In een lang geleden gesprek over ouder worden

 In een lang geleden gesprek over ouder worden zei een familielid dat vijf jaar ouder was dan ik: "Doe de rekensom maar niet." We lachten om het feit dat we de realiteit dat ons leven ooit zou eindigen, uit de weg gingen. Op dat moment waren we te jong om de horizon echt te zien.

Sindsdien zijn onze levens door veel ongeplande steegjes gegaan. Zo kan het leven zijn. De vervreemding van een volwassen kind is een van de moeilijkste paden die ik ooit heb moeten bewandelen. De omweg doet pijn en dan brengen we uren door met het opnieuw afspelen en beleven ervan. Ik weet zeker dat je je hierin kunt vinden.

Doe de wiskunde
Voor mij zorgde het worstelen met de pijnlijke gedachtelussen en de machteloosheid van de vervreemding van een volwassen kind ervoor dat ik me realiseerde dat het zinvol is om "de rekensom te maken". Als ik naar mijn leven kijk met de gedachte dat het zal eindigen, dan zie ik duidelijk het zand in de zandloper vallen. Het is aan mij om elk korreltje verstandig te gebruiken. Piekeren over iets of iemand die ik niet kan beheersen, is tijd die wegglipt.

Vervreemding van volwassen kind? Koester het leven toch maar
Niemand van ons weet wanneer ons einde nabij is. We weten wel dat ons kostbare leven niet eeuwig zal duren. De volgende keer dat u wenst, zich afvraagt ​​wat-als, of zich zorgen maakt, herinner uzelf dan aan dit feit. Maak de wiskunde een beetje realistischer.

Als zandkorrels vallen de minuten voortdurend. Je kunt iemand niet de waarde van een gezin laten inzien of dat hun eigen kostbare dagen ook afnemen. Maar je kunt wel de leiding over jezelf nemen.

Laten we elk moment koesteren. Vergeet niet, er is geen tijd te verliezen .

#SheryMcGregor