Ik ben je hond… en ik wil je iets vertellen
Ik ben je hond… en ik wil je iets vertellen.
Ik weet dat je een druk leven hebt.
Je werkt hard. Je zorgt voor je gezin. Je agenda staat vol en de dagen vliegen voorbij.
Maar mag ik je iets vragen?
Kijk eens even naar mij.
Zie je mijn ogen? Ze volgen je overal. Niet omdat ik iets nodig heb... maar omdat jij mijn hele wereld bent.
Misschien zie je al wat grijze haartjes rond mijn snuit. Misschien spring ik niet meer zo hoog als vroeger. De jaren gaan ook aan mij niet voorbij.
Toch is er één ding dat nooit verandert.
Mijn liefde voor jou.
Ik vraag je geen dure speeltjes. Geen groot huis. Geen perfect leven.
Ik verlang alleen naar jouw tijd.
Kom af en toe even naast me zitten. Leg je telefoon weg. Aai mijn vacht. Kijk me in de ogen. Praat met me, niet omdat ik elk woord begrijp, maar omdat ik jouw stem herken. Omdat ik jouw liefde voel.
Op een dag zal mijn mand leeg blijven. Mijn pootjes zullen niet meer door het huis lopen. En misschien zou je dan alles geven voor nog één wandeling... nog één knuffel... nog één keer mijn kop tegen jouw hand.
Maar vandaag... vandaag ben ik er nog.
Laten we vandaag samen beleven.
Ga even bij mij op de grond zitten. Stap voor een paar minuten in mijn wereld. Want voor mij ben jij niet zomaar mijn baasje.
Jij bent mijn thuis.
En geloof me... de mooiste herinneringen ontstaan niet tijdens de drukte van het leven, maar in die kleine, stille momenten waarop we gewoon samen zijn.
Ik hou van je.
Je hond 
Reacties
Een reactie posten