Tikje Anders - My Life, My Blog

   𝙃𝙚𝙗 𝙟𝙚 𝙚𝙚𝙣 𝙫𝙚𝙚𝙧 𝙜𝙚𝙫𝙤𝙣𝙙𝙚𝙣?  Het vinden van veren is al lang een mystiek teken in verschillende culturen, vaak gezien als berichten uit het spirituele rijk of het universum zelf. Veren symboliseren vrijheid, lichtheid en een verbinding met hogere rijken - denk aan engelen, voorouders of gewoon je spirituele gidsen die een klein "hallo!" sturen. Maar de kleur van de veer? Dat voegt een hele nieuwe laag van betekenis toe!  Hier is een overzicht van de kleuren van veren en hun symboliek  Witte veren worden vaak gezien als een symbool van zuiverheid, bescherming en goddelijke leiding. Ze zijn als het universele "Ik waak over je"-teken uit het engelenrijk. Het vinden van een witte veer wordt vaak geïnterpreteerd als een herinnering dat je op het juiste pad bent of dat je spiritueel wordt ondersteund.  Grijs is de kleur van neutraliteit en balans. Als je een grijze veer vindt, kan dat een herinnering zijn om balans te vinden in een situatie o...

  HEMELSLEUTEL Wat staat ze mooi te bloeien!  Hemelsleutel vervult een belangrijke ecologische rol in de tuin, omdat de plant met haar late bloei nog volop nectar levert aan vlinders, hommels, (zweef)vliegen en honingbijen. Eetbaar: - Je verwacht het misschien niet, maar de groene vetblaadjes van hemelsleutel zijn eetbaar. Het is nu echter wat laat om de blaadjes nog te oogsten: het kan wel, maar de smaak is nu bitter. In het voorjaar smaken de jonge blaadjes neutraler. - De wortel van hemelsleutel werd vroeger in vet gebakken en als puree gegeten. Je mag hier echter niet mee overdrijven, want hemelsleutel bevat alkaloïden. Medicinaal: Hemelsleutel staat vooral bekend om haar bijzondere werking op de huid: - Het vocht uit een gekneusd vetblaadje verzacht wondjes en kloven, zonnebrand, brandwonden en anderszins geïrriteerde en ontstoken huid. Het vocht uit een gekneusd blaadje consequent dagelijks op een wratje aanbrengen doet de wrat verdwijnen. Een gekneusd blaadje onder een ...

  Iedereen weet dat de walvis een zoogdier is, maar wat weinigen weten is dat een kleine walvis borstvoeding krijgt, maar niet door direct contact zoals andere landzoogdieren... In plaats daarvan gooit de vrouwtjeswalvis haar melk weg terwijl haar kind in de buurt is om borstvoeding te krijgen, maar walvismelk heeft een hoog vetgehalte van 50%. Daarom is de vorm van melk dik en plakkerig en lost niet op in water. Zo kan de babywalvis de melk grijpen en eten. Een perfecte broedgeometrie. Fotografie: Mike Korostelev / UPY 2021.

  Wandelaars bij het viaduct van het bergspoor in een winters landschap in Beek rond 1930. in 1955 was de laatste rit van het Bergspoor. Het viaduct is daarna nog enige tijd als voetgangersbrug gebruikt. Het raakte in verval en werd in 1969, ondanks groot verzet van de burgerij, uit veiligheidsoverwegingen opgeblazen. Fotocollectie Regionaal Archief Nijmegen (Publiek Domein)

  The 1939 Antarctic Snow Cruiser: A Marvel of Engineering Ahead of Its Time In the years leading up to World War II, the world witnessed an era of rapid technological innovation and exploration. Among these advancements was the ambitious creation of the 1939 Antarctic Snow Cruiser, a massive vehicle designed to conquer one of the most challenging environments on Earth—the Antarctic ice sheet. This fifty-five-foot-long, twenty-foot-wide engineering marvel, weighing in at an impressive 37 tons, stood as a testament to human ingenuity and the desire to push the boundaries of exploration. Its story, however, is one of both brilliance and tragedy. Vision of a Grand Antarctic Expedition The Antarctic Snow Cruiser was the brainchild of Dr. Thomas C. Poulter, a scientist and engineer who had previously been part of Admiral Richard E. Byrd’s Second Antarctic Expedition (1933–1935). During that mission, Poulter experienced firsthand the harsh realities of working in the world’s coldest and ...

De Kruidwis De cirkel van het leven 15 augustus nadert , getuigend van een belofte die net zo oud is als de zon. Eén keer per jaar, in de stilte van de zomer, klinkt er een oproep die je niet met je oren hoort. Vrouwen voelen haar in hun bloed en dromen. Ze volgen de roep en begeven zich naar de randen van het veld om planten te plukken en herinneringen te verzamelen. Zo verbinden ze zich met een traditie die als een fluistering van generatie op generatie is doorgegeven, zo oud als de aarde, levend in hun handen, en kloppend in hun harten. Een reis door traditie, getallen en vrouwelijke wijsheid Het verhaal van de kruidwis is een verhaal van cycli, van zon en aarde, en van eeuwenoude wijsheid. Het begint niet op één specifieke dag, maar volgt de seizoenen, met twee cruciale momenten waarop de kruidwis wordt samengesteld: de mannelijke, zonnekrachtige energie van het Sint-Jansfeest rond 24 juni en de moederlijke, voedende kracht van Maria-Hemelvaart op 15 augustus. Een kruidwis is geen ...

  Loslaten = toelaten    (van rouw door dood en bij leven) Loslaten... zo'n makkelijk uitgesproken woord. Zo'n cliché! Maar in mijn optiek is het niets meer of minder dan toelaten (accepteren, verwerken, helen, je weg erin vinden...) Vaak gaat het over toelaten van rouw bij dood, maar evenzo veel komt rouw bij leven voor. Levend verlies. Dat is iets waar mensen vaak niet of weinig bij stil staan. Omdat 'dood' logischer is. Want dood is eindig, houdt op, stopt. Levend verlies of rouw is oneindig, vaak een bijna levenlange moeilijke weg. En dat laatste moet ook zeker niet onderschat worden. Onder Levend rouw valt heel veel. Scheiding, verlies van gezondheid en baanzekerheid door ziekte/handicap, kinderen met handicaps/diagnoses, kinderloosheid, misbruik (fysiek/emotioneel) in je jeugd, oorlogstrauma, trauma door heftige dingen in je gezin, als moeder/vader/broertje/zusje.., opgroeien in een narcistisch gezin of een gezin waarin verslavingen, psychiatrische stoornissen aan...