Wayward Pines (TV Series 2015–2016) - Review

 Wayward Pines is een Amerikaanse sciencefictiontelevisieserie, gebaseerd on op de gelijknamige romans van Blake Crouch.

Een geheim agent gaat naar Wayward Pines, Idaho, om twee federale agenten die het laatst gezien zijn in het dorp te zoeken. Hij komt snel tot de conclusie dat hij waarschijnlijk nooit levend uit Wayward Pines gaat geraken.
______________________

Review:

Matt Dillon is echt op dreef in deze mysterieuze serie.Je leeft het hele seizoen echt mee met zijn personage. De spanning is werkelijk te snijden tijdens enkele bloedstollende scenes en als kijker wil je telkens weten wat er nu precies aan de hand is. De serie haalt wat mij betreft een zeer constant niveau en het fictieve stadje Wayward Pines wordt op een prachtige manier in beeld gebracht.
Wayward Pines was zoveel beter dan ik had verwacht, tenminste seizoen 1. Ik kan niet geloven dat er niet meer over deze serie is gepraat toen hij uitkwam, of misschien is dat wel zo geweest en heb ik het gewoon gemist. Ten eerste, wat een cast... Matt Dillon, Terrence Howard, Carla Gugino, Toby Jones, Shannon Sossaman, Melissa Leo, Jason Patric, Djimon Hounsou, enzovoort. Echt, wauw. Je vindt maar weinig series met een betere cast. Deze serie houdt je op het puntje van je stoel en je blijft je afvragen wat er gaat gebeuren tijdens elke aflevering. Wayward Pines is een van de redenen waarom mensen zo enthousiast waren over M. Night Shyamalan. Zijn films/series zijn wisselvallig, maar Wayward Pines is een schot in de roos.
Er zijn verschillende manieren om deze serie te interpreteren. Als Europeaan, bekend met het communisme en de afschuwelijke tactieken die de leiders ervan gebruikten om mensen tegen elkaar op te zetten, besef ik ook hoe zowel het communisme als het fascisme externe vijanden proberen te creëren om het vertrouwen in hun eigen samenleving te versterken, wat een belangrijk thema is in deze serie.
De serie bevat nog andere belangrijke boodschappen: terroristen die een onderdrukkend systeem trotseren zijn niet altijd "goed". Door hun fanatisme kunnen ze ook onschuldige mensen schade berokkenen of zelfs doden. Op dezelfde manier zijn fanatieke volgelingen van de communistische of fascistische dictator net zo snel geneigd om in te grijpen en geweld te gebruiken tegen hun eigen bevolking om de wetten van de dictator te handhaven.
Misschien toeval, maar de "leider" in de serie doet denken aan de altijd glimlachende, zachtaardige en "vriendelijke", maar in werkelijkheid brute en meedogenloze Pol Pot.
Ondanks een beperkt budget, wat duidelijk te zien is wanneer de "monsters" verschijnen, is de serie zowel de moeite waard om te bekijken als tot nadenken stemmend.

In het tweede seizoen worden alle hoofdpersonages gedood, wat ironisch is. Het is alsof ze het script voor seizoen 2 lazen en dachten: 'Nee, ik ga dat hele conflict tussen totalitarisme en vrijheid niet nog een keer doen.' (Zelfs de extremisten dragen SA-uniformen met laarzen!)
Wat nog grappiger is, is dat Kate, de leider van het verzet, zelfmoord pleegt in plaats van 'deel uit te maken van dit afgezaagde verhaal'.
Alle topacteurs verdwijnen uit het tweede seizoen, waarschijnlijk uit walging.
En ik geef ze geen ongelijk.
Een stel onbekende modellen/acteurs en Jason Patric? Als hoofdrolspeler - voor zover ik weet speelde hij in The Lost Boys tegen vampieren... en we zijn teruggekeerd naar het land van voorspelbaarheid, formules en uitgekauwde clichés... oh, wat een ramp...
In het tweede seizoen introduceert de serie Dr. Theo Yedlin, een chirurg die verwikkeld raakt in de machtsstrijd tussen Jason Higgins, leider van de Eerste Generatie, en de ondergrondse rebellen onder leiding van Ethans zoon, Ben Burke. De serie eindigt met een verbijsterende climax wanneer de weinige overgebleven mensen van Wayward Pines hun toevlucht nemen tot cryo-hibernatie en Yedlin een plan smeedt om de gehele Abbie-soort op de planeet uit te roeien en zo de macht terug te winnen.
De meeslepende plot houdt de kijkers op het puntje van hun stoel, met talloze puzzels en aanwijzingen die hen meeslepen en de complexiteit van het overkoepelende mysterie vergroten. De uitstekende cinematografie en locaties dragen bij aan de unieke, bijna dromerige en huiveringwekkende sfeer van de serie en brengen de onheilspellende atmosfeer van het kleine stadje effectief over. Bovendien leent "Wayward Pines" op meesterlijke wijze elementen van andere invloedrijke werken, waaronder "Twin Peaks", "Silent Hill", "The Truman Show", "The Village" en "Under the Dome", en combineert deze naadloos tot een frisse en boeiende kijkervaring.
Zo veelbelovend. En zo lui, veilig en repetitief geschreven: goed tegen kwaad, het monster overwinnen, de zoektocht, de strijd tussen tirannie en vrijheid, waarheid tegen propaganda...
Fans van intrigerende mysteries met tot nadenken stemmende plots zullen "Wayward Pines" een boeiende en meeslepende serie vinden. Het is echter belangrijk om te weten dat de serie elementen van geweld en mild taalgebruik bevat, en geschikt is voor kijkers die dergelijke inhoud aankunnen.
Het is over het algemeen een goede serie, tenminste het eerste seizoen. Daarna... tja... laten ze het volledig afweten en laten ze de rest door apen schrijven...
O, wat zouden de oude helden, de groten van weleer, hun hoofd schudden...