Soms wordt stilte ten onrechte gezien als vrede

 Soms wordt stilte ten onrechte gezien als vrede.

In een ongezonde relatie kan het voor iemand comfortabel zijn wanneer er geen vragen meer worden gesteld, geen grenzen worden getrokken en de ander haar gevoelens inslikt om conflicten te vermijden.

Maar echte vrede ontstaat niet doordat één persoon stil blijft terwijl ze respectloos wordt behandeld.

Je hoeft niet te zwijgen om een relatie rustig te houden. Je mag zeggen wanneer iets je pijn doet. Je mag grenzen aangeven. Je mag het ergens niet mee eens zijn. En je mag verwachten dat jouw gevoelens serieus worden genomen.

Als iemand alleen tevreden is wanneer jij niets zegt, alles accepteert en jezelf steeds wegcijfert, dan is dat geen harmonie. Het is een vorm van stilte die vooral één persoon ten goede komt.

Een gezonde relatie biedt ruimte voor moeilijke gesprekken. Beide mensen moeten hun behoeften kunnen uitspreken zonder bang te zijn voor straf, minachting of emotionele manipulatie.

Als de zogenaamde "vrede" alleen bestaat omdat jij voortdurend toegeeft, is die vrede niet gelijkwaardig.

Soms begint echte innerlijke rust wanneer je stopt met jezelf het zwijgen op te leggen om iemand anders comfortabel te houden.

Je bent niet moeilijk omdat je respect verlangt.

Je veroorzaakt geen conflict omdat je weigert disrespect te accepteren.

Echte vrede vraagt niet dat je jezelf kleiner maakt.