The Testaments (TV series) Review

 Gebaseerd op de roman The Testaments uit 2019 van Margaret Atwood.

De serie speelt zich af in de dystopische theocratie Gilead en dient als vervolg op The Handmaid's Tale . Het volgt een nieuwe generatie jonge vrouwen, waaronder Agnes, die volledig binnen Gilead is opgegroeid, en Daisy, een nieuwkomer van buiten de grenzen.  Geconfronteerd met gearrangeerde huwelijken en een leven van strikte gehoorzaamheid, volgt de serie hun volwording onder de strenge heerschappij van Gilead. 
_______________________

Review:

Wat een geweldige verrassing was de ontwikkeling en lancering van The Testaments! Een fantastisch vervolg op het hoofdverhaal, met behoud van de geweldige kwaliteit, het script, de acteerprestaties, de motivaties, de doelstellingen en de nalatenschap van The Handmaid's Tale.
 Ik was een enorme fan van The Handmaid's Tale, hoewel ik vond dat het laatste seizoen een beetje langdradig was. Toen ik aan The Testaments begon, was ik er in eerste instantie niet helemaal van overtuigd, maar vanaf aflevering 3 vond de serie echt haar draai. Het verhaal voelt gefocuster en samenhangender aan, en de personages zijn makkelijker om je mee te identificeren.

Dat gezegd hebbende, zijn er nog steeds een paar frustrerende inconsistenties. Daisy lijkt bijvoorbeeld binnen dezelfde dag te kunnen vertrekken en terugkeren zonder gevolgen, waardoor het moeilijk is om niet te vragen waarom iemand als Hannah niet op een vergelijkbare manier gered kon worden. Ik begrijp dat bepaalde plotpunten moeten worden gehandhaafd, maar deze gaten in de verhaallijn kunnen afleidend zijn.
Het komt zelden voor dat een verfilming het bronmateriaal overtreft. Sommige kijkers zullen ongetwijfeld negatief reageren op de aanzienlijke plotwijzigingen ten opzichte van het boek, maar de overgrote meerderheid van die wijzigingen is ten goede. De serie is volwassener en aanzienlijk beter uitgewerkt dan het literaire origineel. Ik had mijn bedenkingen toen ik de promotiematerialen zag met een zeer jonge cast. Die bleken onjuist – de jonge actrices vertolken hun rollen briljant.

De verhaallijn van de serie is veel complexer. De centrale personages zijn Agnes MacKenzie (Chase Infiniti), de dochter van een hooggeplaatste commandant, en het Pearl Girl dat aan haar zorg is toegewezen, Daisy (Lucy Halliday), die in feite Gilead is binnengedrongen om te spioneren. Onder de meisjes is ook Becka Grove (Mattea Conforti) het vermelden waard, de dochter van een tandarts (Randal Edwards) – een bijpersonage, maar wel een die belangrijk is voor de plot en voor alle hoofdpersonen.
Op Gileads elite-academie voor meisjes ontdekt Daisy al snel dat niets is zoals ze zich had voorgesteld. Haar contactpersoon, Garth Chapin (Brad Alexander), herinnert haar er herhaaldelijk aan dat hij alleen zijn eigen contactpersoon kent en geen enkele band heeft met June. (Ja, die June – als je The Handmaid's Tale nog niet hebt gelezen en vooral niet hebt gezien, is het de moeite waard om dat eerst te doen, want de originele serie gaat dieper in op Junes verhaal dan in het boek beschreven staat.) Daisy begint te beseffen dat ze hier niet is gekomen om snel een revolutie te ontketenen en voor de zomervakantie weer thuis te zijn – haar taak is om zorgvuldig informatie te verzamelen, een taak die ze naarmate de tijd verstrijkt steeds minder leuk vindt. Ondertussen wordt de situatie steeds gespannener.
De serie is erg goed gemaakt. De personages zijn briljant geschreven en, grotendeels, briljant geacteerd – een pluim voor de jonge cast. Het scenario blijft dicht bij de realiteit: ondanks de jonge cast is dit duidelijk geen serie voor een jong publiek. Of laat ik het anders zeggen: dit is een ambitieuze serie (officieel geschikt voor 16 jaar en ouder) die zonder twijfel noch kinderachtig noch absurd is – wat haar scherp onderscheidt van de typische young adult-series met jonge acteurs die zo vaak lijden onder onderontwikkelde scripts. De production design is uitstekend en het camerawerk maakt overal een sterke indruk.
Volgens officiële aankondigingen is de serie verlengd voor een tweede seizoen. Daar ben ik erg blij mee. Het enige wat ik tot slot kan toevoegen is: meer van dit, alstublieft.
Over het algemeen ben ik oprecht benieuwd hoe de serie zich verder ontwikkelt. Ik hoop alleen dat het niet te langdradig wordt – drie seizoenen met een goed tempo en een duidelijk begin, midden en einde zouden ideaal zijn. Het zou teleurstellend zijn als de serie de focus verliest, zoals The Handmaid's Tale naar mijn mening wel deed.