Sommigen zeggen dat sterren gemaakt zijn van vuur

 Sommigen zeggen dat sterren gemaakt zijn van vuur…

Maar misschien, heel misschien, zijn sommige sterren gemaakt van liefde.

Want telkens wanneer een geliefd huisdier zijn laatste adem uitblaast, komt er in het universum een lichtje bij.

Niet zomaar een ster aan de hemel.

Maar een stukje van een liefde die zo groot was, dat ze niet zomaar verdwijnt wanneer een hartje stopt met kloppen.

Misschien is dat wel waarom sommige sterren nét iets helderder lijken te stralen.

Omdat daar ergens een hondje, een katje, een konijntje of een ander geliefd maatje woont dat ooit zo dicht bij jouw hart leefde.

Ze zijn er in de stille momenten…

In de stilte wanneer je voor het slapengaan nog even aan hen denkt.

In het ruisen van de wind door de bomen.

In een vertrouwde geur die je plotseling terugbrengt naar vroeger.

In een foto waar je naar blijft kijken.

In die lege plek waar ze vroeger lagen… en waar hun aanwezigheid soms nog steeds voelbaar is.

Je zult ze niet altijd kunnen zien.

Maar misschien hoef je dat ook niet.

Want liefde laat zich niet altijd zien.

Soms laat ze zich voelen.

In dat onverwachte warme gevoel in je hart.

In een herinnering die ineens bovenkomt.

In een glimlach door iets wat ze ooit deden.

In een klein teken op precies het moment waarop je ze zo mist.

En misschien…

Wanneer ooit jouw eigen reis op aarde eindigt,

wanneer jij je ogen sluit en je geest verder reist…

dan staan zij daar.

Niet verloren.

Niet vergeten.

Niet verdwenen.

Maar wachtend in dat oneindige veld van sterren.

Met die vertrouwde blik.

Met dat kleine staartje dat al begint te kwispelen.

En misschien rennen ze je wel tegemoet,

zoals ze vroeger altijd deden wanneer jij thuiskwam.

Omdat sommige liefdes geen afscheid kennen.

Ze veranderen alleen van vorm.

Van pootjes naast je…

naar een sterretje boven je.