Een gebroken hart

 Een gebroken hart

Mijn hart is in duizend stukken gebroken,
en de scherven snijden vanbinnen zeer.
Elke herinnering aan haar kleine hand,
doet telkens weer pijn, steeds een beetje meer.
Verdriet is als een zware, donkere mist,
het ontneemt me het zicht op de dag.
Ik probeer te lachen voor de buitenwereld,
terwijl ik vanbinnen alleen maar huilen mag.
Het is alsof ik een deel van mezelf ben verloren,
een amputatie van mijn eigen ziel.
Niets kan deze leegte zomaar vullen,
sinds die deur zo keihard in het slot viel.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster