De nachtelijke onrust kust mijn ogen open

 De nachtelijke onrust kust mijn ogen open,

waar jouw beeld maar niet wil wijken.
Mijn hart, verward en toch bewogen,
blijft in jouw richting zijn weg vinden.
Tussen twijfel en verlangen
dwaal ik door gedachten waar ik mijn hoop en liefde voor jou bewaar in een veilige haven , in het deurtje van mijn hart.
De liefde kent geen zekerheid,
alleen het kloppen van het hart zit het gevoel van de waarheid,
en zelfs in slapeloze eenzaamheid
blijft mijn hart jou trouw, met volle doel.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster