De wereld zit vol met mensen

 De wereld zit vol met mensen die fruit willen plukken van bomen die ze nooit geplant hebben.

Mensen die te laat komen, als alles in bloei staat, maar er nooit waren als je het vuil moest graven, geduldig moest water geven, of de wortels moest vasthouden midden in de storm. Mensen die willen wat makkelijk is, wat al gedaan is, wat hen niet gekost heeft om op te bouwen; die liefde willen zonder compromissen, loyaliteit zonder inspanning en resultaat zonder hun ziel erin te hebben gestoken.

Tis triest, maar wel waar:

Velen applaudisseren als ze je prestaties zien,

maar weinigen waren dat toen je rustig zaaide,

toen je aan jezelf twijfelde,

Toen de aarde onvruchtbaar leek en het hart ook.

We leven in een tijd waarin sommigen het mooie deel van het verhaal willen hebben zonder de harde pagina's te lopen, waar ze de volledige tafel willen delen maar niet de honger van het proces, waar ze de oogst van iemand anders vieren zonder er ook maar één zaad voor terug te geven.

En toch kunnen we dat ons niet laten veranderen.

Want ook al doet het pijn, zelfs al laat het een bittere smaak achter, wij zijn nog steeds degenen die planten, degenen die om hen geven, degenen die geloven. We zaaien niet voor hen; we zaaien omdat we zo genezen, groeien en sterk worden. We zaaien omdat we weten dat het echte tijd kost, maar het geeft niet.

Het leven legt vroeg of laat elk fruit in de juiste handen.

Wie niet gezaaid heeft, kan niet oogsten wat hij vroeg.

Wie niet water heeft gekregen, weet niet hoe te zorgen voor wat hij heeft gekregen.

Wie geen deel uitmaakte van het proces, zal de waarde van de oogst niet begrijpen.

En jij... je blijft zaaien, ook al willen anderen alleen maar oogsten.

Het leven keert altijd terug met stille gerechtigheid:

aan degene die geeft, groeit de ziel;

de weg bloeit naar degene die om hem geeft;

Wie met liefde plant, mist nooit een bron.

Misschien is de melancholie van vandaag gewoon een herinnering dat je vruchten mooi zullen zijn, juist omdat ze geboren zijn uit je handen, je inspanning, je wonden.. en vanuit je hart.