The truth is

 “The truth is — genuine connection is ease. It is peace. When you find it, you will know. You will feel seen, you will feel like you are being mirrored back to yourself, like you are discovering the shadow of your own heart in another human being.

Slowly, through loving the right people, you will come to realize that the human beings who are meant for you in this world will not exhaust you, or hollow you out, or leave you feeling like you are hard to love.
Slowly, you will learn how to lay down your arms. How to walk away from those who will only ever love you in halves. Slowly, you will learn that you cannot love someone into loving you, or being ready, if they are not. You cannot love someone into their potential. You cannot close their hands around your heart if they are not willing to hold it themselves. You have to let them go.
You have to focus on the people in your life who bring you back home to yourself. You have to focus on standing up for that kind of connection, on honoring that calm, because it exists. It exists.
And I hope you learn to trust that, because when you come across it, when you ultimately experience it, it feels as if you are standing at a door you finally have the keys for. You enter it with ease. There is no fumbling through your jacket pocket trying to find the right way in.
There is no desperately reaching into your bag trying to uncover the point of access. You are no longer banging your fists against the door, asking to be invited in.
You walk through. Soundlessly. Softly. Relief washes over you. You take off your shoes. You hang your coat in the closet. You put on a pot of coffee.
You’re home.
You’re home.”

~Bianca Sparacino

Art by Broken Isn’t Bad

___________________________________________________________

“De waarheid is: echte verbinding betekent gemak. Het is vrede. Wanneer je het vindt, zul je het weten. Je voelt je gezien, je voelt je alsof je naar jezelf wordt teruggespiegeld, alsof je de schaduw van je eigen hart ontdekt in een ander mens.
Langzaamaan zul je, door van de juiste mensen te houden, tot het besef komen dat de mensen die in deze wereld voor jou bedoeld zijn, je niet zullen uitputten, uithollen, of je het gevoel geven dat het moeilijk is om van je te houden.
Langzaam leer je hoe je je armen moet neerleggen. Hoe je weg kunt lopen van degenen die alleen maar in tweeën van je zullen houden. Langzaamaan zul je leren dat je niet van iemand kunt houden door van jou te houden, of er klaar voor te zijn, als hij of zij dat niet is. Je kunt niet van iemand houden in zijn of haar potentieel. Je kunt hun handen niet om je hart sluiten als ze niet bereid zijn het zelf vast te houden. Je moet ze laten gaan.
Je moet je concentreren op de mensen in je leven die je thuisbrengen bij jezelf. Je moet je concentreren op het opkomen voor dat soort verbinding, op het respecteren van die kalmte, omdat die bestaat. Het bestaat.
En ik hoop dat je daarop leert vertrouwen, want als je het tegenkomt, als je het uiteindelijk ervaart, voelt het alsof je voor een deur staat waar je eindelijk de sleutels van hebt. Je komt er gemakkelijk binnen. U hoeft niet meer door uw jaszak te zoeken om de juiste ingang te vinden.
U hoeft niet wanhopig in uw tas te grijpen om het toegangspunt te vinden. Je slaat niet langer met je vuisten tegen de deur en vraagt ​​om binnen te worden uitgenodigd.
Jij loopt door. Geluidloos. Zacht. Opluchting spoelt over je heen. Je doet je schoenen uit. Je jas hang je in de kast. Je zet een pot koffie op.
Je bent thuis.
Je bent thuis.’

~Bianca Sparacino

Kunst van Broken Is niet slecht