Mensen die pijn hebben

Mensen die pijn hebben, doen andere mensen pijn. We zijn één groot wandelend projectiescherm. We zijn het ons niet bewust. We hebben niet de intenties om te kwetsen. Noch heeft de ander de bedoeling jou te kwetsen. De meeste mensen in ieder geval niet.

Toch gebeurt het. Iemand raakt ons op een beurse, rauwe plek in onszelf, we trekken ons scherm op of gaan juist in de aanval en voor we er erg in hebben, zorgt onze gekwetste gevoel dat we de ander net zo goed raken in hun pijn. Pijn trekt pijn aan. Pijn doet ons projecteren.

Onlangs was er een situatie waarin een volwassen, oudere man een jong volwassen meisje allerlei nare eigenschappen toedichtte. Hij vertelde iedereen dat men moest oppassen voor haar. Ze mankeerde van alles. Wat deze man er echter niet bij vertelde, is dat hij zijn eigen dochter een aantal jaren daarvoor was verloren en hij zich over dit meisje had ontfermd. In eerste instantie vond zij dit fijn en stelde zij dit op prijs. Maar toen hij haar op dwingende toon begon te vertellen wat ze wel en niet moest doen, ging ze in verzet en nam ze afstand. Hij voelde zich afgewezen en vond dat ie stank voor dank kreeg. De man projecteerde zijn eigen pijn op deze jong volwassen dame en maakte haar zwart. Zijn afweer was de aanval. Hij geloofde stellig dat hij te maken had met een ondankbaar, lastig en dwars kind.

We denken te voelen dat de ander ons moedwillig pijn doet. In plaats daarvan ‘lezen’ we in het gedrag van de ander vooral onze eigen pijn. Als we een stapje achteruit doen, kunnen we voelen dat het onze eigen projector is die laat zien wat we voelen.

Laat die ander je niet geliefd voelen? Hoeveel liefde geef je jezelf? Geeft de ander jou het gevoel niet waardevol te zijn? Hoeveel waarde ken jij jezelf toe? Voel je je verraden? Hoe trouw ben je aan jezelf?

De man uit het voorbeeld keek naar het scherm en zag iemand die, ondanks zijn inspanningen, alleen maar opstandig was. Hij was niet bereid om naar de projector te lopen om te zien dat daar de tape draaide over de pijn van het zich in de steek gelaten voelen. Zij had zich inmiddels voor hem verstopt. Verward over zoveel negativiteit. Een pijnlijke ervaring erbij.

Onthoud dat eigenlijk niets persoonlijk is. Niemand - maar dan ook echt niemand - kan jou namelijk laten voelen wat jij niet al voelt over jezelf. Als jij het niet voelt, glijdt het van je af als een jas die jou veel te groot is. Als je je geraakt voelt, weet dan dat iets in jou jouw aandacht vraagt. Iets wat jij gelooft over jezelf.