Angst voor afwijzing
Angst voor afwijzing Iets in jou wil gezien worden voor wie je ten diepste bent. De confrontatie met onze pijn en eenzaamheid in het niet gezien, erkend of gewaardeerd worden, kan zo heftig zijn, dat we blijven uitreiken naar de ander: Zie en erken mij alsjeblieft! Het kan zo ver gaan dat we er zelfs van overtuigd raken dat de ander ons toch zou móeten zien voor wie we zijn. De keiharde werkelijkheid is echter dat dat niet altijd gebeurt… Wanneer jij zo graag erkend en gewaardeerd wil worden door de ander, erken jij jezelf eigenlijk voor de volle honderd procent voor wie jij bent? Met alles erop en eraan, met je mooie en je minder leuke kanten? Maar al te vaak wijzen we onszelf af en proberen we de leegtes in onszelf te vullen via de goedkeuring van de ander. Maar die ander heeft geen idee waar die leegtes zitten. Laat staan dat die weet hoe diep die zijn. Daar zal die ander dus nooit aan kunnen voldoen. Andersom kan jij ook nooit voldoen aan de diepe verlangens van al die andere...
