Stilte in mij

 Stilte in mij

Er hangt een stilte in mijn hoofd,
zo zwaar dat zelfs gedachten fluisteren.
De muren luisteren, maar zeggen niets,
de tijd kruipt traag als koude lucht.
Ik adem leegte, stukje voor stukje,
alsof de wereld mij vergeet.
Geen stem, geen hand,
alleen het zachte vallen van het zijn.
Toch, diep onder die stille grond,
brandt nog iets kleins, maar echt.
Een vlam die weigert uit te gaan,
alsof de leegte zelf mij draagt.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster