Het gaat beter met me

 Het gaat beter met me, heb de realiteit geaccepteerd.

Geen fatsoenlijk mens doet zoiets, zomaar uit het niets tegen zijn of haar ouder.
Herkende de signalen niet.
Ze heeft moeite met het reguleren van haar emoties. Als kind was ze prima, maar na de middelbare school, in de eerste jaren van haar twintiger jaren, werd ze iemand die ik me niet had kunnen voorstellen.
Dat is WIE ze NU is, wat ze heeft besloten te zijn. Betekent dat ze niets meer met me te maken wil hebben, omdat ze het risico niet wil lopen dat mensen erachter komen hoeveel van haar jeugd ze heeft gewist en herschreven... alsof ze een verborgen agenda heeft en haar jeugd, haar niet de excuses gaf die ze nodig had om de persoon te zijn die ze heeft gekozen te zijn.

Het is ironisch dat dit ENORME, onvoorstelbare verdriet precies is wat ik nodig had om me te helpen... LOS TE LATEN... iets waarvan ik dacht dat het bewees dat ik een monster was.
Kon loslaten en niet langer proberen contact te maken, te smeken dat de lastercampagne zou stoppen. Alles waarvan ze me beschuldigde, was eigenlijk wat ze MIJ aandeed. De fraude. De diefstal. Een perverse vorm van liegen.

Ik moest het loslaten om mezelf terug te vinden, niet om terug te keren naar wat zij over me zei, maar om mijn eigen plek in mijn eigen leven terug te winnen. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster