Widow's Bay - Seizoen 1 - Review

De serie speelt zich af in het fictieve eilandstadje Widow's Bay in New England , dat geteisterd wordt door een eeuwenoude vloek die allerlei bovennatuurlijke kwaden over het eiland brengt.

Burgemeester Tom Loftis (Matthew Rhys, Philip uit The Americans) zit verslagen met een glas in zijn handen voor zich uit te turen in de lokale kroeg. Heeft hij de reporter vanaf het vasteland kunnen overtuigen dat het eiland waar hij de leiding over heeft een mooie plek is om te komen bezoeken?

De verhalen over kannibalisme, zeemonsters, heksverbrandingen en een moordende “boogeyman” hebben hem misschien afgeschrikt. Jammer, want wat is het eilandje toch een mooie plek, aldus Tom. Het zou zoveel mooier zijn als hier eindelijk toeristen komen en de lokale economie een boost krijgt. Het lokale café heeft zelfs een nieuwe espressomachine gekocht en die moet echt terugverdiend worden!
_____________________

Review:

Widow's Bay is een mysterie/horror/komedie met uitstekende personages en een interessant verhaal dat perfect getimed is. De eerste helft van het seizoen is meer horror met genoeg humor om de spanning te doorbreken, en de tweede helft duikt dieper in het mysterie rond de vloek op het eiland. Elke aflevering was een schot in de roos en de finale was meeslepend en emotioneel, met zowel spannende momenten als humor. Er werd veel onthuld in dit seizoen, maar het mysterie blijft voortduren en er valt nog veel meer te ontdekken in het volgende seizoen.
Het heeft alle clichés van je favoriete John Carpenter- of Stephen King-verhalen, evenals de slasherfilms uit de jaren 80, maar voeg daar een flinke dosis duistere, droge humor en personages waar je om gaat geven aan toe, en je hebt een gegarandeerd succes.
De serie gaat over een eiland dat vervloekt is. Iets kwaadaardigs leeft diep onder de stad en de vloek gaat honderden jaren terug, zo niet langer. Onze held is de burgemeester, die vastzit op het eiland (de inwoners kunnen niet weg) en hij wil van de stad een toeristische trekpleister maken.
Het probleem is dat het seizoen van het kwaadaardige beest onder de grond nadert en er een hoop vreselijke dingen beginnen te gebeuren. Elk shot in deze serie is perfect uitgevoerd. Er is geen enkel overbodig beeld, geen enkele scène, geen enkel lichteffect, geen enkel monster of komisch moment. Het is zelfs zo goed gemaakt dat het moeilijk te zeggen is hoe goed het is, omdat de serie zo vloeiend verloopt.
Stephen Root speelt mee in deze serie, en zijn naam staat vooral bekend om zijn uitmuntende werk, en Widow's Bay is daarop geen uitzondering. Kate O'Flynn is geweldig als een vertegenwoordigster van de stad die in de verleiding komt door een heks en een hilarische strijd levert met de moordenaar die haar vrienden op de middelbare school heeft vermoord en haar tot een paria in de stad heeft gemaakt. Eerlijk gezegd had ik nog nooit van Matthew Rhys gehoord, maar hij is uitstekend als de burgemeester die diep in rouw is en de situatie niet meer onder controle heeft. Nu kijk ik ook voor het eerst naar The Americans.
Wat de serie zo effectief maakt, is niet één enkele plotwending of onthulling, maar de sfeer. Elke locatie voelt alsof ze doordrenkt is van geschiedenis, elk gesprek lijkt iets te verbergen en elk personage lijkt geheimen met zich mee te dragen die de stad langzaam van binnenuit vergiftigen. De schrijvers vertrouwen erop dat de kijker oplet en belonen kleine details in latere afleveringen op een manier die me meteen deed verlangen om eerdere scènes opnieuw te bekijken. Net zo belangrijk is dat de serie nooit vergeet dat mysteries er alleen toe doen als je om de mensen geeft die erin verstrikt raken. Aan het einde was ik net zo betrokken bij het emotionele leven van de personages als bij het ontrafelen van wat er werkelijk aan de hand was. Prachtig gefilmd, perfect getimed en vol spanning die nog lang na de aflevering blijft hangen: dit is een van die zeldzame series die van begin tot eind zorgvuldig in elkaar gezet aanvoelt.
Widow's Bay is een absolute aanrader, zelfs als je niet van monsters of horror houdt. Want diep van binnen is het een serie met een groot hart en veel humor over personages waar we van gaan houden en die de gruwelen van het leven onder ogen moeten zien... en proberen hun menselijkheid niet te verliezen in die strijd.
Het is lang geleden dat ik zo geboeid was door een serie als deze! Ik kan absoluut niet wachten tot seizoen 2 begint, nu dit seizoen net is afgelopen. Er is veel om van te houden en het lijkt erop dat er veel liefde en passie in de creatie van deze serie is gestoken.