Tikje Anders - My Life, My Blog

  Deze vergelijking vond ik zo mooi om met jullie te delen.    Rouw: een constante aanwezigheid… Rouw is niet iets waar we overheen komen. Het is iets waar we langzaam mee leren leven. Zeker wanneer we afscheid hebben moeten nemen van een geliefd huisdier, kan het na verloop van tijd soms voelen alsof we voorzichtig weer een beetje ons houvast vinden. Niet omdat het verdriet verdwenen is. Niet omdat we weer de persoon van vóór het verlies worden. Maar omdat we stap voor stap leren leven met een leegte die er voordien niet was. En toch kan er zomaar een moment komen waarop alles weer even heel dichtbij voelt. Een foto. Een geur. Een geluid. Een plekje in huis. Een speeltje dat er nog ligt. Of gewoon… een moment waarop je ineens beseft: “Ik mis je nog altijd zo ontzettend.”  Rouw kent geen tijdslijn en geen einddatum. Er bestaat geen vast schema waarin staat wanneer je verdriet minder moet worden. Sommige dagen zijn zacht. Sommige dagen voelen bijna vredig. En op ander...

  J e bent geweldig! Als dit op je lippen ligt om te zeggen tegen iemand, Wat houdt je dan tegen? Waarom ben je allerlei verschillende scenario's aan het afwegen? Maak van je hart geen moordkuil, Zeg wat jouw hart wil uitspreken, Je mag stoppen met je hoofd erover te breken. Laten we meer open zijn tegen elkaar, Laten we zorgen dat we de vriendelijkheid en liefde naar elkaar laten herrijzen, De energie die wil stromen zal jou hierom prijzen. Lief mens, Ik vind je magisch, Dus laat je hoofd hier zich niet meer over breken, Want de liefde voelt als een warme zachte deken.

De vlinder sprak tegen de rups, over hoe geweldig het was om te kunnen vliegen, om dagelijks van bloem naar bloem te gaan, om haar vleugels op te kunnen warmen in de zon. Hoe trots ze was op haar eigen kleuren, hoe haar wereld was vergroot, doordat ze boven zaken uit kon stijgen. De rups begreep haar niet, wilde niets weten over vliegen, over bloemen, over hoe de wereld eruit zag wanneer je op kon stijgen.... Hij voelde alleen maar dat hij zich terug wilde trekken, een cocon om zich heen wilde bouwen en zich af te sluiten. En de vlinder wist, dat dat het begin was van een belangrijk proces.... Bron:Lichtflits

"Trauma" Om jou heb ik nooit gevraagd Toch maak je deel uit van mijn leven Mijn eigen persoon is weggezakt Toch heb ik nog veel om te geven Je bezorgt me twijfels aan mezelf Omdat ik veel belevingen niet erken Door vluchtgedrag bouw ik muren op Omdat ik niet anders gewend ben Helaas kan ik niet meer terugnemen Wat je me allemaal hebt aangedaan Wel laat ik hierbij weten dat ik heb Wat nodig is om op eigen benen te staan Je laat me geloven in een schijn persoon Terwijl ik eigenlijk anders hoor te zijn Vaak voelt het alsof ik moet overleven Terwijl ik meer kan met mijn brein Kijk eens naar de persoon die ik ben En de obstakels die ik heb doorstaan Nu is het moment om jou aan te pakken En zonder jou verder te kunnen gaan Alles wat je me hebt laten ervaren Heeft me allemaal tot dit punt gebracht Maar alles wat hierdoor achtergebleven is Heeft voor mij een verborgen kracht Mijn tijd om te bloeien is aangekomen Zodat ik kan beleven wat ik verdien Alle avonturen die ik nog wil beleve...

EEN BELOFTE KAN JE NIET MAKEN MET LEGE WOORDEN "Op een koude nacht ontmoette een miljardair een arme oude man buiten. Hij vroeg: "Voel je de kou buiten niet? Waarom draag je geen jas? " De oude man antwoordde: "Ik heb geen jas en ik ben gewend aan de kou. " De miljardair zei: "Wacht op mij. Ik ga nu naar huis om er eentje voor je te halen. " De arme man werd zo gelukkig en zei dat hij op hem zou wachten. De miljardair ging zijn huis binnen en zorgde voor andere dingen en vergat de arme man. 's Morgens herinnerde hij zich deze arme oude man en ging op zoek naar hem, maar hij vond hem dood door de kou, maar hij liet een OPMERKING achter: "Als ik geen warme kleren had, had ik de kracht om de kou te bestrijden omdat ik er was." gewoonte. Maar toen je beloofde me te helpen, hield ik me aan je belofte en het ontnam me de kracht om weerstand te bieden. Beloof niets als je je belofte niet kunt houden. Het betekent misschien niets voor jou, maar ...

Je hebt een levenscyclus afgerond, je ziel heeft een weg begaan, en staat op het punt dingen af te sluiten en nieuwe cyclus te beginnen. Je kunt nu zelf weer de touwtjes in handen nemen je bent 1 met het universum. Succes kan worden behaald, je wilt je,elf op het wereldtoneel zetten en mogelijk iets doen voor anderen en iets blijvend een stempel achter laten voor ander, een voorbeeld zijn of een inspiratie zijn voor anderen. Je wilt succes op alle gebied, meer invulling van je eigen leven het vinden van geluk en in samenwerking met je ziel en het universum. Kan zijn dat je meer wilt gaan reizen, neer genieten van het leven en die dingen doen die voor jou als voldoening brengen succes en dieper gaan dan aller daagse activiteiten. Jouw eindpunt is bereikt jouw plekje in de wereld vinden dat doen waar je je thuis voelt en, een nieuwe positieve fase ingaan. Liefde. Je hebt ook hier een fase afgesloten. Je kunt een nieuwe beginnen, die jezelf helemaal.kan invullen. Of je bent thuis gekomen ...

  Vorige week vroeg iemand mij of alle ouders die geen contact hebben met hun kinderen dan een narcist moeten zijn ? Dat klopt natuurlijk niet, je kan juist ook een kind hebben die narcist is of zelfs een schoonzoon of dochter. Als je iemand met een narcistische persoonlijkheidsstoornis wilt spotten moet je de rode vlaggen gaan herkennen. - isoleren ( de mensen die de narcist niet tegen spreken mogen blijven ) - controle ( een narcist houd van controle, dingen moeten dan ook op de narcist zijn/haar manier gaan ) - masker ( een narcist draagt verschillende maskers, helaas zien de mensen om de narcist heen niet welk masker ze binnenhuis dragen ) - lovebombing ( in het begin van een relatie om je in te pakken, later kan het bij vlagen gebeuren als je bv ruzie hebt gehad ) - slachtoffer spelen ( lijkt het net alsof de ene altijd het slachtoffer lijkt en krokodillen tranen heeft ? Rode vlag ) - gebrek aan empathie ( een ander zijn/haar pijn wordt weggewuifd maar de narcist zijn/haar nep...

  Wanneer je rouwt om iets wat niet helemaal weg is… Niet alle rouw ontstaat na een duidelijk afscheid. Soms is iemand er nog, maar is de relatie veranderd. Soms is een dier er nog, maar is het door ziekte of een verandering in zijn gezondheid niet meer wie het vroeger was. En soms… weet je helemaal niet waar je aan toe bent. Bijvoorbeeld wanneer je huisdier vermist is. Je weet niet waar het is. Je weet niet of het veilig is. Je weet niet of het ooit nog thuiskomt. En daardoor kom je misschien vast te zitten tussen hoop en verdriet. Je wilt blijven hopen, want misschien komt je hond of kat morgen wel weer thuis. Maar ondertussen doet het gemis pijn. Elke dag opnieuw. Je kunt geen echt afscheid nemen, omdat je niet weet of er überhaupt afscheid nodig is. Dit noemen we ambigue rouw: rouw om een verlies waarbij er geen duidelijk einde of duidelijk antwoord is. Het kan ook voorkomen wanneer iemand nog leeft, maar door ziekte, dementie, psychische problemen of veranderde omstandigheden ...

" De adelaar wordt 70 jaar, maar op 40-jarige leeftijd moeten ze een moeilijke beslissing nemen, hun nagels worden zo lang en flexibel dat ze de prooi waarop ze jagen niet kunnen vasthouden. De langwerpige snavel buigt teveel richting de borst en is niet meer bruikbaar. Hun vleugels zijn oud en zwaar, afhankelijk van de grote omvang van de veren, en sindsdien is vliegen erg moeilijk. Hij heeft twee alternatieven: verlating en dood of geconfronteerd worden met een pijnlijk vernieuwingsproces, dat bestaat uit het vliegen naar een nest in de bergen naast een muur omdat het veilig is. De adelaar begint met grote kracht met zijn snavel tegen de muur te slaan totdat deze gebroken kan worden. Dan wacht hij tot er een nieuwe snavel is gegroeid en vervangt hij zijn oude nagels één voor één. Wanneer de nieuwe klauwen geboren worden, zullen ze hun versleten veren beginnen te breken. En na alle vijf pijnlijke en pijnlijke maanden van blessures, littekens en groei slaagt hij erin de beroemde v...