Afstand is mijn antwoord geworden

 Afstand is mijn antwoord geworden

wanneer ik voel dat mijn tijd en energie gebruikt worden.

In families is het normaal
dat je iets voor elkaar doet.
En dat is waardevol.

Maar als één blijft geven
en de ander blijft nemen,
ontstaat er onbalans.
En onbalans voelt nooit fijn in je mooie hart. Dat knaagt aan je.

Je mag nee zeggen.
Je mag grenzen aangeven.
Al merk je vaak dat het ongemakkelijk wordt wanneer je dat vaker doet.

Alsof jouw grens iets stukmaakt.
Terwijl het juist iets beschermt.

Ik kies geen afstand uit boosheid.
Ik kies afstand wanneer echte wederkerigheid ontbreekt.

Want je bent geen optie, lieverd.
Je geeft je liefde.
Je geeft je tijd.
Je geeft je waarde.

Dat maakt je niet vanzelfsprekend.
Dat maakt je bijzonder.
En dat zegt alles over jouw prachtige hart. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster