In onze donkerste momenten hebben we geen oplossingen of advies nodig

 In onze donkerste momenten hebben we geen oplossingen of advies nodig. We hunkeren gewoon naar de warmte van menselijke verbinding. Een zachte aanraking, een stille aanwezigheid

dit zijn de ankers die ons aan de grond houden als de stormen van het leven woeden.

Probeer mij niet te repareren. Draag mijn last niet en jaag mijn schaduwen niet weg. Wees in plaats daarvan de vaste hand die ik kan vasthouden terwijl ik door mijn innerlijke landschap navigeer. Zit bij mij in de stilte en getuig van mijn strijd zonder te proberen deze te veranderen.

Mijn pijn is mijn eigen pijn om te voelen, mijn gevechten zijn mijn eigen om te vechten.
Maar jouw aanwezigheid herinnert me eraan dat ik niet de enige ben in deze enorme, soms angstaanjagende wereld. Het fluistert dat ik liefde waard ben, zelfs in mijn gebrokenheid.

Dus als de nacht eindeloos lijkt en ik de weg kwijtraak, wil je er dan gewoon zijn? Niet als redder, maar als metgezel. Houd mijn hand vast tot de dageraad aanbreekt en ik mijn kracht weer vind.

Uw stille steun is het grootste geschenk dat u kunt bieden. Het helpt herinneren wie ik ben, zelfs als ik het vergeten ben...

N.N. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster