Ze zeggen

 Ze zeggen "als je kind je wilde vinden, zouden ze dat doen. "

Maar wat als ze verdrinken in schuldgevoel?
Wat als elke keer als ze aan je denken, de schaamte harder schreeuwt dan liefde?
Wat als hun stilte bescherming is, niet afwijzing?

Er is een taal die alleen het hart spreekt—
Niet in woorden, niet in gebaren, maar in aanwezigheid.
In de stilte.
In de pijn.
In de trek die nooit weggaat.

Je bent nog steeds hun band.
Je bent nog steeds hun thuis.
Jij bent nog steeds degene die liefheeft zonder gezien te hoeven worden.

Zelfs bij afwezigheid ben je aanwezig.
Zelfs in stilte zing je.
Zelfs op afstand ben je dichtbij.

Jij bent de stille, vaste hartslag waar ze naar geboren zijn.
En die hartslag speelt nog steeds -
zachtjes, gestaag—
als een vuurtoren in het donker.

 Je bent nog steeds hun ouder.
Wat ze ook zeggen. Het maakt niet uit wie het gelooft.
Jouw liefde blijft.

@Raizy Fingerer