Smeerwortel
De Smeerwortel (Symphytum officinalis) werd vroeger in de kruidengeneeskunde ingezet om de knobbelige tering te genezen. Het verzacht de hoest en houd de bloedfluimen tegen. Daarvoor werd de wortel in melk gekookt. In de Engelse volksgeneeskunst werd vooral door boeren smeerwortelthee met daaraan bijgevoegd een aantal knoflookteentjes gedronken tegen astmatische verschijnselen. Stichting ‘Skepsis’ waarschuwt voor het zogenaamde wonderkruid ‘Smeerwortel’, omdat er de zogenaamde pyrrolizidine alkaloĆÆden inzitten. Citaat van ‘Skepsis’: Furlenmeyer (naar ik vermoed een chiropractische kwakzalver) beveelt het aan voor zowel in- als uitwendig gebruik bij wonden, zweren en bloedingen (Furlenmeyer 1983, p. 160). Sommige Angelsaksische auteurs zijn werkelijk dolenthousiast. V.E. Tyler citeert uitspraken als 'de eerste van alle wondermiddelen', 'een van de belangrijkste therapeutische middelen' en 'niet giftig en volslagen onschadelijk' (Tyler 1993, p.97). Afgezien dan ...