Lalka - Review

De rijke koopman Stanislaw Wokulski (Marcin Dorocinski) wordt op tragische wijze verliefd op de mooie maar ijdele Izabela Lecka (Kamila Urzedowska). Zijn onvervulde liefde leidt tot vele dwaze beslissingen die zijn lot bezegelen.
_______________

Review:

De verfilming van Bolesław Prus' roman, geregisseerd door Maciej Kawalski, is een van de weinige films die ik de laatste tijd echt heb gewaardeerd. Om te beginnen heb ik "Lalka" helaas nooit gelezen, maar na het zien van de verfilming ga ik het boek zeker lezen.
Marcín Dorocinski past perfect in de rol van een 19e-eeuwse romanticus. Hij speelt het personage zo natuurlijk dat je soms vergeet dat dit een film van dit jaar is.
De muziek van Lukasz Targosz is uitstekend en verstoort tegelijkertijd de sfeer van de film niet.
De belichting en het gebruik van licht om de emoties van de hoofdpersoon weer te geven zijn fenomenaal. Elke scène is zorgvuldig gecomponeerd en belicht op een manier die zowel boeiend is als een grote impact heeft op de beleving ervan.
Het mentale landschap van de film, gecreëerd door elementen zoals regen en de eerdergenoemde belichting, is doordacht en op een zeer interessante manier uitgevoerd.
De film is een meesterwerk als het gaat om acteerwerk (op één personage na), cinematografie, oog voor detail, weergave van de tijdsgeest, muziek, enzovoort. Als film is het echt geweldig en als ik hem alleen daarop zou beoordelen, zou ik hem een ​​9, misschien zelfs een 10 geven.
Dat gezegd hebbende, is deze film een ​​bewerking van een boek en is gebouwd rond een bepaald idee dat in de film wordt verworpen, waardoor Izabela, de belangrijkste antagonist, verandert in een tragisch slachtoffer van haar tijd en de omstandigheden van haar geboorte. Izabela is niet langer een vrouw die Wokulski wil gebruiken voor zijn geld en achter zijn rug om plezier wil maken met jongere mannen, maar ze is eerder een slachtoffer van haar tijd (ze kan niet naar de universiteit omdat universiteiten geen vrouwen toelaten), de omstandigheden van haar geboorte (ze kan geen actrice worden omdat ze van adel is en ze kan haar liefde niet najagen omdat ze met iemand uit haar eigen klasse moet trouwen, hoewel er in de film eigenlijk niemand anders is die ook maar enigszins in aanmerking zou komen voor zo'n liefde, dus dit is eigenlijk zinloos), haar vader, die alleen geïnteresseerd is in geld (en hij vervult de rol van de belangrijkste schurk in de film), Starski, aan wie Izabela genegenheid betoont maar die haar vertrouwen beschaamt en die haar bovendien in de laatste scène kust, en dat is wat Wokulski ziet en wat zijn hart breekt. Izabela speelt er nauwelijks een rol in; ze wijst Starski niet meteen af, maar ze zet haar relatie ook niet echt door, omdat Wokulski wegrent en alles tot stilstand komt voordat er iets kan gebeuren. In het boek spant Izabela samen met Starski, ze praten een tijdje en we komen te weten dat ze Wokulski heeft verraden. In de film gebeurt er eigenlijk niets tussen haar en Starski, ze is een compleet ander personage en, aangezien de titel van het boek naar haar is vernoemd - "lalka" betekent "pop" - verliest het verhaal zijn oorspronkelijke betekenis. In het boek laat Wokulski zijn droom over Izabela varen vanwege wie ze als persoon is; hij begrijpt eindelijk dat hij alleen zag wat hij wilde zien en dat zijn liefde eenzijdig was. In de film kunnen we op zijn best concluderen dat hij overtuigd raakte door de woorden van Starski dat een veel oudere man een jonge vrouw er niet van zou weerhouden om elders naar liefde te zoeken. Dit is een totaal ander verhaal. En zelfs de brief wordt anders gepresenteerd: in het boek probeert Izabela zichzelf te rechtvaardigen, terwijl de film laat zien dat Izabela echte gevoelens voor Wokulski lijkt te hebben, aangezien de gravin ontroerd is wanneer ze over deze brief spreekt.
Ik ben echt gefrustreerd door deze verandering, want de film is geweldig, maar wat is het nut ervan als het verhaal verminkt is om het moderne publiek te dienen in plaats van het verhaal te vertellen zoals het oorspronkelijk was? Als Julia Romeo had verlaten en met een rijke man was getrouwd, zou het geen "Romeo en Julia" meer zijn. En als Izabela gewoon een slachtoffer van de omstandigheden was, zou het geen "Lalka" meer zijn. Jammer.
Als liefhebber van zowel film als literatuur kan ik deze film van harte aan iedereen aanbevelen.