Emoties hebben een verhaallijn nodig

Emoties hebben een verhaallijn nodig. Ons hoofd vindt dat heel fijn en mag woorden creëren, die zinnen worden die tot een verhaal worden geconstrueerd. En met verhalen komen waarden mee. We willen tenslotte betekenis kunnen verlenen. Die waarden gaan we natuurlijk geloven en zoals met alles wat geloof inhoudt, we houden ons eraan vast en integreren deze als dé waarheid.

De illusie van zelfcontrole ( schijf ik dit echt? ). En ja, die waarheid hebben we nodig. We hebben namelijk hoop nodig om vooruit te kunnen kijken. En zo creëren we onze identiteit en gaan we daarnaar leven. Zonder ons nog af te vragen hoe het ook alweer zat met die emotie die we destijds voelden.

Sterker nog; elke volgende emotie integeren we in het verhaal dat we zijn gaan geloven over onszelf en waarmee we onszelf aan de buitenkant laten zien.

Of we nou willen of niet. Ons voelen heeft veel impact op elk aspect van ons leven. Wil je een nieuw verhaal? Doe dan nieuwe emotionele ervaringen op. Wil je nieuwe emotionele ervaringen opdoen? Richt je blik naar binnen en stel jezelf eerlijke vragen…