Onvoorwaardelijke liefde kan prachtig zijn

 Onvoorwaardelijke liefde kan prachtig zijn, maar ook zwaar worden wanneer je haar steeds geeft aan mensen die haar niet weten te waarderen.

Je blijft misschien begripvol, vergeeft opnieuw en geeft steeds een nieuwe kans, omdat je hoopt dat de ander uiteindelijk zal beseffen hoeveel je geeft. Je houdt vast aan de mooie momenten en aan de hoop dat de relatie ooit wordt zoals jij die voor ogen had.

Maar liefde kan geen wederkerigheid afdwingen.

Je kunt iemand oprecht liefhebben zonder dat die persoon daardoor automatisch zorgzamer, eerlijker of respectvoller wordt. Soms geef je steeds meer, terwijl je steeds minder terugkrijgt.

Daarom is het belangrijk om onvoorwaardelijke liefde niet te verwarren met jezelf onvoorwaardelijk wegcijferen.

Je kunt van iemand houden en toch grenzen stellen.

Je kunt iemand vergeven en toch afstand bewaren. Je kunt iemand het beste wensen en tegelijkertijd besluiten dat je niet langer beschikbaar bent voor gedrag dat jou beschadigt.

Liefde hoort niet te betekenen dat je je eigen rust, waardigheid of eigenwaarde opgeeft om een relatie in stand te houden.

Als jij altijd degene bent die begrijpt, vergeeft, wacht en probeert, terwijl de ander nauwelijks verantwoordelijkheid of waardering toont, mag je jezelf afvragen hoeveel deze relatie van je vraagt.

Jouw liefde is waardevol.

Je hoeft niet steeds meer pijn te verdragen om te bewijzen dat je oprecht van iemand houdt.

Liefde mag gul zijn, maar zelfrespect mag altijd grenzen stellen.