Brief aan mijn hond

 Brief aan mijn hond

Terwijl ik hier naast je sta, met een hart dat breekt van verdriet, weet ik dat het moment is gekomen waarop ik je moet laten gaan.

We deelden zoveel mooie jaren samen. Dagen vol plezier, ondeugende streken die me deden lachen en stille momenten waarin jouw aanwezigheid alleen al genoeg was om mijn hart tot rust te brengen. Elke herinnering aan jou is een kostbare schat die ik voor altijd met me meedraag.

Ik wil dat je weet hoeveel je voor mij betekende.

Jij was nooit "gewoon een hond".

Je was mijn trouwe vriend, mijn steun en toeverlaat, mijn stille luisteraar en een onmisbaar deel van ons gezin. Jouw liefde was onvoorwaardelijk en puur. Door jou voelde een huis als thuis.

De leegte die je achterlaat, is niet in woorden te vatten.

Wanneer jij straks de Regenboogbrug oversteekt, hoop ik dat je weer vrij kunt rennen. Zonder pijn. Zonder angst. Zonder vermoeidheid.

Ik stel me voor hoe je door groene weiden rent, spelend in het warme zonlicht, omringd door vrede, liefde en alle dieren die je voorgingen.

Dankjewel...

Voor elke kwispel. Voor elke natte neus. Voor elke wandeling. Voor elke blik die meer zei dan duizend woorden.

Maar vooral...

Dankjewel dat jij mijn hond was.

Afscheid nemen doet onvoorstelbaar veel pijn, maar diep vanbinnen vind ik troost in de gedachte dat jij nu rust hebt gevonden.

Ik beloof je dat jouw herinnering zal blijven voortleven. In mijn verhalen. In mijn tranen. In mijn glimlach wanneer ik aan jou denk.

Rust nu maar, mijn allerliefste vriend.

En onthoud, waar je ook bent...

Je blijft voor altijd een deel van mijn hart.

Tot de dag waarop we elkaar weer ontmoeten.

Ik hou van jou. Voor altijd.

Je baasje...