Soms voelen we ons schuldig

 Soms voelen we ons schuldig omdat we een versie van ons leven missen die we ontgroeid zijn – een plek, een routine, een relatie, of gewoon wie we waren voordat alles veranderde.

Het missen ervan betekent niet dat je de verkeerde keuze hebt gemaakt. Het betekent alleen dat het ertoe deed. Die versie van je leven, zelfs met alle chaos of comfort, heeft je gevormd tot wie je bent. En het is oké om nostalgisch te zijn naar iets dat niet meer past, want loslaten wist de herinneringen niet uit – het eert gewoon je groei. N

Je kunt je oude leven missen en toch trots zijn op je nieuwe.
Beide kunnen naast elkaar bestaan. Groei komt niet altijd met instant vreugde, soms met stil verdriet en kleine, dagelijkse overwinningen.

Geef jezelf dus toestemming om beide te voelen: de pijn van wat was en de kracht van wat is.
Want vooruitgaan betekent niet dat je vergeet waar je bent geweest – het vraagt ​​alleen dat je doorgaat.

— Balt 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster