Als je eens wist dat

 Als je eens wist dat,

ik zoek je in bloemen
kijk tussen de mensen
hoor de bijen zoemen
verleg zo mijn grenzen
maar kan je niet vinden

mijn ogen lezen wolken
toch vertellen ze niets
en het hart blijft kolken
drijft mij stuwend voort
op een aftandse oude fiets

voel mijn ogen tranen
tussen hoop en wanhoop
om zich een weg te banen
geheel in hun vrije loop
toch herkende ik je nog niet

dacht je stem te horen
daarginds op de hoek
durfde bijna niet te storen
kwam naderbij, je was zoek

de echo schaterlachte stil
liet mij rennen meterloos
zonder stappen en geen wil
een weg die ik niet verkoos
zwart oeverloos met kuilen

ja, eindelijk zag ik je staan
met je armen wijdt gespreid
versnellend ging ik op je aan
weer kwam ik niets vooruit
het blijft een droom met strijd

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster