Als je eens wist dat
Als je eens wist dat,
ik zoek je in bloemenkijk tussen de mensen
hoor de bijen zoemen
verleg zo mijn grenzen
maar kan je niet vinden
mijn ogen lezen wolken
toch vertellen ze niets
en het hart blijft kolken
drijft mij stuwend voort
op een aftandse oude fiets
voel mijn ogen tranen
tussen hoop en wanhoop
om zich een weg te banen
geheel in hun vrije loop
toch herkende ik je nog niet
dacht je stem te horen
daarginds op de hoek
durfde bijna niet te storen
kwam naderbij, je was zoek
de echo schaterlachte stil
liet mij rennen meterloos
zonder stappen en geen wil
een weg die ik niet verkoos
zwart oeverloos met kuilen
ja, eindelijk zag ik je staan
met je armen wijdt gespreid
versnellend ging ik op je aan
weer kwam ik niets vooruit
het blijft een droom met strijd
Reacties
Een reactie posten