Bloemen Boodschap

 We komen in deze wereld niet om ons er blijvend aan vast te klampen, maar om er doorheen te reizen. Alles verandert: ons lichaam, onze gedachten, onze gevoelens. Soms ervaren we dit als een last, omdat we steeds opnieuw worden meegevoerd door de stroom van het leven.

Toch draagt juist die veranderlijkheid een les in zich. Onze ziel verlangt ernaar om te groeien, om het beste in zichzelf naar boven te halen. Maar groei vraagt om aandacht, om waakzaamheid. Want als we ons laten meeslepen zonder bewustzijn, zakken we vanzelf af naar gemak en oppervlakkigheid.

Stilstand bestaat eigenlijk niet: ofwel we klimmen omhoog, tegen de stroom in, ofwel we laten ons meevoeren naar beneden. En ja, omhooggaan kost inspanning, terwijl omlaaggaan vanzelf lijkt te gaan. Maar dat is precies de uitnodiging van het leven: om telkens weer bewust te kiezen voor de smalle weg, de weg van liefde, eerlijkheid, discipline en trouw aan ons diepste Zelf.

De “nauwe poort” waarover de oude teksten spreken, is niets anders dan de keuze voor echtheid boven gemak, voor trouw boven kortstondig plezier, voor liefde boven angst. Het is niet altijd de makkelijke weg, maar het is wel de weg die ons innerlijk vrijmaakt.

Wie leert om die weg te gaan, ontdekt een stabiliteit die niet afhankelijk is van de grillen van deze wereld: een rust die van binnenuit komt, en die niets en niemand kan afnemen.