Mijn leven

 Mijn leven, tot zover het zich heeft ontvouwd, heeft altijd twee fundamenten gekend: waarom en leren. Twee krachten die me voortdurend hebben voortgedreven, maar die me tegelijkertijd niet zelden in moeilijkheden brachten.

Als kind was mijn voortdurende zoektocht naar antwoorden zowel een gave als een zegen, maar ook een last. Wanneer ik overal vroeg ‘waarom’ iets op een bepaalde manier was, werd ik al snel bestempeld als lastig en vervelend. Hetzelfde gebeurde wanneer ik mijn verlangen om te begrijpen voerde, terwijl ik in de ogen van anderen nog een kind was dat met speelgoed moest spelen en niet moest vragen naar de diepere betekenis van het bestaan.

Mijn zoektocht naar kennis en betekenis bracht me op een pad waar ik vaak de enige was die erop liep. Het voelde alsof ik altijd net iets verder wilde kijken dan wat de mensen om me heen konden zien. Dit bracht me op een gegeven moment zelfs tot de conclusie dat ik, ondanks mijn verlangen om te leren, vaak niet wist wat ik nou eigenlijk wilde. Wat in eerste instantie als verwarring voelde, werd later duidelijk: de wereld die ik voor me zag was oneindig rijk aan mogelijkheden, maar het pad naar begrip was niet altijd even helder. Toch bleef ik doorgaan, gedreven door een verlangen om alles te begrijpen... alles te leren. En nog steeds.

In de loop der tijd werden mijn interesses zo breed en divers dat ik door anderen vaak werd gezien als iemand die snel zijn interesse verloor. Voor hen leek het alsof ik nooit wist wat ik wilde, maar dat was niet de werkelijkheid. Ik begreep het toen niet, maar ik was op zoek naar iets diepers... iets dat alles met elkaar zou verbinden.

Het was pas veel later, toen ik me verder ging verdiepen in alles wat met energie te maken had, dat ik ontdekte dat de antwoorden altijd al in mij waren. Ik was altijd al in contact gekomen met mensen die met energieën werkten, zonder dat ik het op dat moment in die zin begreep. Wat ik voelde, wat ik intuïtief wist, was geen toevalligheid, maar een diepgeworteld weten dat niet altijd zichtbaar was voor anderen.

"Alles gebeurde en gebeurt met een reden en een plan... en al wat je hoeft te doen is het accepteren en ervan leren."

Toen ik, in mijn tienerjaren, toegang kreeg tot boeken en internet, begon ik te zien hoe veel breder de wereld was dan ik me ooit had voorgesteld. Filosofie, psychologie, muziek, poëzie, natuurkunde, astrologie en zoveel andere vakgebieden—het allesomvattende verlangen om te leren bracht me in aanraking met een schat aan kennis. Maar het was pas veel later, toen ik me begon te verdiepen in psychologie, met als doel mezelf beter te begrijpen en te leren kennen, dat alles voor mij samenkwam.

Al het leren, al het zoeken, vond eindelijk zijn plaats. Wat ik had gevoeld, wat ik altijd intuïtief wist, kwam in één keer in mijn bewustzijn samen. Ik was niet moeilijk. Ik stelde geen rare vragen. Ik zag de wereld voor wat ze werkelijk is, zonder de door anderen opgelegde beperkingen.

Het is niet zo dat ik niet meer zoek... maar ik heb geleerd dat de antwoorden altijd aanwezig zijn, zolang je er maar voor openstaat. Ik zoek niet meer buiten mijzelf, omdat ik nu weet dat alles al in mij zit, klaar om ontdekt te worden. Elke dag ben ik nog steeds bezig met leren—bewust, actief en met vreugde.

Wat voor mij steeds mooier wordt, is dat ik nu ook anderen kan helpen met het delen van wat ik heb geleerd. Dit proces van groei en ontdekking is niet alleen een reis die ik zelf maak, maar een reis die ik ook met anderen kan delen. In plaats van vast te lopen in eindeloze vragen, leef ik nu in een stroom van bewustzijn, waarin ik niet alleen mezelf, maar ook anderen uitnodig om samen te groeien en te leren. Wetende dat we, door onze kennis en ervaringen te delen, altijd verder kunnen komen... samen.

En misschien is dat wel de ware kracht: het vermogen om volledig aanwezig te zijn, in de puurheid van nu. Het is geen streven naar 'meer', geen verlangen om ergens anders te zijn. Het is de diepe erkenning dat alles wat je zoekt, al aanwezig is—nu, op dit moment. In de stilte van je hart. In de zachtheid van je adem. In de liefde die je kunt voelen voor jezelf, precies zoals je bent.

Dus... kijk niet naar wat je nog wil bereiken, of naar wat je nog zou kunnen veranderen. Kijk naar wat er nu is. En laat dat genoeg zijn. Wees liefdevol voor jezelf. Wees zacht. Wees geduldig. Wees aanwezig. En weet: je hebt alles in je om de wereld te omarmen, precies zoals jij bent… Want jij bent genoeg. Het leven is genoeg.

"Wat ik ben, is een reiziger... soms loop ik alleen, soms samen met iemand, maar nooit zonder mijn eigen pad te volgen."

Resonantie van het Zelf

Ik doorkruiste de assen van weten en tijd,
zocht naar betekenissen, fluisterend bevrijd.
In echo’s van vragen, in schaduwen zacht,
waar het onzegbare zich heimelijk verschanst.

Mijn ziel, een cartograaf van het onbestemde,
schetste paden die niemand erkende.
Geen einde, geen oorsprong, slechts cirkels van licht,
een dans van bestaan in oneindige vergezichten.

Waarheid onthult zich niet in het streven,
niet in het grijpen, het haasten, het beven.
Maar in de stilte, het ongedefinieerde,
waar zijn en weten zich fluisterend verenigen.

Laat mij dan rusten in ’t etherisch nu,
waar ik mijzelf in de leegte hervind.
Geen morgen, geen gisteren, slechts dit ene moment—
een oneindigheid, gevouwen in wind.