te verontschuldigen. Het is de stille, onuitgesproken erkenning dat ze waardig zijn, niet om wat ze doen, maar om wie ze zijn, in al hun onvolmaakte, rauwe menselijkheid. Iemand het gevoel geven genoeg te zijn is een spiegel voorhouden, niet voor wat ze missen, maar voor de briljantheid die ze al hebben. Het is om de lagen van twijfel en onzekerheid weg te halen die de wereld op hen heeft geworpen, zodat ze zichzelf voor het eerst helder kunnen zien, stralend en geheel. Ze hoeven niet langer te streven of te presteren in jouw aanwezigheid, want je hebt een ruimte gecreëerd waar hun ziel kan rusten, waar ze geliefd zijn om gewoon te zijn. Dit cadeau is niet luid of groots; h...

  In onze donkerste momenten hebben we geen oplossingen of advies nodig. We hunkeren gewoon naar de warmte van menselijke verbinding. Een zachte aanraking, een stille aanwezigheid – dit zijn de ankers die ons aarden als de stormen van het leven woeden. Probeer me niet te repareren. Draag mijn last niet en jaag mijn schaduwen niet weg. Wees in plaats daarvan de vaste hand die ik kan vasthouden terwijl ik door mijn innerlijke landschap navigeer. Zit bij me in de stilte, getuige van mijn strijd zonder te proberen het te veranderen. Mijn pijn is mijn eigen pijn om te voelen, mijn gevechten zijn mijn eigen strijd om te vechten. Maar jouw aanwezigheid herinnert me eraan dat ik niet alleen ben in deze enorme, soms angstaanjagende wereld. Het fluistert dat ik liefde waardig ben, zelfs in mijn gebrokenheid. Dus als de nacht eindeloos lijkt en ik de weg kwijtraak, zul je er dan gewoon zijn? Niet als een redder, maar als een metgezel. Houd mijn hand vast tot de dageraad aanbreekt en ik mijn k...

  Verlies verandert je en het verandert hoe je de wereld om je heen ziet Het verandert je gezichtspunt. Het heeft invloed op alles wat je doet. Je wordt meer Tederhartig en bewust Van de harten om je heen Die zich onherstelbaar gebroken voelen. Je wordt meer Open-minded en alert Voor de pijn van hen Die werelden van pijn hebben gekend. Omdat verlies je verandert En het verandert hoe je de mensen om je heen ziet. Het helpt je door muren heen te breken Om de wonden te verzorgen En getuige te zijn van de ontberingen die anderen hebben doorgemaakt. ~ Liz Newman Schrijver ~ Kunst door Duy Huynh