Grotesquerie (TV Series 2024)

 Detective Lois Tryon moet samenwerken met zuster Megan, een plaatselijke non, om de bron te achterhalen van een reeks gruwelijke misdaden die zowel hun gemeenschap als hun persoonlijke levens beïnvloeden. 
_________

Review:

De eerste paar afleveringen van Grotesquerie presenteren op een aardige manier twijfelachtige scenario's. Intrigerende personages en situaties zorgen ervoor dat je je afvraagt ​​wat er aan de hand is en hoe alles samenhangt. Maar ergens halverwege slaat de boel om en gaat het helemaal mis. De makers zijn gestopt met coherent schrijven en hebben in plaats daarvan hun vaardigheden lukraak op hun toetsenbord gegooid in de hoop dat het logisch zou klinken. Dat is het niet. Oude vragen worden opgepakt, nieuwe vragen ontstaan ​​en niets is ook maar enigszins boeiend. Echt waar, de enige reden dat ik heb gekeken, is omdat ik dacht dat streamingdiensten en televisienetwerken zo'n slechte serie niet zouden uitzenden. Ik had het helemaal mis en had op mijn gevoel moeten vertrouwen. Er wordt NIETS beantwoord. Niets. Niets wordt duidelijk en de arrogante Ryan Murphy heeft besloten om het "open te laten". Dat is het niet. Het eindigt gewoon. Punt. 
De laatste twee afleveringen waren zinloos. En maakten het alleen maar verwarrender. Stop na aflevering 8 en het is een goede serie, maar als je verder kijkt, wordt het verschrikkelijk.
Deze serie had enorm veel potentie: de opening is effectief en de brutaliteit van de moorden grijpt meteen je aandacht. Het personage van de seriemoordenaar, verweven met het thema religiositeit, was een slim en veelbelovend idee.
Het probleem is dat het plot vanaf halverwege het seizoen volledig de mist in gaat. Het slaat om in geforceerde extremisme, met plotgaten zo diep als canyons en creatieve keuzes die op zijn zachtst gezegd twijfelachtig zijn. De trailer verkoopt het product als een psychologische thriller met horror- en bijna splatter-elementen, maar - spoiler - halverwege slaat het drastisch een andere richting in, tot het punt dat het aanvoelt als misleidende reclame.
En dan is het einde een ramp: alles wat er is gebeurd tenietdoen met de coma-twist voelt als een klap in het gezicht voor de kijker - een regelrechte bespotting. Alsof dat nog niet genoeg is, gooien ze willekeurig alle actuele maatschappelijke thema's erin, waardoor een pretentieuze mengelmoes ontstaat die zich probeert voor te doen als auteurskunst zonder de inhoud te hebben.
Het acteerwerk was oké, maar als je eenmaal doorhebt dat Lois niet kan roken, kun je dat niet meer negeren.