Niet voelen

Niet voelen. Regelmatig krijg ik de vraag om te helpen bij het weer kunnen voelen, om de verbinding met emoties te herstellen. Onlangs had ik opnieuw zo’n verzoek, en terwijl ik naar het verhaal luisterde, realiseerde ik me iets belangrijks: niet voelen is niet alleen schadelijk voor onze gezondheid, het kan ons zelfs in gevaar brengen.

Onze beschermingsmechanismen kunnen zo sterk zijn dat we uiteindelijk helemaal niets meer voelen—geen pijn, maar ook geen blijdschap. Het gaat echter nog verder. Dezezelfde mechanismen zorgen ervoor dat we zó doorgaan dat we zelfs fysieke signalen niet meer opmerken. We ontwikkelen een soort 'onbevreesde' houding, waarin we ook de angst—die ons normaal zou waarschuwen voor gevaar—niet meer waarnemen. Die belangrijke angst die ons zou moeten beschermen.

Het gevolg is dat we situaties kunnen aantrekken die gevaarlijk zijn: op de weg, in onze relaties, en in de relatie met onszelf. Begrijp me niet verkeerd—als iemand die niet voelt op zijn duim slaat, zal diegene waarschijnlijk wel even vloeken. Maar ze gaan meteen weer door, zonder echt stil te staan bij wat er gebeurd is. Zo hoorde ik van iemand die haar nek had gebroken, dat ze nog dagen doorging zonder zich bewust te zijn van de ernst van haar situatie. Vanuit mijn perspectief lijkt dat onmogelijk, maar het kan dus echt gebeuren.

Niet meer voelen brengt ons hele welzijn in gevaar. Toch zijn deze mensen vaak oprecht verbaasd dat hen zoveel overkomt. De verhalen die ik hoor, zijn daar een getuigenis van.

Voelen is essentieel in ons leven. Het beschermt ons tegen misleiding en gevaar, geeft diepgang aan ons leven, en speelt een cruciale rol in ons welzijn. Door te voelen blijven we in contact met de realiteit, kunnen we beter afstemmen op de uitdagingen die we tegenkomen en behouden we de veerkracht om gezond en veilig door het leven te gaan.