Stilte in mij
Stilte in mij
Er hangt een stilte in mijn hoofd,
zo zwaar dat zelfs gedachten fluisteren.
De muren luisteren, maar zeggen niets,
de tijd kruipt traag als koude lucht.
Ik adem leegte, stukje voor stukje,
alsof de wereld mij vergeet.
Geen stem, geen hand,
alleen het zachte vallen van het zijn.
Toch, diep onder die stille grond,
brandt nog iets kleins, maar echt.
Een vlam die weigert uit te gaan,
alsof de leegte zelf mij draagt.
Reacties
Een reactie posten