Stop met wachten op de dag

 Stop met wachten op de dag waarop je volwassen kind eindelijk alles waardeert wat je voor hem of haar hebt opgeofferd.

Jarenlang dacht je dat je kind, eenmaal volwassen, zou terugkijken, jouw opofferingen zou zien en dat jullie eindelijk die hechte, ontspannen vriendschap zouden krijgen.
In plaats daarvan krijg je afstandelijke berichtjes, afgezegde afspraken en een emotionele muur waarvan je niet weet hoe je eroverheen moet komen.
Je merkt dat je voortdurend op eieren loopt, steeds bang dat één verkeerd woord je kind nog verder van je weg zal duwen.
Het is een stil en zwaar soort rouw… rouwen om de relatie die je dacht te zullen hebben met de volwassene die je een leven lang hebt grootgebracht.
Je houdt zielsveel van je kind, maar van je kind houden betekent nu dat je moet aanvaarden dat je misschien altijd aan de buitenkant blijft staan.
Hoe laat je de relatie los waarnaar je verlangde, om de afstandelijke relatie te accepteren die je wordt aangeboden?