Tikje Anders - My Life, My Blog

  Alsof leeftijd bepaalt hoeveel verdriet je mag voelen… “Je mag blij zijn dat je dier zo oud is geworden.” Misschien is het goed bedoeld. Misschien probeert iemand je ermee te troosten. Maar soms voelt zo’n zin helemaal niet als troost. Want verdriet heeft geen leeftijd. Het maakt niet uit of je dier maar een paar maanden bij je was, een paar jaar, of bijna een heel mensenleven. Je hebt geen verdriet om het aantal jaren. Je hebt verdriet omdat je jouw dier moet missen. Je mist dat vertrouwde snoetje. Die zachte pootjes. Het geluid waarmee je dier je begroette. De blik die alleen jullie samen begrepen. De kleine gewoontes die zo vanzelfsprekend waren geworden. En ja… misschien heeft je dier een mooie leeftijd bereikt. Daar mag je dankbaar voor zijn. Maar dankbaarheid neemt verdriet niet weg. Je kunt dankbaar zijn voor alle jaren samen én tegelijkertijd intens verdrietig zijn omdat die jaren voorbij zijn. Want hoe lang je dier ook bij je mocht blijven, de liefde die je samen hebt op...

  DE LIEFDE VAN EEN NARCIST VERDWIJNT ZODRA JE STOPT MET GEVEN. Soms voelt een relatie alsof jouw liefde, aandacht, begrip en energie voortdurend nodig zijn om de verbinding in stand te houden. Zolang jij blijft geven, aanpassen, vergeven en jezelf wegcijferen, lijkt alles misschien goed te gaan. Maar wat gebeurt er wanneer je stopt met voortdurend te geven? Wanneer je grenzen stelt. Wanneer je niet langer alles probeert te begrijpen. Wanneer je niet meer overal op reageert. Wanneer je jezelf weer op de eerste plaats zet. In sommige ongezonde dynamieken kan dan zichtbaar worden dat de verbinding sterk afhankelijk was van wat jij gaf, in plaats van van wederkerigheid, respect en echte emotionele betrokkenheid. Dat kan ontzettend pijnlijk zijn. Je kunt je afvragen: “Was de liefde dan nooit echt?” Het antwoord is niet altijd eenvoudig. Niet ieder persoon met narcistische trekken ervaart of toont liefde op dezelfde manier. Maar een gezonde relatie hoort niet uitsluitend te draaien om w...

  Na herhaalde afwijzingen, teleurstellingen en misbruik vragen veel ouders zich af: waarom kan ik mijn vervreemde volwassen kind niet loslaten? Het antwoord ligt niet in een gebrek Sheri McGregor kracht, discipline of inspanning. Het gaat eerder om gewoonten die in sommige situaties zinvol zijn, maar niet werken in een relatie met iemand die vervreemd is. Wachten na een relatiebreuk: Ouders in een impasse Ouders hebben soms de neiging om af te wachten wat hun kinderen betreft. Dat kan betekenen dat je niet verhuist, geen andere auto koopt of andere veranderingen doorvoert om hun leven te ondersteunen. Een gevoel van onrust houdt je tegen. Zelfs als je die veranderingen wel wilt, blijf je ergens alert. Het is alsof je wacht tot de deurbel gaat of tot je een briefje krijgt met een uitleg over wat er mis is gegaan. Ouders zijn van nature geneigd om er voor hun kinderen te zijn. Die aangeboren neiging verdwijnt niet zomaar wanneer het kind volwassen wordt of wanneer de relatie verzuur...

Taylor vermomt zich als kerstman in een skiresort om de skilessen van haar dochter te kunnen betalen. Samen met de charmante manager Matthew vindt ze, te midden van alle uitdagingen, de kerstsfeer en een kans op de liefde. ____________ Review: "My Secret Santa" met Ryan Eggold en Alexandra Breckenridge in de hoofdrollen was een uitstekende kerstfilm. De film had een bekend thema, zoals de meeste kerstfilms. Het acteerwerk van de twee hoofdrolspelers maakte de film echter geloofwaardiger en leuker. Het heeft die klassieke kerstromantiek-sfeer: warm, luchtig, voorspelbaar op een goede manier en makkelijk te bekijken zonder al te veel serieuze verwachtingen. Ik zou het geen onvergetelijke film noemen, maar het doet precies wat dit soort films moet doen. Fijne sfeer, een beetje romantiek, een vleugje kerstmagie en een comfortabele stemming. Ja, het is wat cliché en voorspelbaar, maar ik heb echt genoten van het leuke verhaaltje. Perfect voor een romantische kerstfilm met een goe...

  Ik denk dat een van de redenen waarom vervreemding moeders zo hard raakt, is dat het niet alleen gaat om het verliezen van contact met een #kind . Het is het moment waarop je beseft hoeveel van je leven je hebt besteed aan het liefhebben van andere mensen. Je hield van je #man . Je hield van je #kinderen . Je hield van je #kleinkinderen . Je hield van je #ouders . Je hield van je #schoonouders . Je hield van je #vrienden . Je kookte de maaltijden. Je organiseerde de feestdagen. Je onthield de verjaardagen. Je kocht de cadeaus. Je paste op de kinderen. Je belde. Je maakte je zorgen om iedereen. Je hield geen rekening met al die mensen. De meeste moeders doen dat niet. Dan word je op een dag ziek, krijg je een crisis, verlies je je partner, word je ouder, of heb je gewoon iemand nodig die er voor je is. Dat is het moment waarop sommigen van ons een hartverscheurende ontdekking doen. De mensen voor wie we een oceaan zouden oversteken, steken niet eens de straat voor ons over. Dat is...

  Wanneer het afgelegen stadje Snook's Arm in Newfoundland geterroriseerd wordt door een mysterieus zeewezen, moet een geharde visser vechten om zijn familie, zijn gemeenschap en zijn verdwijnende manier van leven te beschermen. ------------- Review : Deze prachtige en goed geacteerde miniserie heeft veel goede elementen. Er gebeurt alleen te veel tegelijk. Het wordt steeds ingewikkelder en moeilijker te volgen naarmate de serie vordert. De schrijvers zijn hier echt de schuldigen van, want iedereen lijkt de opdracht wel te begrijpen. Mooie cinematografie, goed acteerwerk, goede effecten, een prettig tempo in de eerste paar afleveringen. Er is zelfs een Easter egg voor breiers: een populair en prachtig trui-patroon komt voor in aflevering 5. Als we maar konden beslissen waar het nu eigenlijk over gaat. Is het een monsterverhaal? Een waarschuwing voor het milieu? Een verhaal over bedrijfsfraude en bedrog? Een familiedrama? Kies er één! Of kies er zelfs TWEE. Er zitten gewoon te veel...

  Sommige knopen krijg je niet los. Ze zitten diep. Strak. Hardnekkig. Ze zijn ontstaan uit pijn, uit overbelasting, uit iets wat je niet kon controleren. Je hebt geprobeerd ze te ontwarren — met kracht, met hoop, met wanhoop. Maar sommige knopen blijven. En dan leer je iets anders. Je leert eromheen leven. Niet door ze te negeren, maar door ze te erkennen. Je leert je bewegingen aan te passen. Je leert rust te nemen, ruimte te maken, zachter te zijn voor jezelf. Je ontdekt dat mildheid geen zwakte is. Dat creativiteit een vorm van kracht is. Dat je niet faalt omdat de knoop blijft — je groeit omdat je ermee leert leven. Elke dag opnieuw. Met zachtheid. Met moed. Met jezelf. Gedeeld van Chronische pijn vereniging

De serie onderzoekt de geheimen van de meest legendarische schatten van het christendom. Van de doornenkroon tot de iconische Heilige Graal: deze gekoesterde relikwieën hebben eeuwenlang miljoenen mensen geïnspireerd. _________________ Review: Je hoeft geen overtuigd gelovige te zijn om gefascineerd te raken door de heilige relikwieën van de katholieke kerk, objecten waaraan wonderen worden toegeschreven en die zelfs toegang tot het goddelijke zouden verschaffen. Het was fascinerend om te luisteren naar de brandweermannen die zich vrijwillig aanmeldden om de brand te bestrijden vanuit de brandende kathedraal, waarbij ze mogelijk hun eigen leven opofferden om te voorkomen dat het hele gebouw verwoest en ingestort zou worden. Deze cruciale vrijwilligers kwamen ook in aanraking met het lood uit de 13e eeuw, en een van hen vertelt hoe hij letterlijk de Doornenkroon redde. Ik heb onlangs op Netflix de documentaire 'Mysteries of the Faith' gezien. Die ging over allerlei relikwieën w...

  Ares volgt studente Rosa, zij wordt lid van een exclusief Nederlands genootschap dat bekend staat als Ares. Als Rosa de oorsprong van de geloofsbelijdenis die leidde tot de groei van het welvarende Nederland begint te leren ontdekken, ontdekt ze een wereld vol mysteriën, offers en moeilijke beslissingen die een welvarende natie teweeg brachten. __________ Review: Ares begint sterk met een sombere, onheilspellende sfeer die je meteen meesleept. Het uitgangspunt voelt fris aan: een mix van geheime genootschappen, klassenstrijd en psychologische horror die echt potentie heeft. Het is duidelijk dat de serie iets wil zeggen over macht, privileges en wie die mag bezitten. Het algemene concept van het verhaal is best aardig. De setting, waarin een studentenvereniging gecombineerd wordt met een soort sekte, is ook erg interessant. De uitvoering laat echter te wensen over: het acteerwerk is erg zwak, de kwaliteit doet denken aan een typische Nederlandse soap. De monotone dialogen maken he...

  Het verbreken van familiebanden leert je lessen waar je nooit om hebt gevraagd – en toch blijken sommige daarvan van grote waarde te zijn. Want wanneer je wordt buitengesloten, de schuld krijgt en geconfronteerd wordt met een beeld van jezelf dat je nauwelijks herkent, verandert er uiteindelijk iets. Je begint haarscherp te zien aan welke tafels je werkelijk thuishoorde, en bij welke tafels je jezelf kleiner, stiller en minder dan je werkelijk bent moest maken, alleen maar om welkom te blijven. En je begint te begrijpen – misschien wel voor het eerst – hoe weinig iemand werkelijk weet van het volledige verhaal van een ander. Die ene stip – dat kleine fragment van iemands leven dat de buitenwereld daadwerkelijk ziet – is wat mensen gebruiken om te oordelen, aannames te doen en conclusies te trekken over relaties waar ze zelf nooit deel van uitmaakten. Het verbreken van familiebanden is ingrijpend. Maar een van de onverwachte geschenken is een soort zwaarbevochten helderheid die op...

    GONE WITH THE WIND: BEHIND-THE-SCENES DRAMA THE DIRECTOR WHO WAS GONE ALMOST AS QUICKLY AS FILMING BEGAN…  Take a close look at this incredible behind-the-scenes photograph from Gone With the Wind. That’s Vivien Leigh as Scarlett O’Hara and Thomas Mitchell as Gerald O’Hara, surrounded by the enormous cameras, lights, cables and crew required to make the film. And walking alongside them is George Cukor — the original director of Gone With the Wind. Cukor had spent roughly two years preparing for the massive production and played an important role in casting and developing the characters. But only weeks after principal photography officially began in January 1939, he was out. So what happened? Cukor and producer David O. Selznick had increasingly serious disagreements over how the film should be made. Over the years, many other stories have circulated about Cukor’s departure — including claims involving Clark Gable — but the exact reasons have long been debated. Contemp...

  De wilde kastanje, of Aesculus hippocastanum, wordt al eeuwenlang medicinaal gebruikt. De schors, bladeren en zaden van de boom bevatten saponinen, die ontstekingsremmende en vaatversterkende eigenschappen hebben. Een populaire vorm van gebruik is in de vorm van tinctuur, wat een geconcentreerde extractie is van de actieve ingrediënten. Medicinale Tinctuur van Wilde Kastanje Ingrediënten: - 100 gram gedroogde wilde kastanjes (of kastanjeschors) - 500 ml alcohol (bijvoorbeeld wodka of een andere hoge concentratie alcohol) Bereidingswijze: 1. Snijd de gedroogde kastanjes in kleine stukjes om de extractie te bevorderen. 2. Plaats de stukjes in een glazen pot en voeg de alcohol toe, zorg ervoor dat de kastanjes volledig ondergedompeld zijn. 3. Sluit de pot goed af en laat deze op een koele, donkere plaats staan voor ongeveer 4-6 weken. Schud de pot dagelijks om de extractie te bevorderen. 4. Na deze periode zeef je de tinctuur door een fijne zeef of kaasdoek en bewaar je de vloeistof...