De dromers hoek

 De dromers hoek..

Wanneer de ogen van wijsheid die van ondeugendheid ontmoeten,

staat de wereld even stil...

In de zachte warmte van haar keuken,

waar de tijd lijkt stil te staan, staart grootmoeder,

haar sjaal om haar fragiele schouders geslagen,

teder naar de spinnende kleine kat,

haar zachte harige metgezel die haar eenzame dagen deelt.

Haar glimlach, vol genegenheid,

vertelt duizend verhalen vol gevoel en troost.

De kat, aandachtig, laat zich omhullen door deze vertrouwde tederheid.

Er zijn geen woorden nodig, alleen de zachte gloed van gedeelde liefde.

Elke rimpel op het gezicht van de grootmoeder,

elke trilling van de snorharen van de kat,

het beeld van een tijdloze medeplichtigheid,

waar de universele taal van genegenheid in stilte wordt gefluisterd.