En dan heb je een ontmoeting met een man

 En dan heb je een ontmoeting met een man die een hele diepe spiegel voor je was.

Je hebt hem dieper binnengelaten dan iedere andere man voor hem. Hij heeft stukken aangeraakt die tot die tijd onbelicht waren gebleven.

Je voelde je onveilig, maar tegelijkertijd nog nooit zo gezien en gedragen.

Als je dit ervaart als vrouw zijnde, dan is het lastig om je evenwicht te bewaren. Het is dan bijna onmogelijk om afstand van die man te nemen. Want dit gevoel is wat bijna iedere vrouw (onbewust) verlangt en als je dit verlangt dan wil je het (vast)houden en nooit meer laten gaan. En juist dat is wat je gaat leren. Het is het ervaren in die diepe verbinding, maar ook het ervaren van het losmaken. Wat je zo verlangt moet je laten gaan.

Vele mannen en vrouwen willen niet diep. Het is het geruststellen en het verzorgd worden wat ze willen ervaren. Nee, niet iedereen verlangt diep van binnen om geliefd te worden met alle donkere stukken in het licht.

Maar als je dan iemand ontmoet in heel jouw wezen EN er is ook nog eens die lichamelijke aantrekkingskracht, dan maakt het niet uit hoeveel innerlijk werk je hebt verricht. Het is een dodelijke combinatie die jou laat wankelen en uit jouw evenwicht haalt.

Je komt er al snel achter dat hij jou niet kan geven wat je verlangt. Toch zeg je: Blijf! Blijf, ook al kan je mij niet alles geven wat ik verlang. Ook al kan hij er niet HELEMAAL zijn.

Als een vrouw helemaal openstaat, dan staat ze ook seksueel heel anders open. Het gaat dan niet meer om het genot, maar om de verbinding. Die is voelbaar bij iedere aanraking waardoor het genot intenser is dan ooit. Je opent en het voelt tegelijk zo onzeker. Je deelt, maar je sterft ook een beetje want iedere keer als hij jouw lichaam verlaat, neemt hij een stukje van jou mee. Je kan dit delen, maar vaak wordt het niet begrepen. Seks is toch seks?! Het is toch magisch lekker, dus hoe kan je dan een stukje sterven?

De man heeft geen idee wat er gebeurd in jou en het enige wat je nog kan doen is zeggen: STOP! Hij heeft namelijk geen idee hoe diep hij jou raakt. Hij raakt jou waar je nog iets te helen hebt. Je hebt tijd en ruimte nodig, maar voor de man voelt dit als een afwijzing. Hij trekt zich terug. Hij voelt zich onveilig. En zo kijkt hij opeens in jouw spiegel en andersom. Want jij trekt je terug omdat je op adem moet komen en hij trekt zich terug omdat het even niet meer wordt begrepen.

Het enige wat jullie beide willen is je veilig en geborgen voelen, maar door alles wat er wordt aangeraakt voelt ieder zich juist verloren en afgewezen. En dat terwijl de les juist zo zichtbaar is. Stay! Stay with me en grow!

Maar afscheid wordt genomen. De pijn voelt te echt. Er is ook geen enkele vorm van contact mogelijk. Iedere verbinding, ieder woord, iedere aanraking doet pijn. Het is geen afwijzing van de ander, maar een bescherming voor jezelf. Je kan niet anders en toch veroorzaakt dit de grootste breuk.

En wat eigenlijk gebeurd is dat je meer van elkaar verlangt, dan wat er gegeven kan worden. En dat... dat doet pijn.

Wegen gaan uit elkaar. Maar wat als je kon blijven? Wat als je kon blijven kijken in die spiegel. Kon je dan het verdriet zien in de ogen van de ander? Kon je dan compassie opbrengen voor jezelf? Zou je dan kunnen blijven en de pijn samen ervaren!? Want het gaat om het verlangen in JEZELF!

Lieve mannen!

Dappere vrouwen!

We rennen zo vaak weg voor elkaar en gaan weer op zoek naar dat geluk. We openen diep. We staan in verbinding. Met de ander. Met jezelf en dat is soms zo akelig dat we wegrennen. Die stukken die geraakt worden betekenen zoveel. En ja, it huts! It f#cking hurts, maar wat als je het zou voelen?

Nu rennen we vaak weg. We kunnen niks anders door die pijn. We sluiten ons af voor onszelf en zo ook voor de ander. En vaak vinden we dan geruststelling bij iemand anders. Iemand die niet zo diep gaat, want jij laat dat niet meer zien. Je wilt geruststellende liefde. En dat voelt goed, maar als je eenmaal jezelf hebt gezien in dat donker, dan zal het blijven wakkeren.

Wat zal er nodig zijn om te openen en dan te blijven? Hoe eerlijk mag je naar jezelf zijn? Want we willen openstaan. We willen die diepe verbinding. Daarvoor zal je eerlijk naar jezelf moeten kijken. Liefde is niet alleen geluk najagen. Liefde is ook de pijn in de ogen kijken. Dus durf te kijken in die spiegel. Loop er niet voor weg. Kijk in elkaars ogen en zie jezelf.