Jouw laatste troost
Jouw laatste troost Je vocht zo hard, je wilde nog niet gaan, je wilde blijven waar je al die jaren stond. Ik keek je aan, de tranen braken los, terwijl ik jouw kleine lijfje omsloot. En toen, ondanks je eigen strijd en pijn, deed jij wat je altijd hebt gedaan. Je reikte op en likte zacht mijn tranen weg, om te zorgen dat mijn verdriet zou gaan. Twaalf jaar en acht maanden lang zorgde jij voor mij, en zelfs aan het einde bleef je die trouwe vriend. Die laatste kus, zo teder en zo puur, is een herinnering die ik voor altijd in mijn hart sluit.