Work in progress!

 Work in progress!

Praat er over en je zult merken als je eenmaal gaat praten over je grote verdriet dat je meer begrip en steun ondervind dan je had gedacht.
En na de eerste keer vertellen gaan alle volgende keren steeds makkelijker. Natuurlijk zul je een keer je neus stoten, so what dat gebeurt iedereen wel eens maar opkroppen doet echt meer kwaad en goed. Hier weet deze oma alles van want het het heel lang opgekropt omdat ik echt dacht dat ik zo ongeveer de enige in de hele wereld was die dit grote verdriet overkwam. Hoe heb ik mij vergist..... ben 1 van de vele!
Enkele veel voorkomende gevoelens van afgewezen ouders zijn:
* Schuldgevoel: ik moet mijn kind niet gelijk hebben opgevoed . De afwijzing van een volwassen kind kan ertoe leiden dat ouders kritisch kijken naar hun opvoedingsvaardigheden en zelfs sommige incidenten of interacties tijdens de opgroeiende jaren van het kind vergroten als bewijs dat ze een slechte baan hebben gedaan.
* Woede: ik heb mijn kind beter opgevoed dan dit. Wat is er gebeurd met het eren van je ouders ?
* Hulpeloosheid: hoe kan hij / zij weigeren om mijn oproep te beantwoorden? Ouders beseffen dat ze geen controle hebben over de acties van hun volwassen kind.
* Angst: wat als mijn andere volwassen kinderen me ook verlaten?
* Ontkenning: dit kan niet gebeuren. Het zal toch niet duren.
* Onzekerheid: ben ik gek? Is dit allemaal mijn schuld? Ben ik zo onuitstaanbaar? Zal dit ooit eindigen?
* Mislukken: ik voel me machteloos. Ouders hebben misschien een gevoel van mislukking als ze alles hebben geprobeerd, maar niets heeft gewerkt om de relatie te herstellen.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster