Tikje Anders - My Life, My Blog

  Wetenswaardigheden rond de Jan Luykenstraat. Foto vergroten voot totaal. Op de gevel van het schoolgebouw aan de Van de Veldestraat 3 in Amsterdam bevindt zich een historisch tegeltableau in sectieltechniek . Dit staat op de hoek Jan Luijkenstraat, een schoolgebouw uit 1900 van de behoudende architect Jonas Ingenohl gebouwd voor de Nieuwe Schoolvereeniging hetgeen door een tegeltableau in de gevel is aangegeven; sinds de oplevering heeft het onderdak gegeven aan een huishoudschool, het Instituut Schreuder (toen school voor kinderen van bemiddelde ouders) en later een basisschool (Cornelis Vrijschool)]; opvallend aan het gebouw is dat het metselwerk rond de raamgangen van veel later datum is; de gevel vertoont op de hoek gelijkenis met trapgevels een tweede hoek aan de Jan Luijkenstraat wordt in beslag genomen door de bij de school horende speelplaats.

  Glas in lood v.m. Café Dorrius, Glas in lood v.m. Café Dorrius, Nieuwe Zijdsvoorburgwal 338-340, J Jack Amsterdam Schitterende glas in lood ramen van Bogtman. Het bijbehorende Amsterdamse Schoolinterieur werd eind 2025 volledig gesloopt. Vervaardiger Willem Bogtman (Kunstenaar)‎ Datum 1924 Materiaal Glas Opdrachtgever Particuliere opdrachtgever Huidige eigenaar Particuliere eigenaar De familie Dorrius vestigde haar gelijknamige biljartcafé in 1890 aan de Spuistraat in Amsterdam. In de jaren daarna werd het ook een restaurant. In de periode 1921-1924 werd het etablissement verbouwd met een combinatie van Amsterdamse Schoolbetimmering, Oudhollandse kasten en goudleerbehang. Én glas in lood van glazenier Bogtman. Beschrijving De bijzondere glas-in-lood ramen zitten in de gevelwanden aan de Spuistraat en de Nieuwezijds Voorburgwal. Ook deuren en bovenlichten in het interieur zijn van glas-in-lood voorzien. Recente ontwikkelingen In 1987 moest café-restaurant Dorrius, bekend van de Ho...

  De Stadsschouwburg een begrip in Amsterdam. In 1774 werd een nieuwe schouwburg geopend, op het Leidseplein. Ook dit gebouw was geheel van hout. In de periode dat Napoleons soldaten door Amsterdam marcheerden veranderde de schouwburg meerdere malen van naam en was afwisselend Staats-, Hof- en Stadstheater. Napoleon zelf bezocht de schouwburg tijdens zijn bezoek aan Nederland in 1811. Hij zag er Johanna Cornelia Ziesenis-Wattier spelen en noemde haar 'de grootste actrice van Europa'. Oorspronkelijk had de Stadsschouwburg een groot aantal ingangen. Dit kwam omdat iedere bevolkingsgroep zijn eigen plaats had in de zaal, zijn pauzedrankje gebruikte in aparte foyers en dus ook de schouwburg betrad via zijn eigen entree. De hoofdingang in het midden was uitsluitend voor het deftige publiek. Voor deze ingang bevindt zich een passage waar de koetsen vroeger onder konden rijden tot aan de deuren. In de Rotonde, een ronde hal met een spiegelwand, wachtte dit deftige publiek na afloop va...

Het monumentale pand Honthorststraat 22. Hier woonden vervolgens Henri Louis van Eeghen (1887-1976) en zijn vrouw Catharina Margaretha Boreel (1891-1981), met hun kinderen. Van Eeghen verhuisde in 1940 naar Driebergen. Na de oorlog kwam er een rusthuis annex pension; in 1949 werd het weer een woonhuis. Vanaf 1955 was het een kantoor, voor de Nederlandsche Lucifers-Handelmij (voorheen Attema & Co). J.W. Attema werd in 1895 importeur van de bekende Zweedse Zwaluw-lucifers, de Säkerhets Tändstickor. In de jaren '30 werd het bedrijf overgenomen door de Zweedse fabrikant Swedish Match Nu in Maart 2026 staan de hekken er weer voor om de nieuwe verbouwingen te ondergaan.  

   Prince Albert's Brooch  .  The day before their wedding in 1840, Prince Albert gave his bride-to-be a gift. The gift was a sapphire and diamond brooch set in gold. In her diary, Victoria wrote that Albert had given her ~ “A splendid brooch, a large sapphire set round with diamonds, which is really quite beautiful.”  Victoria so loved her new brooch, that she wore it on her wedding gown the following day. She paired it with a demi-parure of jewels made from diamonds that had been given to her by the Sultan of Turkey.  For the next twenty years, Victoria wore the sapphire brooch regularly. But as was the case with so many of Victoria’s jewels, the brooch was rarely worn after Albert’s death in 1861. Victoria always retained a clear sense of the brooch’s significance, by designating it as an heirloom of the crown, in her will.  Queen Alexandra wore the brooch, along with virtually every other jewel in the kingdom, pinned to her gown at her coronation i...

  1905-1910 Jachtslot Mookerheide Jachtslot 'Mookerheide' met de uitzichttoren, op het gelijknamige landgoed, gebouwd in opdracht van Jan Jacob Luden naar ontwerp van Oscar en Henri Leeuw in de jaren 1902-1905 in de stijl van de Art Nouveau. Luden verkocht het in 1910 aan de heer Vroeg, die de kassen bouwde. In 1928 kwam het leeg te staan en na een kortdurig gebruik door de Duitsers in de oorlog kochten in 1947 de zusters Dominicanessen van Bethanië het landgoed om er een observatiehuis voor meisjes te vestigen. In 1987 kocht Natuurmonumenten het landgoed en werd het Jachtslot hotel restaurant. Bron: RAN, F73780

  Overdekte markt te 's-Gravenhage Vervaardiger: Roelof Raar (1855-1906) Datering: ca. 1884 In 1882 begon de bouw van de overdekte markt aan de Wagenstraat, maar een concurrent opende een kleine markthal: "de Nijverheid", aan de Gedempte Gracht. Al na een jaar werd die weer gesloten en later ingericht als opvang voor daklozen. In januari 1884 opende Burgemeester Patijn deze markthal aan de Wagenstraat en in mei 1885 opende winkelpassage "de Passage"; beide zijn ontworpen door o.a. architect Herman Wesstra. In 1886 werd de markthal geregistreerd als een Casino danwel een theater. Na een grote verbouwing opende in 1888 "theater Scala" de deuren. In 1890 wordt gesproken van een 'Casino-Koffiehuis' en later van 'een circus'. De exploitatiemaatschappij is in 1891 geliquideerd. In 1901 opent het gebouw als "Theater van Houtkamp" en in 1918 heette het "Cabaret-Theater Scala". Bij ons werd het bekend als "Théâtre Variét...

  Postweg 1921 Hospitaal Koloniale Reserve, het Militair Hospitaal dat een afgescheiden deel uitmaakte van de kazerne, werd in 1992 gesloopt. Enkele kleinere gebouwen die onderdeel waren van het hospitaal, zoals de portierswoning en het zgn. achthoekige lage 'radiogebouwtje', zijn herbestemd. Foto Ran

  Het interieur in de eetzaal in het Hotel Du Soleil (1920) Aan de Graafseweg, nabij de hoek met de Stijn Buysstraat, staat een groot gebouw met een rijk verleden. Het werd omstreeks 1880 door de Nijmeegse bouwkundige J. Haspels Jjzn gebouwd als rij van zes herenhuizen voor de gegoede burgerij. Een van de huizen werd bewoond door F.C.D. Thieme, eigenaar van de gelijknamige boekdrukkerij. In 1903 – het toerisme in en om de stad bloeide als nooit tevoren – werden de zes huizen bij elkaar gevoegd en verbouwd tot eersteklas restaurant en hotel met 60 kamers. Grand Hôtel du Soleil opende zijn deuren op 23 augustus van dat jaar voor het publiek. Twee jaar later werd het gebouw uitgebreid met een veranda aan de voorzijde, een garage aan de zijkant en een rijkversierde feestzaal aan de achterzijde. Oscar Leeuw tekende voor het ontwerp. De feestzaal zou later verder worden uitgebreid. Tijdens de Eerste Wereldoorlog zakte het toerisme in en moest het hotel zijn deuren...

  Tempel van de loge St. Lodewijk na het gereedkomen van het gebouw (1925) St. Lodewijk is de oudste nog werkzame vrijmetselaarsloge van Nijmegen, opgericht op 21 maart 1752. Als nummer 3 is de loge ook een van de oudste van Nederland en behoort zij tot de zogenaamde loges fondatrices. Dit zijn de twaalf oorspronkelijke loges die de Orde van Vrijmetselaren onder het Grootoosten der Nederlanden op 26 december 1756 hebben opgericht. Naast de wekelijkse vrijmetselaarsactiviteiten organiseren zij ook een aantal keren per jaar de zogenaamde 'Lodewijk Lezing'. Deze lezing wordt door verschillende deskundigen gegeven met als doel maatschappelijk thema's te verduidelijken en verdiepen, waarna er - in de geest van de vrijmetselarij - gelegenheid is om indrukken met elkaar te vergelijken. Geschiedenis In Den Haag werd in 1734 de eerste Nederlandse loge gesticht, die na enige naamsveranderingen nu nog als L'Union Royale met het volgnummer 1 bestaat. In Amsterdam volgt dan de tweed...

Neboklooster (1932) Het Neboklooster is een voormalig klooster van de redemptoristen in Nijmegen. Het klooster ligt buiten de stad in het uiterste zuidoosten van de gemeente, op een hoogte aan de Sionsweg, dicht bij Heilig Landstichting en Dekkerswald. Geschiedenis Het klooster werd gebouwd tussen 1926 en 1928, in opdracht van Mgr. Suys, die tegenover het devotiepark Heilig Land Stichting graag een klooster wilde. Officieel heette het klooster Collegium Sancti Alfonsi in monte "Nebo" Noviomagi; het gebouw keek uit op de Heilig Land Stichting zoals Mozes vanaf de Neboberg uitkeek op het Heilige Land. In het klooster waren een kleinseminarie (in het noordelijke deel) en een studiehuis (het zuidelijke deel) gevestigd. Later kwam er een scholengemeenschap. Een deel van het gebouw werd gebruikt door de opleiding Culturele en Maatschappelijke Vorming en de opleiding Sociaal Pedagogische Hulpverlening van de Hogeschool Arnhem Nijmegen. In 2008 verlieten de paters redemptoristen het ...

  De R.K. Meisjesschool L.O. en M.U.L.O. van de Congregatie Filles de la Sagesse (de Dochters der Wijsheid) (1925) Op de hoek van de Groesbeekse- en Heyendaalseweg staat een groot klooster- en scholencomplex, in 1923-1924 gebouwd naar een ontwerp van de Heerlense architect J. Seelen. De opdracht voor de bouw kwam van de Zusters Filles de la Sagesse, die tot dan toe een breed pand aan de Lange Hezelstraat bewoonden. In het markante, nieuwe gebouw aan de rand van de stad bewoonden de zusters het kloostergedeelte aan de Heyendaalseweg, terwijl zij overdag lesgaven in de vleugels aan de zijde van de Groesbeekseweg. Daar bevonden zich een kweekschool voor onderwijzeressen en een R.K. meisjesschool voor lager onderwijs en middelbaar uitgebreid lager onderwijs – zoals de tegeltableaus vermelden. Een kapel mocht in een klooster niet ontbreken: die bevond zich aan de achterzijde, precies in de knik van het hoofdgebouw. In de jaren ’60 verlieten de zusters het klooster en volgden interne ve...

  De Meisjesschool "Johanna de Lestonnac", Dobbelmannweg 3 (1935) Johanna (Jeanne) de Lestonnac was de oprichtster van de van oorsprong Franse nonnencongregatie 'La Compagnie de Marie Notre-Dame', in Nederland genoemd 'Zusters van het Gezelschap van Maria', of ook wel 'Dochters van Onze Lieve Vrouw'. Deze congregatie bouwde in de Hazenkamp in Nijmegen in 1911-1913, vlak om de hoek bij de Groenestraatskerk, een klooster, een bewaarschool en een meisjespensionaat. Het pensionaat werd vernoemd naar de stichtster van de congregatie. Het pand werd in 1931 verbouwd tot bewaarschool. Bron: Regionaal Archief Nijmegen & NovioMagus

  Prins Hendrikkazerne hoofdgebouw. (1930 ) Het hoofdgebouw van de Prins Hendrikkazerne, met name de middenpartij met de koepeltoren, heeft invloed uitgeoefend op de Nederlandse architectuur, bijvoorbeeld op het uit 1915 daterende ontwerp voor het hoofdpostkantoor in Maastricht van Marinus Jan Granpré Molière. Ook is het vermoedelijk een inspiratiebron geweest voor G.W. van Heukelom bij zijn ontwerp voor het Hoofdadministratiegebouw III (De Inktpot) van de Nederlandse Spoorwegen (Utrecht 1918) en voor G.C. Bremer en J.R. Prent bij hun prijsvraagontwerp voor de Tweede Kamer (Den Haag 1920). De Nieuwe Badkapel in Scheveningen toont duidelijke overeenkomsten zoals de Koepeltorens. De architect Willem Dudok, die zijn carrière aanving bij de genie, beschouwde de Prins Hendrikkazerne als een rationele moderne kunstuiting in de militaire bouwkunst. De 'Kantine voor het burgerpersoneel' behoort tot de Prins Hendrikkazerne en is in 1910 gebouwd en in dezelfde stijl van het rationalisme ...

  Café-Restaurant Germania met op de voorgrond links het standbeeld van Bisschop Hamer. (1925 ) Op de plek van het kantoor van de Rabobank aan het Keizer Karelplein stond vroeger hotel-restaurant Germania. Op de foto uit 1925 is dit prachtige gebouw te zien. Germania was een bekende ontmoetingsplaats voor studenten en personeel van de universiteit in Nijmegen. De beroemde schrijver Godfried Bomans was een van de bezoekers en samen met een studiegenoot was hij in de nacht van 9 op 10 mei 1940 in Nijmegen toen de Duitsers Nijmegen binnen trokken. Na de oorlog kon de naam Germania niet blijven bestaan en werd het ‘Normandië’. Volgens Bomans beschrijft deze verandering de hele oorlog. Eind 2013 werd door burgemeester Bruls samen met de directeur van de Rabobank een literair baken onthuld dat herinnert aan Godfried Bomans en wel specifiek aan de gedenkwaardige nacht die hij doorbracht bij Germania. Bron: Regionaal Archief Nijmegen & Nieuws uit Nijmegen

  De Krayenhoffkazerne 1930) De kazerne werd in 1905 geopend en ligt met de gelijkende Snijderskazerne aan de Groesbeekseweg en Gelderselaan. Jan Pieter Koolemans Beijnen ijverde voor de kazernes. Beide kazernes zijn in Hollandse Neorenaissancestijl met art-nouveau-elementen gebouwd naar ontwerp van Arie Vogelenzang op basis van specificaties van Willem Dudok. De bouw werd in 1904 en 1905 uitgevoerd door de Nijmeegse aannemers Thunissen en Kropman. De kazerne werd geopend als Eerste Infanterie Kazerne en werd in 1934 vernoemd naar Cornelis Rudolphus Theodorus Krayenhoff. In 1951 werd het complex, samen met de nabijgelegen Prins Hendrikkazerne en Snijderskazerne, in gebruik genomen door de Luchtmacht Instructie en Militaire Opleidingen School (LIMOS) en vanaf 2002 is het complex een woongebied geworden. Er omheen staat nog het originele hekwerk dat samen met de twee kazernes een rijksmonument is. De benaming Magazijn voor Kleeding en Nachtleger slaat op de opslag van kleding en de s...