Soms ben je gewoon moe

 Soms ben je gewoon moe.

Moe van het aanpassen.
Moe van het maar doorgaan.
Moe van sterk zijn terwijl je eigenlijk stilte nodig hebt.

Even niets doen is geen opgeven.
Nee zeggen is geen hardheid.
Je terugtrekken in je eigen bubbel is geen afstand, het is thuiskomen.

Er komt een moment dat je voelt:
ik wil mezelf weer horen.

Niet de meningen.
Niet de verwachtingen.
Niet de adviezen.

Luisteren naar je eigen stem.
Je eigen ritme.
Je eigen waarheid.

Luisteren naar je gevoel vraagt moed.
Want het fluistert vaak zachter dan de wereld roept. Je bent het zo waard om even in je eigen leven rust te hebben. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster