Niemand is het bezit van zijn of haar partner
Niemand is het bezit van zijn of haar partner.
Niet je lichaam.
Niet je wil.
Niet je geest.
Niet je ziel.
Een huwelijk geeft je niet het recht om over de ander te heersen.
Een gelofte maakt van niemand een eigenaar.
Een ring is geen ketting.
Een huwelijksakte is geen eigendomsbewijs.
Liefde betekent niet: “Jij bent van mij.”
Liefde betekent:
“Ik kies jou — vrij en bewust — iedere dag opnieuw.”
Een huwelijk is niet het samensmelten van twee mensen waarbij ƩƩn zichzelf moet verliezen.
Het is de ontmoeting van twee vrije mensen.
Twee mensen die ervoor kiezen hun leven te delen.
Twee mensen die elkaar eren.
Twee mensen die elkaar ruimte geven.
Twee mensen die elkaar liefhebben zonder zichzelf op te geven.
Je kunt ƩƩn hart delen zonder ƩƩn identiteit te worden.
Je kunt samen ƩƩn leven bouwen zonder dat ƩƩn van beiden de ander bezit.
Je kunt jezelf volledig geven uit liefde — zonder dat iemand het recht krijgt jou te dwingen.
Want wat uit vrije wil wordt gegeven, is een geschenk.
Wat wordt afgedwongen, is geen geschenk.
Niemand heeft automatisch recht op jouw lichaam omdat jullie getrouwd zijn.
Geen man.
Geen vrouw.
Geen religieuze leider.
Geen kerk.
Geen traditie.
Geen boek.
Jouw lichaam blijft jouw lichaam.
Toestemming blijft toestemming.
Liefde blijft vrijwillig.
En vrijheid verdwijnt niet zodra je trouwt.
Wanneer twee mensen elkaar werkelijk liefhebben, geven zij elkaar niet omdat ze moeten.
Ze geven omdat ze willen.
Ze delen omdat ze kiezen.
Ze zorgen omdat ze liefhebben.
Ze geven zichzelf aan elkaar zonder zichzelf kwijt te raken.
Dat is wederkerigheid.
Niet:
“Jij moet, omdat jij mijn vrouw bent.”
Niet:
“Jij moet gehoorzamen, omdat jij mijn man bent.”
Maar:
“Ik respecteer jou als mens.
Ik respecteer jouw grenzen.
Ik respecteer jouw lichaam.
Ik respecteer jouw vrije wil.”
TWEE SOEVEREINE ZIELEN.
Niet ƩƩn heerser en ƩƩn ondergeschikte.
Niet ƩƩn eigenaar en ƩƩn bezit.
Niet ƩƩn stem die beslist en ƩƩn stem die moet gehoorzamen.
Maar:
Twee mensen.
Twee lichamen.
Twee vrije willen.
EƩn bewuste keuze om elkaar lief te hebben.
Je deelt je leven.
Maar je geeft je vrijheid niet weg.
Je geeft liefde.
Maar je geeft je autonomie niet weg.
Je opent je hart.
Maar je hoeft jezelf daarvoor niet te verliezen.
“JIJ BEHOORT AAN MIJ TOE.”
Weet dit:
Niemand bezit jou.
Niet vanwege een huwelijk.
Niet vanwege een gelofte.
Niet vanwege een religie.
Niet vanwege traditie.
Niet vanwege angst.
Jij bent een vrij wezen.
En liefde die werkelijk uit de Bron komt, hoeft geen bezit te zijn.
Liefde hoeft niet vast te houden om echt te zijn.
Liefde hoeft niet te controleren om diep te zijn.
Liefde hoeft niet te dwingen om trouw te zijn.
“Ik wil jou — maar ik bezit jou niet.”
“Ik kies jou — maar ik controleer jou niet.”
“Ik deel mijn leven met jou — maar ik neem jouw vrijheid niet af.”
“Ik eer jouw lichaam — omdat het van jou is.”
“Ik respecteer jouw wil — omdat jij vrij bent.”
“Ik heb je lief — zonder jou tot mijn eigendom te maken.”
Dat is liefde.
Dat is wederzijds respect.
Dat is vrijheid binnen verbondenheid.
Dat is een huwelijk waarin niemand zichzelf hoeft te verliezen om samen te kunnen zijn.
TWEE LICHAMEN.
TWEE VRIJE WILSKRACHTEN.
ĆĆN LIEFDE.
NOOIT BEZIT. 

Niemand bezit jou.
Liefde verbindt — maar liefde maakt geen eigenaar.
Reacties
Een reactie posten