Je zenuwstelsel zoekt niet naar geluk

 Je zenuwstelsel zoekt niet naar geluk. Het zoekt naar wat vertrouwd voelt. En soms is dat precies de pijn waar je zo graag van wilt genezen.

Misschien begrijp je met je hoofd allang waarom je steeds weer in dezelfde patronen terechtkomt.
Waarom je bevestiging zoekt.
Waarom je moeite hebt met ontvangen.
Waarom je blijft pleasen.
Waarom rust onwennig voelt.
Waarom gezonde liefde soms saai lijkt en chaos vertrouwd.
Maar heling gebeurt niet alleen in je hoofd.
Je zenuwstelsel heeft jarenlang geleerd om alert te zijn.
Om te scannen.
Om zich aan te passen.
Om te overleven.
En dat wat vertrouwd voelt, wordt onbewust als veilig ervaren.
Zelfs wanneer het je pijn doet.
Daarom is heling niet jezelf forceren om "anders te denken".
Het is je lichaam, laag voor laag, laten ervaren dat het niet langer hoeft te vechten.
Dat liefde niet verdiend hoeft te worden.
Dat je niet altijd sterk hoeft te zijn.
Dat je niet meer hoeft te overleven.
Want een zenuwstelsel dat eindelijk veiligheid voelt…
hoeft niet langer te controleren,
te pleasen,
te bewijzen,
of zichzelf kwijt te raken om verbonden te blijven.
En misschien is dat wel de diepste vorm van heling:
niet iemand anders worden…
maar eindelijk thuiskomen in jezelf.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster