Mijn stem is afgepakt

 Mijn stem is afgepakt

Ik mag niets zeggen, ik mag niets zijn,
mijn rol is simpelweg uitgewist.
Met één pennenstreek of één besluit,
ben ik als grootouder buitengesloten, gemist.
Het is oneerlijk, het is gemeen,
om bloedbanden zomaar door te snijden.
Wie geeft hen het recht om te bepalen,
dat wij hier allebei onder moeten lijden?
Mijn woede brandt diep vanbinnen,
omdat ik de waarheid niet spreken mag.
Ik schreeuw het uit in de stilte,
tegen dit onrecht, elke dag.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster